II SA/Bd 229/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzania do obrotu oraz zatrzymania produktów postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. [...] Sp. z o.o. w [...] reprezentowana przez radcę prawnego E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzania do obrotu oraz zatrzymania produktów. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo J. G. działającego w imieniu i na rzecz spółki umocowujące radcę prawnego E. K. do występowania w imieniu spółki m.in. przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 lutego 2013 r. Przewodniczącego Wydziału wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe wezwanie do uzupełnienia powyższego braku zostało wysłane na adres kancelarii i doręczone w dniu 1 marca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 22). W wyznaczonym przez sąd terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a.") każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi spółka, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym bądź przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu KRS, potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej pełnomocnictwo do reprezentowania spółki. Ponieważ nałożony na stronę skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.