II SA/Bd 235/04

WyrokWSA w Bydgoszczy2004-06-16

Skład orzekający: Marzenna Linska-Wawrzon, Elżbieta Piechowiak, Ireneusz Fornalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy okres odbywania zasadniczej służby wojskowej, zakończonej zwolnieniem z jej odbywania z powodu niezdolności do służby, może być zaliczony do okresu wymaganego do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zgodnie z ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracyjne prawidłowo zinterpretowały przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Okres zasadniczej służby wojskowej, nawet zakończony zwolnieniem z jej odbywania z powodu niezdolności do służby, nie może być zaliczony do 365 dni zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wymaganych do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeśli nie spełnia on dodatkowych warunków określonych w ustawie, a skarżący nie wykazał spełnienia tych warunków w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację.
Stan faktyczny
Skarżący, Paweł M., złożył skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organy uznały, że skarżący nie spełnił wymogu 365 dni zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, mimo odbywania zasadniczej służby wojskowej przez 255 dni. Skarżący podniósł, że choroba nabyta w wojsku uniemożliwiła mu podjęcie zatrudnienia i rejestrację.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Pawła M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę Decyzją z dnia [...] 2004 r., Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] 2003 r., Nr [...] o uznaniu Pawła M. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organy obu instancji powołały się na treść przepisu art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, ze zmianami ) w myśl którego prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności, wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub w spółdzielni kółek rolniczych, był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant, był zatrudniony lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Zgodnie z art. 23 ust. 4a cytowanej ustawy prawo do zasiłku przysługuje również bezrobotnym zwolnionym po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, jeżeli okres jej odbywania wynosił, co najmniej 350 dni i przypadał w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy. Na podstawie akt sprawy ustalono, że Paweł M. odbywał zasadniczą służbę wojskową w dwóch okresach - łącznie przez 255 dni i w trakcie tej służby zwolniony został z jej odbywania z powodu uznania go za niezdolnego do służby wojskowej i wówczas to w czasie od [...] 2002 r. do [...] 2003 r. posiadał status bezrobotnego. Paweł M. jako bezrobotny złożył po raz ostatni wniosek o rejestrację w powiatowym Urzędzie Pracy w M. w dniu [...] 2003 r., a zatem na okres 18 miesięcy poprzedzających datę rejestracji przypada tylko 183 dni odbywania zasadniczej służby wojskowej, a tym samym nie spełnia on warunków określonych w cytowanym przepisie. Decyzja Wojewody [...] stanowiła przedmiot skargi wniesionej przez Pawła M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której to podniósł, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z zasadami współżycia społecznego, gdyż na skutek choroby nabytej w wojsku został wyłączony ze służby wojskowej na określony czas, w którym to okresie nie mógł podjąć zatrudnienia, ponieważ nie został przeniesiony do rezerwy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż w niniejszej sprawie organy administracyjne nie dopuściły się żadnego naruszenia prawa materialnego i procesowego dającego podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Do przesłanek merytorycznych, to jest do 365 dni, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2, zalicza, się również okresy wymienione w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 3, 4, 5 oraz w ust. 4 i 4a., tak więc, są to okresy: zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej, a także urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów. Z mocy art. 23 ust. 2 pkt 4 tej ustawy do 365 dni zalicza się również okresy "nie-wymienione w ust. 1 pkt 2, za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składki stanowiła kwota wynosząca, co najmniej najniższe wynagrodzenie". Wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne są bezsporne. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący po raz ostatni został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. w dniu [...] 2003 r. r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a w okresie od [...] 2001 r. do [...] 2002 r. i od [...] 2002 r. do [...] 2003 r. ( łącznie przez okres 255 dni ) odbywał zasadniczą służbę wojskową. W trakcie tejże służby na podstawie decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...] 2002 r. nr [...] zwolniony został z jej odbywania z powodu uznania go za niezdolnego do służby wojskowej. Skarżący wówczas zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. i w okresie od [...] 2002 r. do [...] 2003 r. posiadał status bezrobotnego. Skarżący, rejestrując się jako bezrobotny w dniu [...] 2003 r., nie spełnił warunku przewidzianego w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem nie przepracował łącznie co najmniej 365 dni. Fakt, iż nie został on przeniesiony do rezerwy i w tym czasie nie mógł się zarejestrować, ponieważ nie był zdolny do podjęcia pracy, a jednocześnie nie przyznano mu żadnego świadczenia z tytułu choroby, nie ma w tej sprawie znaczenia. Nie zwalnia bowiem od zachowania wymagań niezbędnych do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło