II SA/Bd 226/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę w stosunku do R. M. W dniu 19 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga W. i R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. Zatem, przepis art. 46 § 1 pkt 4 ww. ustawy stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W związku z faktem, iż wniesiona do Sądu skarga podpisana została jedynie przez W. M., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2009 r., R. M. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis wyżej wskazanego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 25 marca 2009r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem w wyznaczonym terminie, który w stosunku do niego upłynął w dniu 1 kwietnia 2009r. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.