II SA/Bd 252/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.K. o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A.S. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia: przyznać adwokatowi A.K. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 252/12 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał stronie skarżącej A.S. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Wyznaczony adwokat A.K. wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji obejmująca inną sprawę wynosi 240 zł. Uwzględniając powyższe przyznano adwokatowi od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł (łącznie z podatkiem VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.