II SA/Bd 224/23
WyrokWSA w Bydgoszczy2023-11-07
Skład orzekający: Anna Klotz, Elżbieta Piechowiak, Katarzyna Korycka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca sporządzenie projektu budowlanego zamiennego i wykonanie określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem została wydana prawidłowo, mimo wcześniejszej nieważności pozwolenia na budowę i zarzutów skarżących dotyczących naruszenia przepisów postępowania i prawa budowlanego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja organów nadzoru budowlanego nakazująca sporządzenie projektu budowlanego zamiennego oraz wykonanie robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem została wydana prawidłowo. Pomimo stwierdzonej nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, istnieje techniczno-prawna możliwość doprowadzenia budynku do zgodności z prawem, a organ prawidłowo ocenił stan faktyczny i prawny, uwzględniając aktualny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Skarga została oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia.Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą inwestorom sporządzenie projektu budowlanego zamiennego i wykonanie robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu zgodnego z prawem. Budynek ten został wcześniej wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która została stwierdzona nieważną. Inwestorzy kwestionowali decyzję organów, zarzucając naruszenia przepisów postępowania administracyjnego i prawa budowlanego.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę jako nieuzasadnioną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Korycka Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2023 r. sprawy ze skarg M. G. i T. G. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie nakazu sporządzenia projektu budowlanego i wykonania określonych robót budowlanych oddala skargi.
II SA/Bd 224/23
UZASADNIENIE
Starosta Ś. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. orzekł o i zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, znajdującego się na terenie działki o nr [...] w Ś. przy ul. [...]. W dniu [...] grudnia 2009 r. inwestorzy zgłosili zawiadomienie o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku, natomiast organ zawiadomił ich o braku sprzeciwu do zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. w dniu [...] października 2012 r. wszczął postępowanie w sprawie wyłączenia ww. budynku z użytkowania z uwagi na nieprawidłowości podczas jego użytkowania wynikające z wadliwie wykonanych robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. odmówił wyłączenia budynku z użytkowania. Wskutek wniesionego odwołania organ II instancji uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie w dniu [...] stycznia 2013 r. organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku.
K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. wyłączył organ I instancji od udziału w postępowaniach w przedmiocie wyłączenia z użytkowania i nieodpowiedniego stanu technicznego budynku i wyznaczył jako organ I instancji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., który następnie połączył ww. postępowania jako tożsame podmiotowo i przedmiotowo.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. przeprowadził oględziny przedmiotowego budynku i decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. zakazał użytkowania przedmiotowego obiektu do czasu usunięcia przez inwestorów stwierdzonych nieprawidłowości (wadliwe wykonanie ławy fundamentowej, ścian fundamentowych i konstrukcji dachu). W wyniku wniesionego odwołania organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy. Po rozpatrzeniu skargi na decyzję organu II instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...] października 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 925/13 uchylił zaskarżone decyzje ze względu na niepoprawnie zastosowaną podstawę prawną. Ponadto sąd wskazał, że organ winien wyczerpująco zebrać i rozpatrzeć materiał dowodowy, a w niniejszej sprawie zaistniała potrzeba przeprowadzenia z urzędu dowodu w postaci opinii biegłego.
Po przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego, organ I instancji decyzją z dnia [...] października 2014 r. nakazał inwestorom na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm. – dalej "p.b.") sporządzić projekt budowlany zamienny z uwzględnieniem wykonanych robót budowlanych oraz wykonanie robót budowlanych i czynności określonych w decyzji w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. Z uwagi na wniesione odwołanie, organ II instancji decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W wyniku rozpatrzenia skargi wniesionej od ww. decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...] października 2015 r. (sygn. akt II SA/Bd 355/15) uchylił decyzję organu odwoławczego z uwagi na nieustosunkowanie się do zarzutów zawartych w odwołaniu.
Jednocześnie Wojewoda K.-P., po rozpatrzeniu wniosku inwestorów, decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty Ś. z dnia [...] kwietnia 2008 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku. Wojewoda wskazał, że Starosta wydał decyzję z rażącym naruszeniem prawa – przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm. – dalej "k.p.a.") oraz przepisów Prawa budowlanego.
