II SA/Bd 264/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Łucji C. i Izydora C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania z urzędu użytkowania budynku oddala skargę II SA/Bd 264/04 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] 2004 r. Znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia Łucji C. i Izydora C., uchylił Postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego w R z dnia [...] 2004 r. znak [...] wstrzymujące z urzędu użytkowanie budynku przy ul. [...] w R. stanowiącego własność Łucji C. i Izydora C., z powodu zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia właściwego organu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że przeprowadzona kontrola wykazała, że w przedmiotowym budynku mieszkalnym nastąpiła zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego - pomieszczeń parteru i piętra na pomieszczenia usługowo - handlowe. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., uznając że czyn ten stanowi naruszenie art.. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wydał postanowienie wstrzymujące użytkowanie przedmiotowego budynku. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienie to obarczone jest istotną wadą, ponieważ nie wskazuje, czy wstrzymanie użytkowania dotyczy całego budynku, czy tylko lokali w nim znajdujących się. Brak jest informacji ile lokali znajduje się w budynku przy ul. [...], jakie spełniały i jakie obecnie spełniają funkcje: mieszkalne czy użytkowe. Nieprecyzyjne określenie sentencji w akcie administracyjnym nie pozwala na skuteczne wykonanie nałożonego obowiązku, gdyż może rodzić różnice interpretacyjne i konflikty na etapie wykonania, co powoduje, że postanowienie jest niewykonalne (art.. 156 § 1 pkt 5 K.p.a.). Organ nadzoru budowlanego mógł wstrzymać użytkowanie przedmiotowego budynku tylko wówczas, jeżeli obiekt ten stwarzałby zagrożenie ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Z akt sprawy wynika, że lokale są użytkowane i nie wykonuje się już żadnych robót budowlanych. W takim przypadku właściwe byłoby zastosowanie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. W ocenie organu II instancji fakt użytkowania lokali usługowo - handlowych jest bezsporny. Skarżący zostali zobowiązani do uzyskania w terminie do dnia [...] 2003 r. decyzji na zmianę sposobu użytkowania budynku, czego jednak nie uczynili. W spornym budynku wykonano schody zewnętrzne oraz wybito otwory drzwiowe. Na tego typu roboty wymagane jest pozwolenie na budowę, czym skarżący nie mogli się wykazać. Postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] i [...] 2001 r. o nie zgłaszaniu sprzeciwu na rozpoczęcie użytkowania pomieszczeń przeznaczonych na zakład fryzjerski, gabinet kosmetyczny i solarium nie są dokumentami, o jakich mowa w art.. 59 Prawa budowlanego. Izydor C. i Łucja C. w skardze na powyższe postanowienie stwierdzili, że w swoim odwołaniu chodziło im o ustalenie kto popełnił samowolę budowlaną, oni czy pracownik Urzędu Miasta w R. Ryszard M. Zgłosił on o fakcie samowoli budowlanej. Wydał on dwa zaświadczenia - pierwsze z dnia [...] 2000 r. [...], że w budynku mieszkalno - użytkowym można wydzielić dwa lokale samodzielne mieszkalne i dwa lokale samodzielne użytkowe zgodnie z załącznikiem graficzno - opisowym. Zaświadczenie razem z załącznikiem graficzno - opisowym było potrzebne u notariusza. Na podstawie tego zaświadczenia sporządzono akt notarialny i wydzielono na parterze dwa lokale użytkowe, a na piętrze dwa lokale mieszkalne. Skarżący uważa, że został wprowadzony w błąd przez Ryszarda M., bo jak nie było pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania, to po co wydawał zaświadczenia, że można wydzielić lokale użytkowe. Oświadczył, że na to nie jest potrzebne pozwolenie na budowę a tylko zgłoszenie. Dowodem na to jest projekt podziału, w którym naniesione są otwory okienne i schody. Nie jest prawdą, że roboty były wykonywane w roku 2001 i 2002, wszystko było robione za zgodą Ryszarda M. w 1999 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przepis art.. 71 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) przewiduje, że zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. Przepisy art. 32 stosuje się odpowiednio. Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności: 1) przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie bądź było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne; 2) podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń. Nie budzi wątpliwości, że skarżący nie posiadali takiego zezwolenia. Przedmiotem oceny nie jest jednak decyzja albo jej brak o zmianie przeznaczenia lokalu, a postanowienie wstrzymujące z urzędu użytkowanie budynku przy ul. [...] w R. Postanowienie to jest w istocie rzeczy korzystne dla skarżących albowiem uchyliło zakaz. Przyczyny uchylenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostały trafnie wyeksponowane w zaskarżonym postanowieniu. Postanowienie organu I instancji nie było bowiem precyzyjne i tym samym naruszono przepisy proceduralne. Zachodzi potrzeba dokonania dalszych ustaleń, co uzasadnia przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wydane w sprawie zaświadczenia, na które powołują się skarżący, nie mają w sprawie znaczenia. Zasadnicze znaczenie mają przepisy Prawa budowlanego i one określają wymogi, jakie należy spełnić dokonując zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Należy także zwrócić uwagę, że zaświadczenie z [...] 2000 r. nie mówi o wydzieleniu dwóch samodzielnych lokali mieszkalnych oraz dwóch samodzielnych lokali użytkowych, a o możliwości ich wydzielenia. Możliwość ich wydzielenia, a faktyczne wydzielenie to dwie różne sytuacje. Po to, aby faktycznie wydzielić wskazane lokale niezbędna była decyzja wydana po myśli cytowanego art.. 71 Prawa budowlanego. Powracając na grunt zaskarżonego postanowienia, Sąd nie stwierdził, aby naruszało ono prawo. Uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalenie skargi