II SA/Bd 263/04

Dnia 8 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jan Grzęda (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon, asesor WSA Ireneusz Fornalik,, Protokolant Krzysztof Cisewski, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Anny J. i Włodzimierz J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę II SA/Bd 263/04 UZASADNIENIE Decyzją z [...] 2003 r., Nr [...] Burmistrz Miasta C. na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1231 ze zm.) oraz uchwały Nr [...] Rady Miejskiej C. z dnia [...] 2002 r. w sprawie ustalenia szczegółowych zasad udzielania i cofania zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych liczby punktów i zasad usytuowania miejsc sprzedaży oraz warunków sprzedaży i podawania napojów alkoholowych na terenie C. odmówił wydania decyzji zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa, pow. 4,5 % do 18 % (z wyjątkiem piwa) i pow. 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży (detal) w sklepie całodobowym [...] przy ul. [...] w C. Uzasadniając decyzję powołano się na plan zagospodarowania miasta C., z którego wynika iż punkt sprzedaży zlokalizowany jest w obszarze Parku Zdrojowego. W myśl § 5 ust. 2 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej C. z dnia [...] 2002 r. "nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży na terenie Parków: Zdrojowego, Tężniowego i Sosnowego". Ponadto jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, który stanowi, że organ zezwalający wydaje zezwolenie po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2. W niniejszej sprawie Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2003 r. wydała negatywną opinię o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych z uchwałą Rady Miejskiej C. Pismem z dnia [...] 2003 r. Anna i Włodzimierz J. odwołali od decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia [...] 2003 r. wnosząc o jej zmianę. Zdaniem odwołujących się podstawa prawna wskazana przez Burmistrza Miasta C. nie zabrania sprzedaży detalicznej alkoholi, a ponadto nie mogą się czuć odpowiedzialni za to gdzie klient spożyje zakupiony u nich alkohol. Decyzją z [...] 2003 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta C. W motywach rozstrzygnięcia stwierdzono, że zgodnie z § 7 ust. 2 uchwały Rady Miejskiej C. z [...] 2003 r., Nr [...] "nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży dokonywaną w punktach położonych na terenie parków: Zdrojowego, Tężniowego i Sosnowego". W ocenie organu przepis ten jasno precyzuje kwestię zakresu sprzedaży napojów alkoholowych w punktach detalicznych usytuowanych na terenie parku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. podzieliło także stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia mniejszej sprawy. Nie zgadzając z tym rozstrzygnięciem Anna i Włodzimierz J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając niezgodność niniejszej decyzji z prawem. W uzasadnieniu skargi podniesiono niefortunne sformułowanie § 5 ust. 2 uchwały Rady Miejskiej C. z [...] 2002 r., które nie pozwalało w sposób jednoznaczny stwierdzić zakazu sprzedaży napojów alkoholowych na terenie parków w Ciechocinku: Zdrojowego, Tężniowego i Sosnowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska powołało się na argumenty tożsame z argumentami zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Nie może zatem wkraczać w uprawnienia organów administracji orzekając bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Sąd nie może także oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy. Oceniając zasadność decyzji w zakresie, w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności, stwierdzić należy, iż decyzja ta nie uchybia prawu. Przede wszystkim w pierwszej kolejności dla rozpoznania przedmiotowej skargi istotne jest dokonanie oceny zaskarżonej decyzji w świetle obowiązującego w chwili jego wydania prawa. Ustawa z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1231 ze zm.), w preambule uznaje życie obywateli w trzeźwości za niezbędny warunek moralnego i materialnego Narodu. Realizując to założenie, ustawa nakłada, wart. 1 ust. 1 różne powinności na organy administracji rządowej i jednostki samorządu terytorialnego, które precyzuje bliżej w dalszych przepisach. Między innymi zadania w zakresie przeciwdziałania alkoholizmowi wykonuje się przez ograniczenie dostępności alkoholu (art. 2 ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy). Zgodnie z art. 18 ust. 1 powoływanej ustawy wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że pozwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych należało do właściwego wójta, burmistrza (prezydent miasta) "po zasięgnięciu opinii zarządu gminy". Opinia ta wydawana jest w trybie art. 106 kpa. Organ współdziałający (zarząd miasta, gminy) nie jest organem prowadzącym postępowanie w samodzielnej odrębnej sprawie administracyjnej. Jest on jedynie powołany do zajęcia stanowiska - w postaci opinii - w sprawie administracyjnej, która już zawisła przed innym organem administracyjnym. Stanowisko to jest zajmowane przez wydanie postanowienia, które nie załatwia sprawy administracyjnej, bo nie rozstrzyga o istocie sprawy i nie kończy jej w danej instancji administracyjnej. Postępowanie przed organem współdziałającym tj. zarządem gminy ma charakter pomocniczy (ale i obligatoryjny) tzn., że rozstrzygnięcia w nim zapadłe nie mają samodzielnego bytu prawnego. Następstwem przyjęcia, iż wymagana opinia zarządu gminy wydana jest jak już zaznaczono - w trybie art. 106 kpa, jest konstatacja, że wskazany wart. 18 ust. 1 ustawy z 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi organ właściwy do wydania pozwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych nie jest związany opinią zarządu gminy. Opinia ta jest jednym z elementów materiału dowodowego sprawy o wydanie przez wójta, burmistrza czy prezydenta zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych podlegającym rozpoznaniu przez wyżej wymieniony organ decyzyjny wg zasad określonych treści art. 7 kpa oraz w trybie wskazanym wart. 77 § 1, art. 80 i 107 §3kpa. Obowiązek wójta, burmistrza czy prezydenta miasta współdziałania z zarządem gminy przez zasięgnięcie jego opinii nie oznacza ani bezwzględnego obowiązku zastosowania się do stanowiska wyrażonego w opinii, ani też obowiązku ograniczenia się w przeprowadzeniu postępowania dowodowego do uzyskania opinii i poprzestanie na niej. Opinia taka podlega ocenie organu decydującego na tle innych dowodów i stanowi tylko część materiału dowodowego. Zadaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest bowiem kontrola zaskarżonych decyzji czy postanowień pod względem ich zgodności z prawem obowiązującym w czasie wydania zaskarżonej decyzji czy postanowienia. I jeżeli zaskarżona decyzja czy postanowienie nie narusza prawa to skargę należy oddalić. Natomiast jeżeli chodzi o zakaz sprzedaży napojów alkoholowych w sklepach położonych na terenach parków - sytuacja ta została uregulowana w uchwałach Rady Miejskiej C.: Nr [...] z dnia [...] 2002 r. uchylona przez uchwałę Nr [...] z dnia [...] 2003 r. Otóż zgodnie z § 7 ust. 2 uchwały Rady Miejskiej C. z [...] 2003 r. "nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży dokonywaną w punktach położonych na terenie parków: Zdrojowego, Tężniowego i Sosnowego". Uchwała ta była przedmiotem skargi Naczelnego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sprawie SA/Bd 3417/03. Sąd oddalił w tej sprawie skargę Anny i Włodzimierza J. Zatem regulacja zawarta w tej uchwale, w sposób jednoznaczny przesądza o zakazie sprzedaży napojów alkoholowych w punktach detalicznych usytuowanych na terenie parków. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa przy sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Z tego też względu uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna prawem, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).