II SA/Bd 239/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wandy J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] 2004 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] 2003 r. nr [...] znajdujące oparcie w art. 20 § 1 pkt 4, art. 119-122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, ze zmianami ) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126, ze zmianami ) w przedmiocie nałożenia na Wandę J. grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym w wysokości 25.889,90 zł. Z treści uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że obowiązek dokonania rozbiórki domu letniskowego na działce nr [...] w H., gmina C., wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...] 1998 r. [...] stał się wymagalny i wobec uchylania się od wykonania tego obowiązku, po pisemnym upomnieniu z dnia [...] 2000 r., dostarczonym skarżącej w dniu 22 marca 2000 r., wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne. Naliczenie wysokości przedmiotowej grzywny nastąpiło na podstawie art. 121§ 5. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdzie wysokość grzywny, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Wanda J. wskazując na bezzasadność nałożonej grzywny w celu przymuszenia, która jest krzywdząca i nie ma nic wspólnego z wartością obiektu jakim jest ponad trzydziestoletni budynek drewniany. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, odnosząc się do argumentacji prezentowanej w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu, iż zostało ono wydane z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W myśl przepisu art. 121 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 2002 r. Nr 110. poz. 968, ze zmianami ) grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4, ( jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa ), a treść § 5 stanowi, że wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych ( ustawa z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych - tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr.119, poz.1115 ) Jak wynika z akt administracyjnych obowiązek dokonania rozbiórki domu letniskowego na działce nr [...] w H., gmina C., wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...]1998 r. [...] stał się wymagalny i wobec uchylania się od wykonania tego obowiązku, po pisemnym upomnieniu z dnia [...] 2000 r., dostarczonym skarżącej w dniu [...] 2000 r., wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne. Wbrew twierdzeniom skarżącej pismo z dnia [...]1998 r. o odroczenie terminu rozbiórki, skierowane do Kierownika Urzędu Rejonowego w C. było przedmiotem rozpoznania. (postanowienie Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...]1998 r.). Zarówno z protokołu oględzin z dnia [...] 1997 r., podczas których to oględzin skarżąca brała udział, który to też protokół podpisała, a nade wszystko z treści prawomocnej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...]1998 r. wynika, że przedmiot rozbiórki stanowi powierzchnia zabudowy wynosząca 55,51 m2, czyli tyle ile przyjęto do obliczenia wysokości grzywny w postanowieniu organu I instancji. Zastosowanie przez organ orzekający przepisu § 5 artykułu 121 powyższej ustawy nie narusza prawa. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.