II SA/Bd 258/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant asystent sędziego Dawid Myszyński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 maja 2015 r. sprawy ze skargi B. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia ... 2015 r. nr ... w przedmiocie uznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane oddala skargę. Na podstawie art. 2 pkt 7 lit. d, art. 12 ust. 2, art. 19 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 23, art. 24 ust. 1, art. 25, art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2012 r., poz. 1228 z zm.), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 lipca 2010 r. sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń, oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. z 2010 r., Nr 123, poz. 836 z zm.), oraz art. 104 Kpa – Burmistrz W. decyzją nr ... z ... 2014 r. orzekł o uznaniu wypłaconych świadczeń B. Ś. z funduszu alimentacyjnego od ... 2014 r. do ... 2014 r. w kwocie 500,00 zł za nienależnie pobrane świadczenie, ustalając że od tych świadczeń naliczone zostaną odsetki ustawowe od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczeń do dnia spłaty. W odwołaniu B. Ś. wskazała, że zobowiązany do płacenia alimentów posiada zaległości alimentacyjne i z uwagi na dobro dziecka ww. decyzja jest niesłuszna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z ... 2015 r. (...) na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z zm.) art. 2 pkt 7, lit. d, art. 28 ust. 1 ww. ustawy z dnia 7 września 2007 r. i art. 138 § 1 Kpa utrzymało w mocy ww. decyzję; wywodząc że ustawa o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ma na celu wsparcie osób które, nie są w stanie wyegzekwować należnych im świadczeń alimentacyjnych od zobowiązanego oraz że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 2 pkt 7 lit. a tej ustawy i wg którego świadczenie wypłacone z funduszu alimentacyjnego mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie albo wstrzymanie wypłaty świadczenia w całości jest świadczeniem nienależnie pobranym; definicję "nienależenie pobranego świadczenia" ustala art. 2 pkt 7ppkt "d" określają, iż jest to "świadczenie z funduszu alimentacyjnego wypłacone w przypadku, gdy osoba uprawniona w okresie ich pobierania, otrzymała alimenty. Na powyższą decyzję B. Ś. złożyła skargę "ze względu na błędy formalne oraz natury etycznej". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu wyłącznie – co w niniejszej sprawie należy szczególnie podkreślić z uwagi na podniesione w skardze zarzuty, iż w zaskarżonej decyzji zawarte są "... błędy ... natury etycznej" - z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast, że organ pierwszej instancji, decyzją z dnia ... 2013 r.- nr ... przyznał skarżącej B. Ś. świadczenie z funduszu alimentacyjnego dla uprawnionego dziecka P. Ś. na okres od ... 2013 r. do ... 2014 r. w kwocie 500 zł miesięcznie. Z akt wynika także, że ustalono w wyniku uzyskania informacji od Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w M., iż w dniu ... 2014 r. skarżąca B. Ś. oświadczyła, że ... 2014 r. dłużnik alimentacyjny wypłacił jej bezpośrednio kwotę 700,00 zł. To zaś - jak wynika z akt sprawy - spowodowało wszczęcie postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Okoliczności otrzymania od dłużnika kwoty 700 zł skarżąca nigdy nie negowała; i to zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze. Ustawa z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r., poz. 1228) stanowi w art. 19 ust. 1, że w przypadku wystąpienia zmian w liczbie członków rodziny uzyskania lub utraty dochodu albo innych zmian mających wpływ na prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego osoba uprawniona albo jej przedstawiciel ustawowy, którzy złożyli wniosek o przyznanie świadczenia z funduszu są zobowiązani do niezwłocznego powiadomienia o tym organu wypłacającego świadczenia. Z akt wynika także, że skarżąca była pouczona o konieczności informowania organu o zaistnieniu jakiejkolwiek zmiany mającej wpływ na otrzymywane świadczenia. Nienależnie pobrane świadczenie w rozumieniu art. 2 pkt 7 przywołanej ustawy to świadczenia: a) wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie albo wstrzymanie wypłaty świadczenia w całości lub w części, b) przyznane lub wypłacone w przypadku świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą te świadczenia, c) wypłacone bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, jeżeli stwierdzono nieważność decyzji przyznającej świadczenie, albo w wyniku wznowienia postępowania uchylono decyzję przyznającą świadczenie i odmówiono prawa do świadczenia, d) wypłacone w przypadku gdy osoba uprawniona w okresie ich pobierania, otrzymała alimenty, niezgodnie z kolejnością określoną w art. 28, zaległe lub bieżące alimenty, do wysokości otrzymanych w tym okresie alimentów. W okresie, w którym osoba uprawniona otrzymuje świadczenia z funduszu alimentacyjnego, z kwoty uzyskanej z egzekucji od dłużnika alimentacyjnego organ prowadzący postępowanie egzekucyjne zaspokaja w następującej kolejności: - należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych osobie uprawnionej na podstawie ustawy - do ich całkowitego zaspokojenia, - należności powstałe z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobie uprawnionej na podstawie ustawy dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej - do ich całkowitego zaspokojenia, - należności wierzyciela alimentacyjnego - do ich całkowitego zaspokojenia, - należności likwidatora funduszu alimentacyjnego powstałe z tytułu świadczeń alimentacyjnych wypłaconych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym - do ich całkowitego zaspokojenia. W tym stanie rzeczy świadczenia z funduszu alimentacyjnego pobrane przez skarżącą B. Ś. od ... 2014 r. do ... 2014 r. w kwocie 500,00 zł są świadczeniami nienależnie pobranymi, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. d ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Tak więc zaskarżona decyzja (a także poprzedzająca ją decyzja Burmistrza W. z ... 2014 r. utrzymana w mocy zaskarżoną decyzję) nie narusza obowiązującego prawa i dlatego wobec braku przesłanek wskazanych przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w oparciu o przepis art. 151 tej ustawy skargę oddalono.