Wskutek powyższej decyzji Starosta Ś. zawiadomił inwestorów o wszczęciu postępowania z wniosku z dnia [...] marca 2008 r. uzupełnionego w dniu [...] marca 2016 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. W związku z brakiem pozwolenia na budowę i toczącym się postępowaniem w tym przedmiocie, K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił postępowanie odwoławcze, toczące się po uchyleniu jego decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r.
Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. Starosta Ś. umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę jako bezprzedmiotowe. Wobec ustania przesłanki zawieszenia postępowania, K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. podjął z urzędu postępowanie odwoławcze. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania organ II instancji decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Wobec przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. przeprowadził oględziny budynku podczas których stwierdził pogorszenie się jego stanu. Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. organ I instancji nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej przedmiotowego budynku. Wskutek niedoręczenia przez inwestorów ww. ekspertyzy, organ zlecił jej wykonanie biegłemu na koszt inwestorów. Ekspertyza została przedłożona w dniu [...] stycznia 2019 r. i uzupełniona w dniu [...] marca 2019 r.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. organ I instancji nakazał inwestorom sporządzenie do dnia [...] października 2019 r. projektu budowlanego oraz wykonanie określonych robót celem doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z przepisami. Wskutek odwołania od ww. decyzji organ odwoławczy utrzymał ją w mocy decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. Po rozpatrzeniu skargi na powyższe rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 stycznia 2020 r. (sygn. akt II SA/Bd 752/19) uchylił obie decyzje ze względu na błędną wykładnię przepisu zawartego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dotyczącego parametrów kształtowania zabudowy na tym terenie – szerokości elewacji frontowej, konsekwencją czego było pominięcie przez organ I instancji powinności uwzględnienia robót koniecznych dla dostosowania bryły budynku do zgodności ze stanem prawnym w zakresie szerokości elewacji frontowej. Sąd natomiast podzielił argumentację co do zastosowanej podstawy prawnej, jak i zakresu nałożonych obowiązków.
W dniu [...] października 2020 r. organ zwrócił się do inwestorów o udzielenie informacji czy ich wolą jest doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Inwestorzy oświadczyli, że będą mogli udzielić takiej informacji dopiero po zakończeniu postępowania cywilnego, postępowania dyscyplinarnego w sprawie biegłego oraz postępowania przed Prokuraturą Okręgową w B., związanych z niniejszą sprawą.
Decyzją z dnia [...] marca 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nakazał inwestorom rozbiórkę przedmiotowego budynku. Wskutek odwołania, K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2021 r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku, gdy istnieje realna możliwość doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem nakaz rozbiórki jest możliwy wyłącznie poprzez niewykonanie w terminie nałożonego obowiązku na podstawie art. 51 ust. 5 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b.
W wyniku przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organ I instancji w dniu [...] września 2022 r. ponownie przeprowadził oględziny budynku, w trakcie których stwierdzono szereg dotychczasowych nieprawidłowości.
Decyzją z dnia [...] listopada 2022 r., znak: [...], [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nakazał M. G. i T. G. (dalej: skarżący) sporządzenie projektu budowlanego zamiennego, z uwzględnieniem wykonanych robót budowlanych, budynku mieszkalnego jednorodzinnego, znajdującego się na terenie działki o nr [...] w Ś. przy ul. [...] i przedłożenie projektu wykonanego przez osobę o stosownych uprawnieniach organowi w terminie do dnia [...] lipca 2023 r. Jednocześnie organ nakazał wykonanie stosownych robót budowlanych wskazanych w punktach od 1. do 3.3. ww. decyzji.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 12, art. 35 i 36 k.p.a. poprzez:
- prowadzenie postępowania w sposób pozbawiony obiektywizmu i zasad ustawowych, z pominięciem procedur obowiązujących przy prowadzeniu postępowania, w tym wobec stron i ich interesu,
- podejmowanie jedynie takich działań, które zmierzały do przeinaczania istoty sprawy i przerzucania całej sprawy i odpowiedzialności na skarżących a nie załatwienia sprawy w sposób rzetelny, faktyczny i zgodny z przepisami.
