II SA/Bd 254/14
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2014-04-03
Skład orzekający: sędzia WSA Joanna Brzezińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez stronę, która nie sprecyzowała jednoznacznie zaskarżonego aktu lub czynności organu, może zostać rozpoznana merytorycznie, czy też powinna zostać odrzucona z powodu braków formalnych?Ratio decidendi
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego, w tym zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności organu. Niespełnienie tych wymogów, pomimo wezwania do ich uzupełnienia, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Strona M.W. wniosła do WSA w Bydgoszczy pismo zatytułowane "prośba o rozpoznanie krzywdzącej mnie decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów", nie precyzując jednoznacznie zaskarżonego aktu. Strona podniosła, że została dwukrotnie ukarana za to samo przewinienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, wskazując, że decyzja o cofnięciu uprawnień nie została wydana, a skarżący kwestionuje postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 3 lutego 2014 r. M.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], pismo – "prośbę o rozpoznanie krzywdzącej mnie decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów". Skarżący nie sprecyzował dokładnie, co jest przedmiotem skargi, nie wskazał konkretnego aktu, czynności czy bezczynności organu. Podniosła jedynie, że wyrokiem Sądu w [...] został "uznany winnym uczestniczenia w kolizji drogowej". Podkreślił, że w wyroku tym nie było żadnej wzmianki o przyznanych punktach karnych, o których przyznaniu dowiedział się z zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Nie zrozumiałe jest dla niego to, że dwukrotnie został ukarany za to samo przewinienie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że decyzją z [...] grudnia 2013 r. znak: [...] Starosta [...] skierował M.W. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...] rozpoznając odwołanie M.W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie w dniu 4 lutego 2014 r. M.W. nadał w placówce pocztowej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., który to wniosek został rozpatrzony odmownie postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]. Kolegium podkreśliło, że w terminie otwartym do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., w piśmie datowanym na 3 lutego 2014 r., skarżący złożył – za pośrednictwem organu - "prośbę o rozpoznanie krzywdzącej mnie decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów".
Kolegium odnosząc się do tak sformułowanego żądania skarżącego wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, że decyzja w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jak dotąd nie została wydana (wydano jedynie decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz decyzję o skierowaniu na badania psychologiczne, której skarżący nie zakwestionował). Ponadto podniosło, że o ile skarżący ma prawo kwestionować postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, o tyle nie może on kwestionować decyzji Starosty [...] o skierowaniu go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Postanowienie o uchybieniu terminu jest postanowieniem formalnym, zamykającym drogę do merytorycznego rozpoznania odwołania, a tym samym do ponownego rozpatrzenia kwestii zasadności czy bezzasadności skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Kolegium podkreśliło, że w skardze na to postanowienie skarżący może, więc podnosić argumenty mające na celu zanegowanie okoliczności złożenia odwołania z przekroczeniem ustawowego terminu, nie zaś do bezzasadności skierowania go na egzamin państwowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. W myśl art. 49 § 1 ww. ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym M.W., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 20014r., wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez czytelne wskazanie zaskarżonego aktu, w szczególności czy jest to postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy czy też inna decyzja lub postanowienie organu – jeśli tak należy wskazać jego datę i numer lub nadesłać jego kserokopię we wskazanym siedmiodniowym terminie.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 14 marca 2014r. (zwrotne potwierdzenia odbioru przez dorosłego domownika k. 11 akt sądowych).
Odpisując w zakreślonym przez Sąd w wezwaniu terminie skarżący wskazał, że przedmiot skargi stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...].
Stwierdzić należy, iż wskazane wyżej postanowienie nie mogło stanowić przedmiotu skargi z dnia 3 lutego 2014r. z oczywistych względów, bowiem w dacie skargi nie zostało nawet jeszcze wydane przez Kolegium. W związku z powyższym uznać należy, że skarżący w zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu marginesie rozpoznanie sprawy.
Na marginesie wskazać należy, iż sąd administracyjny jest powołany wyłącznie do badania zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej w sposób i formach regulowanych przepisami prawa. W szczególności rozstrzyga skargi na konkretne decyzji i postanowienia, czynności, bezczynności lub przewlekłe prowadzenia konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Jednak to osoba, która wnosi skargę do Sądu musi ten przedmiot skargi określić.
Na uwadze należy mieć również to, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Dlatego też złożenie skargi przed doręczeniem postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w świetle powyższego unormowania jest niedopuszczalne. Jednakże skarżący mógł skorzystać z przysługującego mu uprawnienia i wywieść skargę do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w terminie 30 dni licząc od dnia następnego po doręczeniu postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z [...] grudnia 2013r. w przedmiocie skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę z dnia 3 lutego 2014 r. " od krzywdzącej decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów" odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło