II SA/Bd 245/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] i [..] na postanowienie Powiatowego Inspektora [...] w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę. Skarżący [...] i [..] wnieśli skargę na postanowienie Państwowego Inspektora [...] w [..] dnia [...]., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz.143 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zaskarżone w przedmiotowej sprawie postanowienie nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a także postanowieniem kończącym sprawę. Nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako "k.p.a.") zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zatem nie służy zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postepowania. Co za tym idzie przedmiotowe postanowienie nie należy do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, to w świetle art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. niedopuszczalna jest również skarga do sądu administracyjnego na to postanowienie. Na marginesie należy wskazać, że organ w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu wskazał stronie, że zażalenie na to postanowienie nie przysługuje. W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna, z mocy art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia