II SA/Bd 233/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B. O. na postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 września 2018 r. w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia odrzucić sprzeciw. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Pismem z dnia [...] września 2018 r. uczestniczka postępowania B. O. wniosła o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i przyznanie adwokata. Na podstawie zarządzenia z dnia 13 września 2018 r. referendarza sądowego tutejszego Sądu przesłano uczestniczce postępowania urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia i przedłożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] października 2018 r. B. O. wniosła "skargę na postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 września 2018 r". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu jest pismo uczestniczki postępowania z dnia [...] października 2018 r., które Sąd zakwalifikował jako zażalenie na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 września 2018 r. W treści tego pisma skarżąca podała, że jest to skarga na postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 września 2018 r. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje jednak, że w tym dniu nie zostało wydane żadne postanowienie Sądu, a jedynie wysłano skarżącej wezwanie zgodnie z treścią zarządzenia referendarza sądowego z dnia 13 września 2018 r. Instytucja zażalenia została uregulowana w Rozdziale 2 Działu IV ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a.: "Art. 194. § 1. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną." Z kolei art. 198 p.p.s.a. stanowi, że przepisy Działu IV stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Analiza treści art. 194 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że zażalenie jest środkiem odwoławczym, który przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz tych wymienionych w jego treści (pkt 1-10). Zażalenie wniesione na postanowienie, co do którego ustawa nie przewiduje takiej możliwości, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Jeżeli chodzi o zarządzenia przewodniczącego to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że zażalenie przysługuje na: – zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma strony bez rozpoznania, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie (art. 49 § 2 p.p.s.a.); – zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 4 p.p.s.a.); – zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 1 p.p.s.a.). W przypadku natomiast czynności referendarza sądowego ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje w art. 259 § 1 p.p.s.a. możliwość wniesienia sprzeciwu od wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a.: – zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania, – postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; – postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują, zatem możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie referendarza sądowego wzywające do złożenia dodatkowych oświadczeń i przedłożenia dokumentów źródłowych pozwalających ustalić sytuację majątkową i rodzinną strony. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie skarżącej jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.