II SA/Bd 250/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Wojciech Jarzembski Sędzia WSA: Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA: Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant: Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] 2005 roku nr [..], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącej kwotę 10zł. (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję, działającego w imieniu Wójta Gminy - Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] 2005r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego na niepełnosprawnego syna E. M. - K. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ II instancji przywołał stan faktyczny sprawy i wskazał, że syn skarżącej K. M. przebywa (i jest tam czasowo zameldowany) w Specjalnym Ośrodku Szkoleniowo - Wychowawczym dla Dzieci i Młodzieży Upośledzonej Umysłowo w S. koło M. Ośrodek ten zapewnia dziecku całodobowe utrzymanie i opiekę. Organ za podstawę prawną odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego wskazał art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm. ), który stanowi, iż " zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, jeżeli pobyt osoby i udzielane przez tę instytucję świadczenia częściowo lub w całości finansowane są z budżetu państwa albo z Narodowego Funduszu Zdrowia". Natomiast w uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z zaświadczeniem Kierownika Internatu syn K. ma zapewnioną całodobowa opiekę. Skarżąca nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem i złożyła skargę to tut. Sądu zarzucając, że decyzja odmowna jest dla jej pięcioosobowej rodziny, bardzo krzywdząca, gdyż do sierpnia 2005r. otrzymywała na syna zasiłek pielęgnacyjny i rodzinny z zakładu pracy, pomimo, że syn i w tym czasie przebywał w tym samym Ośrodku. Dodatkowo skarżąca podniosła, iż sytuacja materialna jej rodziny jest bardzo trudna z uwagi na fakt, że utrzymują się z renty męża, który otrzymuje niecałe 500,00 zł oraz jej pensji w wysokości 700,00 zł. Skarżąca oświadczyła, że ponosi znaczne koszty utrzymania syna, gdyż płaci co miesiąc około 150,00 zł. na jego wyżywienie. Ponadto syn skarżącej bardzo często choruje i wówczas przebywa w domu a zatem koszty jego utrzymania w tym czasie ponosi sama. Organ w odpowiedzi n skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z treścią § 2 cyt. artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zatem do Sądu należy ocena czy dane w sprawie rozstrzygnięcie jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie, przepisami prawa. Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.)" zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, jeżeli pobyt osoby i udzielane przez tę instytucję świadczenia częściowo lub w całości finansowane są z budżetu państwa albo z Narodowego Funduszu Zdrowia". Jak wynika z akt sprawy syn skarżącej, K. M. jest dzieckiem niepełnosprawnym i przebywa w Ośrodku Szkoleniowo - Wychowawczym dla Dzieci i Młodzieży Upośledzonej Umysłowo w S. koło M., który jak wynika z zaświadczenia tegoż Ośrodka zapewnia jedynie całodobową opiekę( K - 50). Należy zauważyć, że skarżąca ponosi w dużej części koszty wyżywienia syna, gdyż płaci co miesiąc na ten cel 150,00 zł. Z treści cyt. wyżej art. 16 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych przeszkodą w przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego jest przebywanie osoby w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. Należy zauważyć, że w art. 3 pkt 7 ustawodawca sam definiuje to pojęcie instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie i wskazuje, że oznacza to dom pomocy społecznej, placówkę opiekuńczo-wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, areszt śledczy, zakład karny, zakład opiekuńczo-leczniczy, zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy, a także szkołę wojskową lub inną szkołę zapewniającą nieodpłatnie pełne utrzymanie, w tym wyżywienie, zakwaterowanie i umundurowanie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że syn skarżący nie przebywa w instytucji zapewniającej całodobowe nieodpłatne pełne utrzymanie, obejmujące w tym także wyżywienie i ubranie. Ośrodek, w którym przebywa nie jest więc instytucją,, o której mowa w art. 16 ust. 5. Zdaniem Sądu instytucja, w której przebywa jest szkołą w rozumieniu definicji zawartej z art. 3 pkt 18, który wskazuje, że pod tym pojęciem należy rozumieć "szkołę podstawową gimnazjum, szkołę ponadpodstawową i ponadgimnazjalną oraz szkołę artystyczną, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania oraz ośrodek umożliwiający dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo w stopniu głębokim realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki". Zatem odpadła przeszkoda w przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego. Z tego względu należy stwierdzić, ze organy administracji dokonały błędnej interpretacji przepisów prawa, przez co naruszyły art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270ze zm.) Organ w toku dalszego postępowania powinien rozstrzygnąć sprawę, biorąc pod uwagę definicje ustawowe użytych pojęć. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 cyt. wyżej ustawy. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji oparto o art. 152 ww. ustawy