Skarżąca zarzuciła także naruszenie art. 77 i 80 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego a nie całego zebranego i całkowite pomijanie materiału dowodowego przekazywanego przez skarżących. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Prawa budowlanego polegające na prowadzeniu postępowania i wydaniu decyzji w niewłaściwym trybie z art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 p.b. w sytuacji, w której nie zachodzą podstawy prawne i dowodowe do wdrożenia procedur mających doprowadzić przedmiotowy budynek do stanu zgodnego z prawem.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r., znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy podkreślił, że ustalone w toku postępowania nieprawidłowości wynikają z ustaleń zawartych w protokołach kontroli oraz znajdujących się w aktach sprawy ekspertyz i opinii, a nakazanie wykonania robót budowlanych wskazanych w decyzji organu I instancji jest uzasadnione zgodnie z tą dokumentacją. Ponadto organ wskazał, że z obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że szerokość elewacji frontowej przedmiotowego budynku powinna wynosić od 8 do 21 metrów, wobec czego w obecnym stanie prawnym szerokość elewacji frontowej przedmiotowego budynku wynosząca 20,85 m mieści się w normie. Jednocześnie organ wskazał, że w jego ocenie istnieje realna możliwość doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem i nie stwierdził takiego naruszenia przepisów, które obligowałoby organ do nakazania jego rozbiórki.
Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zarzuciła naruszenie:
- art. 7, 8, 9, 10, 24 § 3 i 28 k.p.a. poprzez prowadzenie sprawy w sposób nieakceptowalny, nieadekwatny do dowodowego stanu sprawy, niemerytorycznie, z pominięciem interesu społecznego i interesu stron postępowania, z pozbawieniem stron możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji i wniesienia dowodów i uwag,
- art. 77 § 1 i § 3, art. 7, art. 78 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez wybiórczą i tendencyjną ocenę materiału dowodowego z pominięciem istotnych dowodów i faktów ze sprawy, co jest sprzeczne z istniejącym stanem faktycznym na terenie działki 12/20 i w budynku oraz poprzez pomijanie składanych przez strony dowodów i wniosków, w tym wniosków o przesłuchanie projektanta projektu adaptacyjnego, byłego inspektora z T., rzeczoznawcę K. U. czy wyjaśnienia powołania po 7 latach trwania postępowania G. Ś. stroną postępowania bez powiadamiania stron,
- przepisów Prawa budowlanego polegające na prowadzeniu postępowania i wydania decyzji w niewłaściwym trybie, to jest z art. 5 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 p.b. w sytuacji, w której nie zachodzą podstawy prawne i dowodowe do wdrożenia procedur mających doprowadzić przedmiotowy budynek do stanu zgodnego z prawem.
Skarżący w swojej skardze zarzucił naruszenie przepisów postępowania:
- art. 7, 8 i 12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób mało wnikliwy, połączony z pominięciem słusznego interesu stron, podejmując działania zmierzające do uniknięcia załatwienia sprawy w sposób godzący w zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej,
- art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego:
- art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. zart. 51 ust. 7 p.b. poprzez ich niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, polegające na prowadzeniu postępowania w niewłaściwym dla sprawy trybie, w sytuacji w której nie zachodziły podstawy prawne do wdrożenia procedury mającej doprowadzić przedmiotowy obiekt budowlany do stanu zgodnego z prawem, albowiem zgodnie z dyspozycją powyższego za stan techniczny w jakim znajduje się budynek nie ponoszą odpowiedzialności inwestorzy, a jedynie organ wydający pierwotnie pozwolenie na budowę budynku, w stosunku do którego wyszło na jaw, że nie miał prawa w ogóle zostać tam posadowiony, wskutek czego stwierdzono nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Postanowieniem z 7 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 225/23, na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił sprawy o sygn. akt II SA/Bd 224/23 i II SA/Bd 225/23
połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić pod sygn. akt IISA/Bd 224/23.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.
