II SA/Bd 264/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2017 r. sprawy ze skargi Wojewoda [...] na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości szpitala oddala skargę. P. z dnia [...] stycznia 2017 r. Wojewoda Kujawsko – P., działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia [...] marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm.) w związku z art. 50 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie zbycia nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G., zarzucając naruszenie przepisów: art. 54 ust. 2 i 3 ustawy z dnia [...] kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654 ze zm.) z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej uchwały w całości. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Wojewoda wskazał, że zaskarżona uchwała: 1. została podjęta w sposób sprzeczny z art. 54 ust. 2 i 3 ustawy o działalności leczniczej, albowiem przepisy te nie upoważniają podmiotu tworzącego (w konkretnym przypadku Rady Miasta) do podjęcia uchwały o wyrażeniu zgody na zbycie aktywów trwałych przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej tj. przez Regionalny Szpital Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G., co stanowi rażące naruszenie prawa, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności tej uchwały, 2. została podjęta bez podstawy prawnej, gdyż Rada Miasta nie podjęła stosownej uchwały w przedmiocie określenia zasad zbywania nieruchomości stanowiących własność Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G.; ponadto takich zasad nie reguluje uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie określenia zasad zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G. (Dziennik Urzędowy Wojewoda [...] z 2012 r., poz. 341) co stanowi rażące naruszenie prawa, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały. Cytując przepis art. 54 ust. 1, 2, 3 i 6 ustawy o działalności leczniczej, Wojewoda wyjaśnił, że swoboda samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej w zakresie gospodarowania przekazanymi w nieodpłatne użytkowanie nieruchomościami i majątkiem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego oraz majątkiem własnym (otrzymanym lub zakupionym) doznaje ograniczeń wynikających z ust. 2 i 3 tego przepisu, gdyż ust. 2 wprowadza zasadę, w myśl której między innymi zbycie aktywów trwałych samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej może nastąpić wyłącznie na zasadach określonych przez podmiot tworzący. W związku z powyższym warunkiem koniecznym dla dokonania tego rodzaju czynności cywilnoprawnej jest uprzednie ustalenie przez podmiot tworzący zasad regulujących zbycie. Biorąc pod uwagę, że podmiotem tworzącym dla Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G. jest Gmina M. G., to zdaniem skarżącego - organem upoważnionym do uchwalenia takich zasad jest Rada Miasta, stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ tego rodzaju kompetencje nie zostały przypisane organowi wykonawczemu w ustawie o działalności leczniczej. Wojewoda wyjaśnił także, że przepisy art. 54 ust. 2 i 3 ustawy o działalności leczniczej upoważniają podmiot tworzący, w rozpatrywanym przypadku Radę Miasta, wyłącznie do uchwalenia zasad zbywania aktywów trwałych, oddania ich w dzierżawę, najem, użytkowanie oraz użyczenie, przy czym zasady te z chwilą ich uchwalenia wiążą zarówno podmiot tworzący jak i samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej. Zasady te stanowią reguły, według których podmiot tworzący ma odnieść się do zamiaru zbycia. W przepisach tych nie ma mowy o możliwości wyrażenia zgody na ich podstawie w odniesieniu do konkretnego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Nie stanowią one zatem materialnoprawnej podstawy do wyrażenia indywidualnej zgody na dokonanie przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej czynności spośród wymienionych art. 54 ust. 2. W tych warunkach Rada Miasta przyjmując, że wprost na jego podstawie może wyrazić zgodę na zbycie jak w zaskarżonej uchwale, w ocenie organu nadzoru dokonała błędnej wykładni tego przepisu i w konsekwencji błędnie go zastosowała. Ponadto Wojewoda zwrócił uwagę, że jak wynika z treści powołanej przez Radę Miasta uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie określenia zasad zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G., nie określiła ona zasad dotyczących zbywania nieruchomości stanowiących własność Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G., gdyż zakres przedmiotowy wymienionej uchwały obejmuje wyłącznie te nieruchomości, które zostały oddane Szpitalowi przez Gminę M. G. w nieodpłatne użytkowanie, przy czym w dalszej części tej uchwały takim nieruchomościom nie przypisano jakichkolwiek zasad. Wskazano, że w myśl § 2 pkt 3 uchwały jest mowa o gruntach, budowlach i budynkach oraz lokalach będących odrębną własnością, a także ich częściach, oddanych Szpitalowi przez Gminę M. G. w nieodpłatne użytkowanie, a zatem uchwała dotyczy tylko takich nieruchomości, które zostały oddane Szpitalowi przez Gminę M. G. w nieodpłatne użytkowanie, przy czym w pozostałych przepisach uchwały nie ma mowy o nieruchomościach stanowiących własność Szpitala. Tym samym w ocenie Wojewody nasuwa się wniosek, że do zakresu przedmiotowego uchwały nie wchodzą nieruchomości stanowiące własność Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr. W. B. z siedzibą w G. i stanowisko to potwierdza okoliczność, iż w pozostałych przepisach uchwały nie ma mowy o zasadach zbywania nieruchomości, jak to uregulowano w rozdziałach 1 i 2 Działu II uchwały odnośnie mienia ruchomego. Tym samym w uchwale odnośnie nieruchomości nie ma także mowy o obowiązku uzyskania zgody, o której mowa w art. 54 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej. W tych warunkach w przekonaniu autora skargi nasuwa się wniosek, że uchwała nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie zbycia nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G. została podjęta bez podstawy prawnej, gdyż uchwała nr [...] Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie określenia zasad zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G. (Dziennik Urzędowy Wojewoda [...] z 2012 r. poz. 341) nie określa zasad zbywania nieruchomości stanowiących własność Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G., jak też nie zostały przedstawione inne uchwały, które regulowałyby te kwestie. Przepisy określające tego rodzaju zasady w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G. uchwalone przez Radę Miasta stanowiłyby materialnoprawną podstawę do podjęcia uchwały w sprawie wyrażenia zgody na zbycie przedmiotowej nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G.. Nieuregulowanie tej kwestii w uchwale nr [...] Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie określenia zasad zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G. lub w innej uchwale skutkuje tym, że zaskarżona uchwała została podjęta bez podstawy prawnej. Okoliczności tej w ocenie skarżącego organu nie zmienia argumentacja Rady Miasta przytoczona w stanowisku stanowiącym załącznik do uchwały Nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie zajęcia stanowiska w związku z wszczęciem przez Wojewoda [...] postępowania nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie zbycia nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G. oparta między innymi na założeniu, że pominięcie w treści uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. szczegółowych regulacji odnoszących się do zasad zbywania nieruchomości, a w tym uzyskiwania zgody podmiotu tworzącego na dokonanie takiego zbycia, podyktowane zostało chęcią uregulowania tych kwestii w odrębnych uchwałach "indywidualnych", dotyczących konkretnych nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezydent G. wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko Prezydent G. wskazał, że zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia [...] kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1638, dalej jako: "u.d.l."), samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej gospodaruje posiadanym mieniem. Jednocześnie, jak wynika z art. 54 ust. 2 u.d.l. zbycie aktywów trwałych takiego zakładu, oddanie ich w dzierżawę, najem, użytkowanie oraz użyczenie może nastąpić wyłącznie na zasadach określonych przez podmiot tworzący, przy czym wspomniane zasady - jak wynika z art. 54 ust. 3 u.d.l. - "polegają w szczególności na ustanowieniu wymogu uzyskania zgody podmiotu tworzącego na zbycie, wydzierżawienie, wynajęcie, oddanie w użytkowanie oraz użyczenie aktywów trwałych". Z przedstawionych regulacji zdaniem Prezydenta G. wynika, iż wolą ustawodawcy było, aby podmiot tworzący samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej określił wspomniane zasady, a jednocześnie, aby w ramach tych zasad ustanowiony został wymóg sformułowany w cytowanym art. 54 ust. 3, odnoszący się do konieczności uzyskania zgody podmiotu tworzącego. Powyższe regulacje należy rozumieć w ten sposób, iż na podmiocie tworzącym spoczywa ustawowy obowiązek ustalenia zasad, a jednocześnie, że zasady te mają obejmować zagadnienia dotyczące trybu i warunków uzyskania wspomnianej zgody poprzez uzyskanie indywidualnej zgody organu tworzącego, co do konkretnego rozporządzenia mieniem. Uchwała nr [...] Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie określenia zasad zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G., zdaniem strony przeciwnej wydana została na podstawie przepisów art. 54 ust. 2 i ust. 3 u.d.l.; jednocześnie jako podstawę do wydania powołanej uchwały wskazano również art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia [...] marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm., dalej "u.s.g."). Zgodnie z powołanym przepisem u.s.g. stanowiącym podstawę prawną do wydania powołanej uchwały, do wyłącznej właściwości rady gminy należy "stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady gminy". Wskazanie powołanego przepisu jako podstawy do wydania powołanej uchwały, zdaniem Prezydenta G. wynika z faktu, iż organem tworzącym Szpital jest Rada Miasta i w związku z tym, do Rady Miasta należy zarówno ustalanie wspomnianych zasad (o których mowa w art. 54 ust. 2 u.d.l.), jak i wydawanie ewentualnej "zgody" (do której odnosi się art. 54 ust. 3 u.d.l.), gdyż w § 1 uchwały nr [...] wskazano wprost, iż uchwała ta określa zasady zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. W. B. w G., przy czym nie ulega wątpliwości, iż pod pojęciem środków trwałych (które to "środki" wskazane zostały nawet w tytule Uchwały) rozumie się zarówno nieruchomości, jak i mienie ruchome Szpitala. Dodatkowo, świadczy o tym treść § 2 pkt 2 uchwały. Jednocześnie, jak wynika z definicji zawartej w § 2 pkt 3 uchwały, pod pojęciem "nieruchomości" należy rozumieć "grunty, budowle i budynki oraz lokale będące odrębną własnością, a także ich części, oddane Szpitalowi przez Gminę M. G. w nieodpłatne użytkowanie". Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej regulacje uchwały, jak również treść powołanych przepisów u.d.l., wolą organu stanowiącego - kontrolnego miasta G., który jest jednocześnie organem tworzącym dla Szpitala, w przekonaniu Prezydenta G. było kompleksowe uregulowanie w uchwale nr [...] kwestii wskazanych w art. 54 ust. 2 u.d.l., co obejmuje m.in. kwestie związane ze zbywaniem nieruchomości wchodzących w skład środków trwałych Szpitala. W § 1 pkt 2 Uchwały nie wskazano bezpośrednio zasad zbywania nieruchomości, ale wyszczególnienie konkretnych czynności prawnych, nie uzyskało charakteru wyliczenia zamkniętego. Świadczy o tym zarówno użyte określenie "w tym", jak też brak wyłączenia zasad zbywania nieruchomości spod regulacji powołanej Uchwały, zważywszy przy tym, że nieruchomości należą do środków trwałych Szpitala, a zbywanie środków trwałych jest przedmiotem regulacji uchwały nr [...]