II SA/Bd 264/09

WyrokWSA w Bydgoszczy2010-03-16

Skład orzekający: sędzia WSA Grzegorz Saniewski, sędzia NSA Wiesław Czerwiński, sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wypłaty stypendium specjalnego dla studenta niepełnosprawnego z powodu udzielenia mu urlopu zdrowotnego jest zgodne z prawem, jeśli student nie zachował prawa do świadczenia mimo braku postępów w nauce?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z powodu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy nie zebrały wyczerpująco materiału dowodowego, nie ustaliły stanu faktycznego (m.in. dotyczącego decyzji o urlopie zdrowotnym i treści regulaminu) oraz nie wskazały podstawy prawnej w sposób dokładny, z podaniem źródła publikacji regulaminu. Sąd podkreślił, że podstawy prawne decyzji muszą być powołane precyzyjnie, z uwzględnieniem zmian w przepisach i publikacji aktów normatywnych.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania stypendium specjalnego dla studenta niepełnosprawnego z powodu udzielenia mu urlopu zdrowotnego. Pierwsza decyzja przyznała stypendium, ale wstrzymała jego wypłatę na okres urlopu. Decyzja odwoławcza utrzymała w mocy pierwszą decyzję, wskazując na utratę prawa do świadczenia w okresie urlopu na podstawie regulaminu. Student złożył skargę, zarzucając naruszenie przepisów i domagając się przyznania stypendium.
Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej oraz poprzedzającą ją decyzję Komisji Stypendialnej, stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. sprawy ze skargi D.M. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] [...] w [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stypendium specjalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Komisji Stypendialnej Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu [...] [...] w [...] z dnia [...] marca 2008r. [...], 2. stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 264/09 Uzasadnienie Komisja Stypendialna Wydziału N. E. i Z. U. M. K. w T. decyzją nr [...] z dnia [...] na podstawie art. 104 Kpa, art. 173 i art. 180 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) i § 22 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom UMK z dnia [...], przyznała D. M. w roku akademickim 2007/2008 na okres od [...] do [...] stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w wysokości 200 zł miesięcznie i wstrzymała od [...] do [...] wypłatę tego świadczenia. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją Dziekana z dnia [...] D. M. udzielono urlopu zdrowotnego na rok akademicki 2007/2008 i w związku z § 10 ww. Regulaminu z dnia 30 lipca 2007 r., podjęto decyzję o wstrzymaniu wypłaty tego stypendium. W odwołaniu D. M. wniósł o zmianę decyzji i przyznanie stypendium w całym roku akademickim albo przynajmniej do [...], tj. do dnia udzielenia urlopu. Decyzją z dnia [...] nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna UMK w T. na podstawie art. 104 Kpa i art. 182 ww. ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. i § 16, § 17, § 18, § 19, § 20 ww. Regulaminu utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując, że na podstawie § 10 ww. Regulaminu student traci prawo do otrzymywania świadczenia w okresie przebywania na urlopie. Na podstawie § 11 student może zachować prawo do otrzymania świadczenia w okresie urlopu, jednak ze względu na brak postępów w nauce i dotychczasowy przebieg studiów, nie orzeczono o wypłacie stypendium w okresie urlopu. Składając skargę D. M. zarzucił naruszenie art. 2 Konstytucji i ustawy o szkolnictwie wyższym, Regulaminu studiów UMK i Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom UMK z 30 lipca 2007 r., wnosząc o jej zmianę i przyznanie stypendium przynajmniej do dnia otrzymania decyzji o urlopie dziekańskim. Domagał się także przyznania stypendium specjalnego dla studentów niepełnosprawnych, odwołując się do swej sytuacji materialnej i stanu zdrowia. W odpowiedzi odwołując się do uzasadnienia decyzji organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a zgodnie z treścią przepisu art. 133 § 1 (zd. 1) tej ustawy sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Podstawowe, kardynalne wręcz zasady postępowania administracyjnego zostały przez ustawodawcę określone w przepisach art. 6 -16 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dział I – Rozdział 2 "Zasady ogólne"), dalej w skrócie: Kpa. Wynika z nich między innymi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 – zasada państwa prawa), w toku postępowania stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 zasada praworządności), obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 – zasada pogłębiania zaufania obywateli), zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 § 1- zasada uczestnictwa stron w postępowaniu). Rozwinięciem i niezbędnym uzupełnieniem tych zasad są dalsze przepisy Kpa; między innymi przepisy dotyczące postępowania dowodowego, a w szczególności przepis art. 75 § 1 Kpa stanowiący, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem i przepis art. 77 § 1 Kpa stanowiący, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Powyższe zasady i przepisy powinny być ściśle przestrzegane w każdym postępowaniu administracyjnym. Niestety nie miało to miejsca w niniejszej sprawie. W aktach sprawy brak bowiem ustaleń dotyczących między innymi decyzji z dnia [...] dotyczącej udzielenia skarżącemu urlopu zdrowotnego na rok 2007/2008 oraz ustaleń dotyczących treści regulaminu, na który organ powołał się w obu decyzjach. Na marginesie należy zauważyć, że organ odwoławczy zignorował wezwanie Sądu do uzupełnienia akt postępowania, doręczone organowi [...]. Niezbędne elementy decyzji określa treść przepisu art. 107 Kpa, stanowiąc między innymi, iż należy określić podstawę prawną decyzji. Zarówno w orzeczeniach sądowych jak i doktrynie wielokrotnie wskazano, że podstawa prawna decyzji administracyjnej musi być powołana dokładnie, a więc ze wskazaniem mających zastosowanie w sprawie przepisów określonego aktu prawnego wraz z powołaniem źródła jego publikacji. Należy również podawać zmiany aktu prawnego, które miały miejsce od daty wydania decyzji, ponieważ wskazuje to na stan prawny obowiązujący w czasie orzekania w sprawie; spotykana w decyzjach formułka zamieszczana po podaniu miejsca publikacji tekstu pierwotnego: "ze zmianami", "z późniejszymi zmianami", nie daje stronom pełnej informacji o podstawie prawnej rozstrzygnięcia. Staje się to szczególnie istotne w dobie częstych zmian już nie tylko samych aktów normatywnych, lecz również zmian wprowadzonych do przepisów je nowelizujących. W niniejszej sprawie organy bezpodstawnie zaniechały wskazania miejsca publikacji przywołanego w obu decyzjach regulaminu oraz nie udostępniły go Sądowi. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nastąpiło naruszenie wskazanych powyżej przepisów postępowania co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. I dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komisji Stypendialnej z [...] – [...]. Prowadząc ponownie postępowanie organ przeprowadzi postępowanie przestrzegając wszystkich obowiązujących przepisów oraz powyższych uwag i zaleceń, które po myśli art. 153 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. mają charakter bezwzględnie wiążący.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło