II SA/Bd 264/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i A.M. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżących kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 17 lutego 2012 r. M. i A.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uchylił w całości decyzję będącą przedmiotem skargi, jak również decyzję pierwszej instancji, uwzględniając skargę. Powyższa decyzja z [...] marca 2012 r. nr [...] załączona została do akt administracyjnych. W związku z powyższym zarządzeniem z 12 marca 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania w terminie 7 dniu informacji, czy w związku z wydaniem przez organ drugiej instancji decyzji z [...] marca 2012 r., cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie pod rygorem uznania, że skargę podtrzymuje. W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik skarżących oświadczył, że podtrzymuje skargę z 17 lutego 2012 r. wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, a także zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w punktach 1 i 2 tego artykułu. Z takim przypadkiem będziemy mieli do czynienia w szczególności, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone z uprawnień autokontrolnych, przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., co też nastąpiło w przedmiotowej sprawie. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego wynika bowiem w niniejszym przypadku z wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczenia będącego przedmiotem postępowania, w konsekwencji którego istnieć przestał przedmiot zaskarżenia. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na zwrot kosztów, o czym orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., złożył się wpis uiszczony od skargi oraz koszty zastępstwa procesowego zgodne z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).