. Pominięcie w treści uchwały szczegółowych regulacji odnoszących się do zasad zbywania nieruchomości, w tym uzyskiwania zgody podmiotu tworzącego na dokonanie takiego zbycia, w ocenie strony przeciwnej podyktowane zostało chęcią uregulowania tych kwestii w odrębnych uchwałach "indywidualnych" dotyczących konkretnych nieruchomości, dlatego też uchwała nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2016 roku w sprawie zbycia nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G., dotycząca konkretnych nieruchomości wskazanych w treści jej § 1, stanowi akt wykonawczy w stosunku do Uchwały nr [...], która w sposób kompleksowy określiła między innymi zasady zbywania środków trwałych Szpitala. Przyjęcie odmiennego stanowiska stanowiłoby błąd polegający na nieuzasadnionym pominięciu tych zagadnień w treści samej uchwały. W tej sytuacji zdaniem Prezydenta G. należy założyć, iż uchwała nr [...] narusza powołane wcześniej regulacje u.d.l., skoro podmiotem tworzącym jest Rada Miasta, a nie Prezydent tego M.. Przyjęcie poglądu wskazującego, że pominięto w uchwale nr [...] zasady zbywania nieruchomości powoduje, iż ewentualnie ten akt należy traktować jako naruszający obowiązujące regulacje ustawowe i ta uchwała ewentualnie powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego. W tej sytuacji w przekonaniu strony przeciwnej podjęcie uchwały nr [...] z 2016 r. stanowiłoby naruszenie obowiązujących przepisów, lecz jedynie w kontekście treści uchwały z 2012 r. i jej zastosowania; trudno bowiem podważać prawidłowość uchwały nr [...] wyłącznie przez pryzmat powołanych w jej podstawie przepisów u.d.l., przy założeniu, że określenie ogólnych zasad zbywania środków trwałych, a jednocześnie uwzględnienie w tych zasadach wymogu uzyskania zgody podmiotu tworzącego na dokonanie takiego zbycia dokonane miało być w uchwale z 2012 r. Uchwała z 2016 roku odnosi się bowiem do konkretnych nieruchomości, a fakt jej wydania, jak również treść § 1 (w którym wprost wskazano, iż organ tworzący wyraża zgodę na zbycie tych nieruchomości) świadczy jedynie o tym, że Rada Miasta, jako organ tworzący dla Szpitala, wydała zgodę na dokonanie konkretnych transakcji. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Prezydent G. podkreślił, że organ nadzorujący jednostkę samorządu terytorialnego (czyli Wojewoda [...], będący organem nadzorującym Gminę M. G.) powinien ewentualnie podjąć działania w celu wyeliminowania z obrotu prawnego uchwały z 2012 r. będącej aktem, który w sposób kompleksowy regulować miał zasady wskazane art. 54 ust. 2 i ust. 3 u.d.l.. W odniesieniu do tego aktu "indywidualne" uchwały dotyczące konkretnego mienia i konkretnych transakcji (jak np. uchwała nr [...]) stanowią natomiast akty woli organu tworzącego odnoszące się do określonych przedsięwzięć i do określonych składników majątkowych, a także służą realizacji przyjętych zasad. Odmienny sposób rozumienia tej sytuacji musiałby prowadzić nieuchronnie do wniosku, że w uchwale z 2012 r. doszło do samozwiązania się organu do niewykonywania własnych kompetencji i działania w interesie jednostki samorządu terytorialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016r., poz. 1066 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Odnośnie do aktów organów gmin, przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. 2015r., poz.1515, powoływanej dalej jako u.s.g.), stosownie do którego nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna z prawem. