II SA/Bd 250/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Doroty L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie II SA/Bd 250/04 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...] utrzymało w mocy, po rozpoznaniu odwołania Doroty L., decyzję Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] 2003 r. odmawiającą przyznania jej świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie spełnia kryterium dochodowego do uzyskania pomocy w formie zasiłku celowego. Miesięczny dochód skarżącej wynosi [...] zł, a kryterium dochodowe wynosi 461 zł. W skardze na powyższą decyzję skarżąca wskazała, że jest osobą niepełnosprawną oraz wskazała na swoją trudną sytuację życiową. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne ( art.3 § 2 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270)). Kontrola ta obejmuje badanie decyzji pod względem jej zgodności z prawem w zakresie art. 145 § 1cyt. ustawy i działając w jej ramach Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, gdy stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach lub stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z dniem 1 maja 2004r., przestała obowiązywać ustawa z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r., Nr 64 poz. 414 ze zm.), która stanowiła podstawę zaskarżonej decyzji. W jej miejsce ustanowiono nowy akt prawny - ustawę z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593), w wyniku której przebudowano system pomocy społecznej i ustanowiono nowy uproszczony katalog świadczeń. W konsekwencji, zgodnie z art. 149 ust. 1 cyt. ustawy z 2004r., z dniem 1 maja 2004r., wygasły decyzje wydane na podstawie cyt. ustawy z 1990r., a więc również wygasła zaskarżona decyzja. Konsekwencją był również zapis zawarty w art. 150 cyt. ustawy, iż do spraw wszczętych a nie zakończonych przed 1 maja 2004r. stosuje się przepisy ustawy nowej. Mając na względzie powyższe przepisy Sąd stwierdził, że bezprzedmiotowym w sprawie stała się kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, które nie może już mieć zastosowania w sprawie o przyznaniu zasiłku celowego. W tak zmienionym stanie prawnym postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie powyższe oraz art. 161 § 1 pkt 3) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.