II SA/Bd 250/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków D. P. i J. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skarg D. P. i J. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosków o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 250/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargi D. P. i J. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. D. P. w dniu [...] marca 2016 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że nie był na rozprawie wyznaczonej z dzień 24 lutego 2016 r. i w związku z czym nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie, bowiem "nie otrzymał od sądu ogłoszenia wyroku lub odpisu sentencji wyroku". Wskazał, że informację o wydanym wyroku uzyskał od J. J.. Powołał się na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. I FPS 3/06. J. J. również w dniu [...] marca 2016 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że nie był na rozprawie wyznaczonej z dzień 24 lutego 2016 r. i w związku z czym nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie, bowiem "nie otrzymał od sądu ogłoszenia wyroku lub odpisu sentencji wyroku". Wskazał, że informację o wydanym wyroku powziął w dniu [...] marca 2016 r. kontaktując się sekretariatem WSA w Bydgoszczy. Powołał się także na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. I FPS 3/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioski o przywrócenie terminu do złożenia wniosków o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu ze względu na treść art. 87 § 1, § 2 i § 4 wskazanej wyżej ustawy wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Należy podkreślić, ze instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy, zaś podstawową przesłankę przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999r., sygn. akt II UKN 667/98, wyrok WSA z dnia 06 października 2005r. sygn. akt II SA/Bk 369/05, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 02 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). Wskazane w art. 87 § 2 omawianej ustawy kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, iż niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. post. NSA z dnia 10 lutego 2000r. sygn. akt SA/Sz 1117/99). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (wyrok NSA z dnia 19 września 2000r., sygn. akt I SA 1072/00, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). Z akt sprawy wynika, że na rozprawie wyznaczonej na dzień 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 111 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy pozostające ze sobą w związku, tj. sprawy o sygnaturze II SA/Bd 250/15 (wniesiona przez J. J.) i II SA/Bd 253/15 (wniesiona przez D. P.) i prowadzić je pod sygnaturą II SA/Bd 250/15. W tymże dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia i wyznaczyć go na dzień 9 marca 2016 r. W dniu 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargi D. P. i J. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W związku z powyższym stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zatem siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku mijał z dniem 16 marca 2016r. Strony w przepisanym prawem terminie nie złożyły takich wniosków. P. z dnia [...] marca 2016r. zarówno J. J. jak i D. P. wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 9 marca 2016r. Jako przyczynę uchybienia terminu i uzasadnienie wniosku o jego przywrócenie wskazali nieuczestniczenie w rozprawie i braku wiedzy o wydanym wyroku. W ocenie Sądu, wskazana przez skarżących przyczyna nie może uzasadniać przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należy zauważyć, że zgodnie z zarządzeniami o wyznaczeniu rozprawy z dnia 14 stycznia 2016 r. wydanymi w obydwu sprawach (II SA/Bd 250/15 i II SA/Bd 253/15) przez ich połączeniem strony zostały zawiadomione o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 24 lutego 2016r., na co wskazują zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek Zatem skarżący mieli świadomość, że w dniu 24 lutego 2016r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy odbędzie się rozprawa, która może zakończyć się wydaniem orzeczenia i rozstrzygnięcie to może mieć dla strony określone konsekwencje proceduralne. Należy wskazać, że o ile dopuszczalne jest niestawiennictwo strony skarżącej na rozprawie, na co wskazuje art. 107 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o tyle brak jest podstaw do uznania, że owo niestawiennictwo usprawiedliwia brak wiedzy strony skarżącej na temat wydanego rozstrzygnięcia w jej sprawie i może usprawiedliwiać uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym bardziej, że Sąd nie doręcza z urzędu odpisu wyroku w sprawach, w których skargę oddali, o czym skarżący zostali powiadomieni wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Zdaniem Sądu, nie można uznać, że skoro skarżący nie byli obecni na rozprawie, to nie mogli uzyskać informacji o wydanym wyroku oraz przysługujących ich środkach prawnych i terminach na ich wniesienie. Informacje takie skarżący mogli także uzyskać kontaktując się chociażby telefonicznie z Wydziałem Informacji tut. sądu, czy też ustanawiając pełnomocnika do osobistego zasięgnięcia takiej informacji w imieniu skarżących. Również złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest czynnością, która wymaga osobistej obecności strony w siedzibie sądu albowiem wniosek taki może zostać wniesiony przez stronę chociażby za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego lub polskiego urzędu konsularnego, na co wskazuje art. 83 § 3 cytowanej ustawy. Sąd w obecnym składzie jednocześnie podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 02 czerwca 1997r., sygn. akt I PKN 194/97, który co prawda dotyczy uchybienia terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, jednak pogląd wyrażony w tym orzeczeniu ma analogiczne zastosowanie do podniesionych przez skarżącego okoliczności w niniejszej sprawie. W przedmiotowym postanowieniu Sąd Najwyższy stwierdził, ze nieobecność na rozprawie w sytuacji, gdy strona mogła dowiedzieć się o tym, że zapadł na niej wyrok, nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie jest także okolicznością usprawiedliwiającą przekroczenie terminu brak wiedzy o wydaniu wyroku. Również orzecznictwo sądów administracyjnych jest w tej materii jednolite (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 października 2008r., sygn. akt IV SAB/Gl 13/08; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Wa 1642/07; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 25 lutego 2008r., sygn. akt I SA/Bd 749/07; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007r., sygn. akt II FZ 591/07). Podsumowując należy stwierdzić, że wnioski skarżących nie mogą zostać uwzględnione albowiem nie wykazali oni przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strony były zobowiązane do dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, staranności tej jednak nie wykazały. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. Na marginesie wskazać należy, że powołana we wnioskach o przywrócenie terminu do złożenia wniosków o sporządzenia uzasadnienia wyroku uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. I FPS 3/06 nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem dotyczy ona innej sytuacji prawnej.