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały, w trybie określonym w art. 90 powołanej ustawy. Organem nadzoru jest wojewoda, z mocy art. 86 tej ustawy, przy czym stosownie do treści art. 93 ust. 1 u.s.g., wydanie przez organ nadzoru rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały organu gminy nie jest dopuszczalne po upływie ustawowego terminu 30 dni. Upływ terminu nie wyłącza jednak możliwości kontroli legalności takiej uchwały. Organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, który dokona jej kontroli w zakresie zgodności z prawem. Wnosząc skargę do sądu administracyjnego, organ nadzoru nie jest przy tym ograniczony terminem zaskarżenia, o którym mowa w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżonej uchwały jest wyrażenie zgody na zbycie zabudowanej nieruchomości, zlokalizowanej w G., na działce Nr [...], w obrębie 121, o powierzchni 0,7821 ha, wpisanej w księdze wieczystej [...], na rzecz Spółki G. I. M. sp. z o. o. (dalej: "Spółka lub GIM"). Na wskazanej nieruchomości znajdują się: -budynek hybrydowy o pow. 13.271,22 m˛ -prosektorium o pow. 441,32 m˛ -budynek apteki szpitalnej, mikrobiologii i patomorfologii o pow. 2.404,12 m˛. Wymienione obiekty zostały wybudowane przez Regionalny Szpital Specjalistyczny im. dr. W. B. z siedzibą w G. (dalej: "Szpital lub SPZOZ") na nieruchomości stanowiącej własność spółki G. I. M." Sp. z o.o., utworzonej przez Gminę M. G. i Szpital m.in. w celu wspierania we wszelkich prawnie dopuszczalnych formach działalności Szpitala w zakresie inwestycji na terenie Szpitala, organizacji finansowania inwestycji Szpitala, pośredniczenia w finansowaniu inwestycji w obszarze działania Szpitala. Powstanie spółki uzasadnione było koniecznością pozyskania środków na dokończenie inwestycji wobec braku zdolności kredytowej szpitala. W dniu [...] grudnia 2011 r. zawarto umowę pożyczki na kwotę [...]zł pomiędzy Spółką GIM a S. F., na okres 20 lat, przeznaczoną na zrealizowanie zadań określonych w porozumieniu o współpracy w zakresie wspierania działalności szpitala przez Spółkę GIM. Jednym z zabezpieczeń pożyczki było ustanowienie hipoteki na nieruchomości w wysokości [...] zł, obok poręczenia pożyczki przez Szpital. Wywiązując się z porozumienia, Spółka GIM przekazała Szpitalowi środki uzyskane z tytułu pożyczki, stając się pożyczkodawcą. Spółka GIM formalnie była właścicielem nieruchomości, na której Szpital dokonał inwestycji, tj. poczynił nakłady na cudzym gruncie - obcym środku trwałym. W konsekwencji, z jednej strony Szpital poniósł ekonomiczny ciężar wybudowania budynków, które nie stanowiły jego własności, gdyż budynki zostały wzniesione na gruncie należącym do Spółki GIM, będąc tylko nakładem na cudzym gruncie, a z drugiej strony, pożyczka, z której była finansowana inwestycja obciążyła zarówno Spółkę GIM jak i Szpital. W opisanych okolicznościach, pożyczka ze Spółki GIM bezpośrednio wpływała na wynik finansowy Szpitala, ponieważ jej koszty finansowe pogłębiały stratę netto Szpitala. Rodziło to bezpośrednie skutki dla podmiotu tworzącego, gdyż zgodnie z art. 59 ust. 2 u.d.l., podmiot tworzący w tym wypadku gmina miasto G. jest obowiązany w terminie 9 miesięcy od upływu terminu do zatwierdzenia sprawozdania finansowego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej pokryć stratę netto za rok obrotowy tego zakładu, w kwocie jaka nie może być pokryta przez SPZOZ. W celu optymalnego uregulowania sytuacji ekonomicznej i prawnej obu podmiotów w zakresie nieruchomości, na których Szpital dokonał inwestycji, zlecono opracowanie opinii prawnej, którą sporządził prof. dr hab. W. M.. Opracowana w opinii koncepcja polegała na nabyciu gruntu pod wzniesionymi budynkami przez Szpital, aby Szpital mógł swobodnie dysponować zrealizowaną przez siebie inwestycją, co z kolei pozwoliło na zwrotne przeniesienie własności tej nieruchomości wraz z budynkami na rzecz Spółki GIM i tym samym na częściowe oddłużenie Szpitala, w zakresie poczynionej inwestycji. Celem takiego działania miało być zapewnienie dalszego prawidłowego funkcjonowania szpitala. Od strony formalno-prawnej model składał się z dwóch operacji zbycia nieruchomości. W pierwszej kolejności Szpital nabywa nieruchomość (za cenę gruntu określoną przez biegłego) od Spółki GIM. Transakcja ta miała miejsce w dniu [...] listopada 2016 r. i nie wymagała zgody organu tworzącego. Kolejny etap to dokonanie zwrotnego przeniesienia własności nieruchomości (grunt wraz z budynkami - za cenę określoną przez biegłego). W ramach rozliczenia transakcji Spółka GIM umarza pożyczkę udzieloną Szpitalowi, co powoduje obniżenie kosztów finansowych w przyszłych okresach. Po dokonaniu sprzedaży Szpital będzie korzystał z w/w nieruchomości wraz z obiektami na podstawie umowy dzierżawy zawartej ze Spółką GIM. Wynikiem powyższej operacji będzie w pierwszej kolejności zlikwidowanie "podwójnego obciążenia" skutkami pożyczki zaciągniętej na sfinansowanie inwestycji (całość obciążenia dotychczas ciążącego na dwóch jednostkach gminnych została skupiona w jednej z nich). Przychód uzyskany przez Szpital w wyniku tej transakcji miał poprawić jego wynik finansowy i wyeliminować konieczność pokrycia w 2017r (w terminie do 31 marca) przez gminę - miasto G. pozostałej do pokrycia straty netto za 2015r. Ponadto w/w transakcja ma zwiększyć wiarygodność finansową Szpitala. Po zakończeniu powyższej operacji zarówno pożyczka jak i cały majątek (nieruchomość wraz z budynkami) będzie znajdował się w jednym podmiocie (Spółce GIM). Ze względu na zabezpieczenie hipoteką, nie zmieni się zakres obciążenia nieruchomości. Źródłem środków finansowych na spłatę zadłużenia GIM z tytułu pożyczki będzie czynsz dzierżawny pozyskany od Szpitala z tytułu udostępnienia bazy lokalowej a w pozostałej części dokapitalizowanie spółki przez udziałowców, w tym gminę – miasto. Gwarancją utrzymania spółki będzie możliwość zastosowania w dłuższej perspektywie wydatku majątkowego. Takiej możliwości nie daje konieczność bieżącego pokrycia straty szpitala. W celu pełnej realizacji opracowanej koncepcji konieczne stało się więc zbycie składników majątkowych opisanych na wstępie na rzecz spółki. Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia [...] kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1638, dalej jako: u.d.l.), samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej (którym w rozpoznawanej sprawie jest Regionalny Szpital Specjalistyczny im. dr. W. B. z siedzibą w G.) gospodaruje posiadanym mieniem. Samodzielność gospodarowania doznaje jednak ograniczeń, gdyż w myśl art. 54 ust. 2 u.d.l. zbycie aktywów trwałych SP ZOZ, oddanie ich w dzierżawę, najem, użytkowanie oraz użyczenie może nastąpić wyłącznie na zasadach określonych przez podmiot tworzący, przy czym zasady te w szczególności polegają na ustanowieniu wymogu uzyskania zgody podmiotu tworzącego na zbycie czy dokonanie pozostałych wymienionych w ust 2 czynności. Czynność prawna dokonana z ich naruszeniem jest nieważna. Zgodnie zatem z wolą ustawodawcy podmiot tworzący samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej został wyposażony w uprawnienie do zapewnienia wpływu na rozporządzanie majątkiem SP ZOZ przez określenie zasad gospodarowania środkami trwałymi. Przepis ten oznacza, że podmiot tworzący określa reguły, według których będą podejmowane istotne czynności o charakterze prawnorzeczowym i zobowiązującym a przez to ogranicza swobodę SP ZOZ w zakresie gospodarowania mieniem co do ewentualnych czynności wyzbycia się majątku lub jego obciążenia prawami osób trzecich. Nie dochowanie zasad określonych przez podmiot tworzący, powoduje skutek określony w art. 54 ust. 6 u.d.l. tj. nieważność czynności