II SA/Bd 260/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 maja 2009 r. sprawy ze skargi E. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] r. nr SKO [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. E. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...], o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] października 2008 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup węgla. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło na podstawie następującego stanu faktycznego. Otóż decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...] Wójt Gminy L. na podstawie art. 132 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zmienił decyzję z dnia [...] września 2008 r. w ten sposób, że przyznał skarżącej zasiłek celowy w kwocie [...] zł. na zakup węgla. Decyzja ta została odebrana przez skarżącą w dniu [...] października 2008 r. W związku z wydaną decyzją skarżąca w dniu [...] października 2008 r. złożyła w Urzędzie Gminy w L. podanie o uzupełnienie braków formalnych decyzji z dnia [...] października 2008 r. poprzez wyjaśnienie w tej decyzji, czy organ do dochodu wliczył dochód syna. Z uwagi na bezczynność organu I instancji, w związku z podaniem skarżącej z dnia [...] października 2008 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], na podstawie art. 37 § 2 Kpa uznało zażalenie skarżącej na bezczynność organu za uzasadnione. W zakreślonym terminie nakazało rozpoznanie podania skarżącej. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że wątpliwości co do treści decyzji powinny zostać rozpatrzone w trybie art. 113 § 2 Kpa, który to przepis stanowi, że organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Na skutek powyższych okoliczności Wójt Gminy L. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] na podstawie art. 113 § 2 Kpa wyjaśnił skarżącej, że wydając decyzję [...] z dnia [...] października 2008 r. przyjęto, iż wnioskodawczyni wraz z synem prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, i dlatego przy wydawaniu tej decyzji uwzględniono dochody wnioskodawczyni i jej syna. Postanowienie to zostało odebrane przez skarżącą w dniu [...] stycznia 2009 r. W dniu [...] lutego 2009 r. skarżąca złożyła w Urzędzie Gminy L. podanie, które określiła, że jest to "odwołanie" od decyzji z dnia [...] października 2008 r., uzupełnionej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. W uzasadnieniu podania wniosła o nie uwzględnianie dochodu syna przy ustalaniu kryterium dochodowego, z uwagi iż prowadzi on oddzielnie gospodarstwo domowe. Podanie powyższe organ potraktował, jako odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2008 r. i stwierdził na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kpa, iż zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium powołało się na to, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu [...] października 2008 r., natomiast odwołanie E. L. wniosła w dniu [...] lutego 2009 r. (stempel Urzędu Gminy). Organ II instancji w związku z powyższym stwierdził, że termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie w dniu [...] października 2008 r. (dzień powszedni) i na podstawie art. 129 § 2 i art. 134 Kpa wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Sądu skarżąca wniosła o wydanie decyzji merytorycznej, wskazując, że odwołała się od decyzji uzupełnionej postanowieniem. Nie powinno budzić zatem wątpliwości, że odwołała się zarówno od decyzji jak i od postanowienia. W jej ocenie decyzja nie mogła stać się prawomocna do czasu jej uzupełnienia. Podniosła także, że postanowienie o uzupełnieniu decyzji otrzymała [...] stycznia 2009 r., a odwołanie wpłynęło [...] lutego 2009 r., a więc z zachowaniem przypisanego terminu. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje, iż skarga jest zasadna. Skarga zatem zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ odwoławczy nieprawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie. Zgodnie bowiem z art. 113 § 2 i § 3 Kpa organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Na postanowienie w sprawie wyjaśnienia służy zażalenie. Podanie skarżącej z dnia [...] lutego 2009 r. w treści wskazywało, że jest ono odwołaniem od decyzji z dnia [...] października 2009 r., ale uzupełnionej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Skarżąca wskazała, że powyższe postanowienie otrzymała w dniu [...] stycznia 2009 r. W ten sposób wykazała, że nie uchybiła terminowi na wniesienie zażalenia od postanowienia wydanego trybie art. 113 § 2 Kpa. Powyższe skarżąca uściśliła w skardze wniesionej do Sądu. Zdaniem Sądu, organ powinien po otrzymaniu podania skarżącej z dnia [...] lutego 2009 r. wezwać ją o sprecyzowanie, od czego jest ono środkiem zaskarżenia. Brak ustaleń stanu faktycznego w powyższym zakresie stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania, skutkujące uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Zaskarżone postanowienie byłoby uzasadnione, ale w sytuacji, gdyby wniesiony środek zaskarżenia stanowił jedynie odwołanie, a nie tak jak to ujęła skarżąca w skardze, zażalenie od postanowienia z dnia [...] stycznia 2009 r. Zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 Kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Uznając zatem, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem uprawnień strony wynikających z zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w przepisie art. 7 i art. 77 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o jego uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).