II SA/Bd 233/07
WyrokWSA w Bydgoszczy2007-05-14
Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski, Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak, Asesor WSA Anna Klotz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. jest zasadna, jeśli skarżąca nie była ujęta w protokole zbiorczym wojewody, a jednocześnie twierdzi, że nie została poinformowana o obowiązku zgłoszenia szkód do komisji?Ratio decidendi
Decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy błędnie uznały brak protokołu oszacowania szkód jako podstawę do odmowy przyznania pomocy, podczas gdy obowiązek oszacowania szkód nie obciąża rolnika, a organ powinien wystąpić do wojewody o wyjaśnienie, czy komisja oszacowała szkody u rolnika wnioskującego o pomoc. Ponadto, organy powinny ustalić, w jaki sposób rolnicy byli informowani o obowiązku zgłoszenia szkody.Stan faktyczny
Katarzyna K. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., która utrzymała w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o odmowie przyznania zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. Organy odmówiły przyznania pomocy, wskazując na brak protokołu oszacowania szkód przez komisję wojewody, co miało być podstawą do stwierdzenia niespełnienia warunku dotyczącego wysokości szkód. Skarżąca twierdziła, że nie została poinformowana o obowiązku zgłoszenia szkód do komisji.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 14 maja 2007r. sprawy ze skargi Katarzyny K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Wójta Gminy C. z dnia [...] 2006r. Nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
II SA/Bd 233/07
Uzasadnienie
Katarzyna K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006 r., Nr [...].
Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) , art. 24 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), § 1, § 2 , § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 i 2, § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy ( Dz. U. nr 155, poz. 1109) utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy C. z dnia [...] 2006 r., znak [...] o odmowie przyznania skarżącej pomocy w formie zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r.
Organ I instancji wydał decyzję odmowną powołując się na przesłanki § 2 cytowanego powyżej rozporządzenia, iż pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli:
1) co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów
o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy;
2) w gospodarstwie rolnym, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w którym szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82, z późn. zm.), wynoszą średnio powyżej 30 %.
Zdaniem organu okoliczność, że skarżąca nie była ujęty w otrzymanym od Wojewody protokole zbiorczym, stanowi podstawę do odmowy przyznania pomocy, gdyż brak jest wymaganego dokumentu w postaci protokołu, i niemożliwe jednocześnie jest ustalenie, czy w sprawie został spełniony warunek określony w § 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy.
W odwołaniu skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Oświadczyła jednocześnie, że nie była zawiadomiona o obowiązku zgłoszenia do komisji szkód spowodowanych suszą.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania skarżącej.
Organ odwoławczy opierając się na przepisach zawartych w § 1, § 2 , § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 i 2, § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. nr 155, poz. 1109) stwierdził, że jednym z niezbędnych warunków uzyskania pomocy w celu złagodzenia skutków suszy, jest protokół oszacowania szkód, sporządzony przez komisję powołaną przez wojewodę. Na tej podstawie kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala średnią wysokość szkód w gospodarstwie rolnym. Zdaniem organu odwoławczego, skoro skarżąca nie zgłosiła strat, to nie zostały one oszacowane przez komisję powołaną przez Wojewodę [...]. Brak protokołu w ocenie organu stanowi zatem podstawę do odmowy przyznania skarżącemu pomocy.
Katarzyna K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T.
W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja jest krzywdząca. Nadto wyżej wymieniona oświadczyła, że nie była zawiadomiona o obowiązku zgłoszenia do komisji szkód spowodowanych suszą.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone
w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu decyzje organów obydwu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania i to naruszenie może mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc ta organizowana jest m.in. przez organy administracji rządowej (art. 2 ust. 2).
Na mocy art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
(Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.), Rada Ministrów rozporządzeniem z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. z 2006 r., Nr 155, poz. 1109) określiła, szczegółowe warunki realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, uwzględniając potrzebę zapewnienia efektywności rządowego programu pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006 r. Rozporządzenie wskazuje warunki realizacji programu ogólnie dla wszystkich gospodarstw rolnych dotkniętych suszą i nie ogranicza przyznania pomocy tylko dla rodzin rolniczych zamierzających zaciągnąć kredyty w bankach.
Udzielenie pomocy uzależnione jest od łącznego spełniania dwóch kryteriów określonych w § 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Zgodnie z tym przepisem pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli:
1) co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów
o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy;
2) w gospodarstwie rolnym, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w którym szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82, z późn. zm.2)), wynoszą średnio powyżej 30 %.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że z § 2 pkt 2 cyt. Rozporządzenia wynikają zadania dla komisji powołanej przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r., która zobowiązana jest do oszacowania szkód w uprawach rolnych spowodowanych suszą .
Komisja zatem powołana przez Wojewodę obarczona powinna być zadaniami wynikającymi z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82, z późn. zm.), gdzie oszacowanie szkód niezbędne jest do sporządzenia opinii przez wojewodę w celu zaopiniowania wniosku o kredyt na podstawie § 20 ust. 2 tego rozporządzenia. Natomiast na mocy § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. z 2006, Nr 155, poz.1109) powołana przez wojewodę komisja powinna być obarczona oszacowaniem szkód na potrzeby przyznania rodzinom rolniczym pomocy społecznej w formie zasiłków celowych w związku z poniesionymi szkodami w uprawach rolnych, spowodowanymi suszą.
Zadania dla komisji powołanej przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82, z późn. zm) obejmują obowiązek oszacowania szkód w gospodarstwach rolnych na potrzeby zaciągnięcia kredytu w banku oraz na potrzeby przyznania pomocy społecznej rodzinom rolniczym w formie zasiłku celowego na podstawie art. 24 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. z 2006, Nr 155, poz.1109).
Obowiązek oszacowania szkód nie obciąża rolnika, który poniósł straty w związku z suszą.
W rozporządzeniu w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy uregulowana została procedura postępowania w sprawie udzielenia pomocy, która została określona w § 4 rozporządzenia. Zgodnie z § 4 ust. 1 pomocy udziela się na wniosek osoby zainteresowanej złożony w ośrodku pomocy społecznej gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby, o której mowa w § 2 pkt 1. W § 6 ust. 1 rozporządzenia został określony ostateczny termin złożenia takiego wniosku i zgodnie z tym przepisem wnioski, o których mowa w § 4 ust. 1, składa się do dnia 15 października 2006 r. Wnioski złożone po terminie odrzuca się ( § 6 ust. 2 rozporządzenia).
Wniosek złożony przez rolnika w terminie do dnia 15 października 2006 r. wszczyna postępowanie i stosownie do § 4 ust. 2 rozporządzenia przenosi na organ właściwy do rozpoznania podania obowiązki związane z dalszym prowadzeniem postępowania administracyjnego, a zwłaszcza zebrania dowodów. Przepis § 4 ust. 4 rozporządzenia stanowi, że po wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pomocy kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji, przekazanego przez wojewodę za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
Z § 6 ust. 3 rozporządzenia wynikają również obowiązki dla wojewodów, gdyż przepis stanowi, iż wojewodowie przekażą, w terminie do dnia 15 września 2006 r., właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) protokoły oszacowania szkód sporządzone przez komisje powołane przez wojewodów na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji.
Organy powinny rozróżnić przy rozstrzyganiu, że w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. wniosek rolnika o kredyt, uruchamia procedurę zmierzającą do oszacowania szkód przez komisję powołaną przez wojewodę celem przedłozenia opinii w banku.
W przepisach ustawy o pomocy społecznej oraz rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, nie ma przepisu, z którego wynikałoby, że rolnik który doznał szkody w celu skorzystania z pomocy społecznej najpierw powinien złożyć wniosek o oszacowanie strat , które władna byłaby stwierdzić komisja powołana przez wojewodę.
Przepisy ustawy o pomocy społecznej oraz rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy nie ograniczają przyznania pomocy tylko rolnikom korzystającym z kredytu, ale skierowane są na niesienie pomocy wszystkim poszkodowanym. Zadaniem wojewody na mocy tych przepisów było powołanie komisji do oszacowania strat wszystkich rolników, a nie ograniczenie się tylko do tych, którzy mają zamiar korzystać z kredytu.
W chwili rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy społecznej kierownik ośrodka pomocy społecznej powinien dysponować protokołem oszacowania szkód sporządzonym przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r.
W świetle powyższego w sytuacji, gdy rolnik złoży wniosek o pomoc, a nie ma go na listach protokołów sporządzonych przez wojewodę, organ rozpoznający wniosek powinien wystąpić do wojewody o wyjaśnienie, czy powołana komisja była oszacować szkody u rolnika wnioskującego o pomoc. Powyższe ma na celu ocenę, czy u danego rolnika susza spowodowała szkody, czy też nie. Komisja bowiem z mocy przepisów powinna oszacować straty w każdym gospodarstwie rolnym, nie tylko w tym, które będzie kredytowane.
Wojewoda w ramach programu rządowego przy powoływaniu komisji winien dotrzeć do wszystkich potrzebujących, taka jest istota ustawy o pomocy społecznej. Przepis § 20 określa organ zobowiązany do powołania komisji, natomiast przepisy ustawy o pomocy społecznej zobowiązują wojewodę przy powoływaniu komisji do obarczeniem jej obowiązkiem dotarcia do wszystkich potrzebujących dotkniętych suszą w 2006 r.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy komisja została powołana celem realizacji zadań wynikających z ustawy
o pomocy społecznej, czy tylko dla potrzeb zaopiniowania wniosków o udzielenie kredytów.
Nadto, organ ustali w jaki sposób rolnicy byli powiadomieni o obowiązku zgłoszenia szkody powstałej w związku z suszą celem skierowania do nich komisji np. poprzez obwieszczenie, informację umieszczoną na tablicy ogłoszeń
o powołaniu komisji do oszacowania strat w gospodarstwach rolnych i terminie zgłoszenia strat przez rolnika do komisji.
Podjęte przez wojewodę oraz powołaną przez niego komisję czynności w zakresie dotarcia do osób uprawnionych w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia powinny znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy.
Z przepisu art. 40 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej wynika, że zasiłek celowy może być przyznany także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej.
Należy mieć na uwadze, że do prawidłowego stosowania prawa zobowiązany jest organ wydający rozstrzygnięcie w konkretnej, indywidualnej sprawie administracyjnej.
Zasiłek celowy przyznawany w trybie rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109) ma charakter świadczenia z zakresu pomocy społecznej i winna z niego skorzystać jak największa liczba rolników, w których gospodarstwach rolnych wystąpiły szkody.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, orzekając w oparciu o art. 145 § 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływanej jako .p.p.s.a., stwierdził, że organy obydwu instancji naruszyły przepisy postępowania w sposób istotny i to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Z tego też względu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło