II SA/Bd 229/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Z. W. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Z. W. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...]w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nadanym w dniu [...] kwietnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o uzasadnienie ww. orzeczenia, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. We wniosku skarżący wskazał, iż z powodu problemów zdrowotnych nie był w stanie sporządzić stosownego wniosku, ani nadać go do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością. Jak wynika ze złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku skarżącego, jako okoliczności świadczące o braku winy w uchybieniu terminu wskazał on problemy zdrowotne i powiązane z nimi przebywanie na zwolnieniu lekarskim, które uniemożliwiło mu napisanie wniosku i przesłanie go do Sądu. Wskazać należy, iż choroba ze pewnością może stanowić czynnik wyłączający winę w niedotrzymaniu terminu, lecz zauważyć też trzeba, iż nie każdy problem zdrowotny uzasadnia uznanie, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy, należy bowiem brać pod uwagę inne, towarzyszące sprawie okoliczności – rodzaj choroby, jej przebieg, sposób leczenia, czy pomoc innych osób w dokonaniu czynności. Z wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez skarżącego nie wynika, czy przebywał on w domu, czy był leczony szpitalnie, czy choroba uniemożliwiała mu poruszanie się, czy fizyczną możliwość sporządzenia i podpisania uzasadnienia. Skarżący ponadto nie przedłożył zwolnienia lekarskiego, które jak twierdził posiadał, co również nie przemawia na korzyść skarżącego, jako osobie na której ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu. Wskazać należy, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku nie jest wnioskiem wymagającym uzasadnienia, zatem sporządzenie go nie powinno nastręczać trudności. Jeśli chodzi natomiast o przesłanie pisma do Sądu, zauważyć należy, iż w dokonaniu takiej czynności nie jest wykluczona pomoc osób trzecich. W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.