Kontrolując zaskarżoną decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zgodnie z wyżej wskazanymi kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu.
Przedmiotem postępowania w sprawie jest ocena prawidłowości decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2022 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] listopada 2022 r., którą nakazał skarżącym sporządzenie projektu budowlanego zamiennego, z uwzględnieniem wykonanych robót budowlanych, budynku mieszkalnego jednorodzinnego, znajdującego się na terenie działki o nr [...] w Ś. przy ul. [...] i przedłożenie projektu wykonanego przez osobę o stosownych uprawnieniach organowi w terminie do dnia [...] lipca 2023 r., a także wykonanie stosownych robót budowlanych wskazanych w punktach od 1. do 3.3. ww. decyzji.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do art. 153 p.p.s.a. zarówno organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, jak i sądy, związane są oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia wymaga, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 752/19 uznał, że budynek mieszkalny jednorodzinny będący przedmiotem niniejszej sprawy utracił wymaganą prawem zgodę administracyjną na realizację pozwolenia na budowę z uwagi na stwierdzoną nieważność decyzji w tym przedmiocie. Jednocześnie Sąd w powyższym orzeczeniu wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50 i 51 p.b. celem oceny zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych i ewentualnego określenia, jakie roboty lub czynności należy wykonać w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, o ile jest to możliwe w okolicznościach konkretnej sprawy.
Podkreślić należy, że Sąd w ww. wyroku uznał, że z zestawiania tez i wniosków wszystkich opinii biegłych rzeczoznawców budowlanych nie wynika bezwzględna konieczność rozbiórki przedmiotowego budynku mimo jego ewidentnych istotnych wad i usterek. Prawidłowo zatem organy nadzoru budowlanego ustaliły, że w tej sprawie obiektywnie istnieje techniczno-prawna możliwość doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Wymaga to jednak, w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 7 p.b., poza sporządzeniem projektu budowlanego zamiennego w związku z poważnymi wadami konstrukcyjnymi i wadliwie wykonanymi robotami budowlanymi w tej sprawie, podjęcia znacznej ilości skomplikowanych robót budowlanych i podjęcie tych czynności nie leży aktualnie w interesie właścicieli, a może się nawet okazać z nim sprzeczne. Jak jednak wynika z akt sprawy, organ I instancji zwrócił się w dniu [...] października 2020 r. do inwestorów o udzielenie informacji, czy ich wolą jest doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z oświadczeniem skarżących nie byli oni w stanie udzielić takiej informacji ponieważ oczekiwali na rozstrzygnięcia spraw toczących się m.in. przed sądem cywilnym i prokuraturą powiązanych z niniejszą sprawą, a mających ewentualny wpływ na ich ocenę co do zasadności doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Mając na uwadze tak skonstruowane stanowisko skarżących uznać należy za słuszny pogląd organów orzekających w niniejszej sprawie, że w pierwszej kolejności należy zobowiązać skarżących do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem.
Sąd orzeczeniem z dnia 15 stycznia 2020 r. (II SA/Bd 752/19) zasadniczo uznał za słuszne twierdzenia zawarte w decyzjach organów obu instancji, jednakże zakwestionował ich ocenę w zakresie zgodności szerokości elewacji frontowej spornego budynku z ustaleniami obowiązującego na przedmiotowym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: "m.p.z.p."). Zaznaczyć należy, że działka skarżących zarówno w czasie budowy obiektu, jak i w czasie orzekania przez organy obu instancji objęta była ustaleniami tego samego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w Ś. nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. (Dz. Urz.Woj. Kuj.-Pom. z 2006 r. Nr [...], poz. 1362), zmienionego m.in. uchwałą Rady Miejskiej w Ś. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. (Dz. Urz.Woj.Kuj.-Pom. z 2014 r. poz. 1184). W § 53 ust. 4 m.p.z.p., wśród parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy dla nowej zabudowy określono m.in. szerokość elewacji frontowej pojedynczego budynku, zgodnie z którą wynosić ona mogła od 8 do 16 m, a dla pojedynczego budynku garażowo-gospodarczego od 4 do 12 m (pkt 2 lit. d). Sąd w powyższym orzeczeniu wskazał, że organy administracji ustaliły szerokość elewacji frontowej przedmiotowego budynku, która razem z wykuszem, wynosi 20,85 m. Nie była ona zatem zgodna z ówcześnie obowiązującym m.p.z.p., kształtującym ten parametr w wielkości od 8 do 16 m. W konsekwencji błędnej wykładni powyższej normy prawa miejscowego, organ pierwszej instancji w rozstrzygnięciu kontrolowanym przez Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 752/19 pominął konieczność rozważenia i uwzględnienia wśród koniecznych do wykonania robót budowlanych także robót koniecznych dla dostosowania bryły przedmiotowego budynku do zgodności ze stanem prawnym w zakresie szerokości elewacji frontowej. Charakter i zakres wymaganych innych robót oraz uzupełniona opinia biegłego, prowadzą do wniosku, że w aspekcie techniczno-budowlanym istnieje również taka możliwość.
Organ I instancji został zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem powyższej oceny prawnej zawartej w wyroku z dnia [...] stycznia 2020 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 752/19, a także mając na względzie ewentualną zmianę stanu faktycznego lub prawnego. Sąd z urzędu zważył, że Rada Miejska w Ś. uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2019 r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmującego tereny położone między ulicami S., W. [...], Jesionową i drogą ekspresową S5 oraz w miejscowościach Sulnówko i Kozłowo, G. Ś.. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa K.-P. z dnia [...] listopada 2019 r. poz. 5926 i weszła w życie [...] listopada 2019 r. Zgodnie z § 64 pkt 2 i 5, w zakresie objętym tą uchwałą utraciły moc uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. i nr [...] z dnia [...] marca 2004 r.
W tym miejscu należy zaznaczyć, iż organ I instancji w niniejszej sprawie ustalił w wyniku ponownie przeprowadzonych oględzin, że stan faktyczny budynku nie uległ znaczącej zmianie, natomiast musiał dokonać ponownej oceny prawnej z uwagi na uchwalenie nowego m.p.z.p. dla przedmiotowego obszaru uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] października 2019 r. (Dz. Urz. Woj. Kuj-Pom. Z dnia [...] listopada 2019 r. poz. 5926). Zgodnie z § 41 pkt 5 lit. e m.p.z.p. aktualnie obowiązującego na przedmiotowym terenie dla nowej zabudowy ustala się wymagania, zgodnie z którymi szerokość elewacji frontowej pojedynczego budynku wynosić ma od 8 do 16 m, zaś w terenie 21 MN/U od 8 do 21 m. Zgodnie z załącznikiem nr [...] do ww. uchwały przedmiotowy budynek znajduje się na obszarze terenu oznaczonego jako "21 MN/U", a zatem szerokość elewacji frontowej przedmiotowego budynku powinna wynosić od 8 do 21 m. Powyższe oznacza, iż obecnie przy szerokości elewacji frontowej wynoszącej 20,85 m budynek ten nie wymaga w tym zakresie żadnej zmiany.
Mając na względzie, że w pozostałym zakresie nie zmienił się ani stan faktyczny, ani stan prawny niniejszej sprawy, a ponadto zgodnie z aktualnie obowiązującym m.p.z.p. przedmiotowy budynek nie narusza przepisu dotyczącego dopuszczalnej szerokości elewacji frontowej, zaś organ I instancji nie zmienił treści decyzji nakazującej skarżącym sporządzenie projektu budowlanego zamiennego, z uwzględnieniem wykonanych robót budowlanych, budynku mieszkalnego jednorodzinnego, znajdującego się na terenie działki o nr [...] w Ś. przy ul. [...] i przedłożenia projektu wykonanego przez osobę o stosownych uprawnieniach organowi w terminie do dnia [...] lipca 2023 r. oraz nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych, w zakresie, w jakim Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...] stycznia 2020 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 752/19 uznał stanowisko organu za słuszne, uznać należy, że zarówno decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego, zostały wydane prawidłowo. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło