II SA/Bd 227/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe. P. z [...] stycznia 2020 r. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W piśmie z [...] lutego 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postepowania wskazując, że decyzją z [...] lutego 2020 r., nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję w całości oraz przyznało skarżącej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem. W piśmie z [...] marca 2020 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.– dalej ppsa), sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 60 ppsa, cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżąca skutecznie cofnęła skargę, albowiem czynność jej nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności i w związku z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.