dokonanej z naruszeniem ust. 2-5. Ustawodawca nie ogranicza podmiotu tworzącego we wprowadzaniu własnych reguł, gdyż zwrot "w szczególności" oznacza katalog otwarty możliwych rozwiązań. Jednym z nich jest uzyskanie zgody podmiotu tworzącego na dokonanie wymienionych czynności. Zgoda zaś na zbycie nieruchomości jest jednym z możliwych, a jednocześnie najdalej idących ograniczeń, bo dotyczących realizacji praw właściciela. Konstrukcja art. 54 u.d.l. przez uzależnienie dokonywania wymienionych w ust. 3 czynności prawnych od zasad określonych przez podmiot tworzący prowadzi do zapewnienia temu podmiotowi decydującego wpływu na istotne dyspozycje majątkowe SP ZOZ tj. gospodarowanie mieniem, którym dysponuje SPZOZ. Aby zgoda mogła odnieść zamierzony skutek tj. w racjonalny sposób wpływać na gospodarowanie mieniem przez SP ZOZ), musi uwzględniać okoliczności zewnętrzne i odnosić się do zindywidualizowanej czynności prawnej. Trudno uznać, by w akcie zawierającym co do zasady uniwersalne reguły gospodarowania mieniem w odniesieniu do wymienionych czynności prawnych można było zawrzeć też zgodę na zbycie konkretnej nieruchomości w taki sposób, by realizować określone założenia, które będą uzasadnione ekonomicznie dla podmiotu tworzącego i SP ZOZ. Podmiot tworzący może więc uzależnić dokonanie wymienionych, konkretnych czynności prawnych od swojej zgody na zbycie, wydzierżawienie, wynajęcie czy oddanie w użytkowanie oraz użyczenie aktywów trwałych. Przepis art. 54 u.d.l. określający pozycję SP ZOZ jako podmiotu uprawnionego do samodzielnego gospodarowania posiadanym mieniem, odnosi się wyłącznie do określonych czynności prawnych a nie do źródeł posiadanego mienia. Zasób posiadanego mienia, którym dysponuje SP ZOZ może mieć różne pochodzenie. Regułą jest wyposażenie jednostki w mienie przekazane przez podmiot tworzący, innym zaś źródłem pozyskania mienia jest mienie nabyte za wypracowane lub uzyskane środki. Wobec powyższego, w przypadku woli zbycia lub dokonania innych czynności ze skutkiem rozporządzającym lub tylko zobowiązującym konieczne jest zastosowanie zasad określonych przez podmiot tworzący w odniesieniu do rodzaju czynności a nie źródeł dysponowania mieniem. Przykładowo określona w ust. 3 art. 54 ustawy zgoda podmiotu dotyczy wyłącznie wymienionych czynności prawnych a nie rodzaju czy pochodzenia mienia SP ZOZ. Jak zatem wynika z art. 54 u.d.l. zasady odnoszą się do rodzaju czynności prawnej a nie do źródła uzyskanego mienia. Z punktu widzenia art. 54 obojętne jest czy mienie pochodzi od podmiotu tworzącego czy zostało pozyskane na skutek aktywności SP ZOZ. Istotne jest czy w grę wchodzi wymieniona w art. 54 ust. 2 u.d.l. czynność prawna. Skoro zatem zamiarem ustawodawcy jest zapewnienie podmiotowi tworzącemu jak najdalej idącego wpływu na gospodarowanie mieniem SPZOZ, w tym jego dysponowaniem w zakresie wymienionych czynności, to w takim duchu należy wykładać zapisy aktu j.s.t. Według organu samorządu ogólne zasady, o których mowa powyżej, zostały ustalone w Uchwale Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie określenia zasad zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr. W. B. z siedzibą w G.. To stanowisko kwestionuje skarżący, uznając jednocześnie, że nie było też podstawy do podjęcia zaskarżonej uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie zbycia nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G., ani w wykonaniu uchwały z 2012r., ani samoistnie. Dla rozpoznania niniejszej sprawy wymagane zatem jest również ustalenie znaczenia i skutków jakie wywołuje Uchwała Nr [...]. Akt ten nie został zaskarżony, zatem nie może być kwestionowany w tym postępowaniu. W tych warunkach nie znajduje uzasadnienia merytoryczne podważanie uchwały z 2012r. Podlega ona jednak wykładni na normalnych zasadach. Skarżący podkreśla, że uchwała z 2012r. nie obejmuje przedmiotowo zbycia wymienionych składników majątkowych, gdyż odnosi się do nieruchomości oddanych szpitalowi przez gminę - miasto G. w nieodpłatne użytkowanie, natomiast takiego przekazania nie było. W rozpoznawanej sprawie częścią mienia szpitala są poczynione pierwotnie nakłady na cudzym gruncie, tj. wybudowane przez SP ZOZ budynki na gruncie należącym do Spółki. Budowa została sfinansowana z pożyczki udzielonej spółce, która następnie uzyskane środki przekazała szpitalowi. Podmiot tworzący w 2012 r. podjął zaś uchwałę, która odnosi się do mienia oddanego szpitalowi przez podmiot tworzący, a więc do konkretnego, innego źródła nabycia mienia. Nie można jednak z tego zapisu wywodzić, że z uwagi na fakt, iż mienie objęte zamiarem zbycia nie zostało oddane szpitalowi przez podmiot tworzący to uchwała nie obejmuje swym działaniem rozporządzenia mieniem własnym szpitala. Taka interpretacja byłaby sprzeczna z art. 54, gdyż przepis ten nie odwołuje się do źródła uzyskania mienia. Prowadziłaby zatem do tego, że spoza regulacji wynikającej z podjętej uchwały wyjęte byłby czynności prawne określone w art. 54 tylko dlatego, że dotyczą innego źródła nabycia mienia. Przedstawiony przez skarżącego zarzut dotyczy więc źródeł majątku SP ZOZ, a to, jak zostało wskazane powyżej jest obojętne z punktu widzenia wpływu podmiotu tworzącego na gospodarowanie mieniem SP ZOZ. Nie ma więc podstaw do wywodzenia, że literalne wskazanie w uchwale jednego źródła posiadania mienia czyni tę uchwałę potencjalnie nieważną czy nieskuteczną. Przede wszystkim jednak, ta uchwała nie została zaskarżona i pozostaje w obrocie, będąc bazą dla interpretacji zaskarżonej uchwały. Niewątpliwie konstrukcja uchwały z 2012 r. nie jest doskonała ale obowiązuje. Powołana podstawa prawna uchwały nr [...] i jej tytuł świadczą o tym, że jej celem było kompleksowe uregulowanie zasad o których mowa w art. 54 ust. 2 u.d.l. i dotyczy ona pełnego zakresu regulacji określonego w tym przepisie, co obejmuje m.in. kwestie związane ze zbywaniem nieruchomości. Skarżący kwestionuje, że w § 1 pkt 2 uchwały z 2012r. nie wskazano bezpośrednio zasad zbywania nieruchomości. Zgodnie z § 1 uchwały określa ona zasady zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr. W. B. z siedzibą w G., w tym: 1) zasady zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie mienia ruchomego; 2) zasady oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie nieruchomości. Definiując użyte pojęcia i zwroty, w § 2 pkt 2 określono, że środki trwałe to nieruchomości i mienie ruchome Szpitala. Oznacza to, że uchwała określa zasady zbywania nieruchomości i mienia ruchomego Szpitala. W § 1 Uchwały nr [...] wskazano wprost, iż uchwała określa zasady zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G.. Jednocześnie, jak wynika z definicji zawartej w § 2 pkt 3 Uchwały, pod pojęciem "nieruchomości" (składnik środków trwałych) należy rozumieć "grunty, budowle i budynki oraz lokale będące odrębną własnością, a także ich części, oddane Szpitalowi przez gminę-miasto G. w nieodpłatne użytkowanie". Wprawdzie literalnie, w ust. 1, pojęcie - "zbycie"- odniesiono do mienia ruchomego lecz nie ma podstaw do uznania, że uchwałą wyłączono zasady zbywania nieruchomości. Wymienione w uchwale zasady, odnoszące się do czynności prawnych w powiązaniu z przedmiotem – "środkami trwałymi" nie zawierają katalogu zamkniętego. Świadczy o tym użyty zwrot "w tym", co oznacza przykładowe wyliczenie. Pozwala to więc na wypełnienie treścią innych sytuacji. Zredagowanie zasad wiąże się z oczekiwaniem stworzenia pewnych uniwersalnych reguł o stosunkowo szerokim stopniu ogólności a to w przypadku zindywidualizowanych czynności prawnych nie jest często możliwe z uwagi na złożoność stanów prawnych, zmienność okoliczności faktycznych i prawnych a także celów jakie stawia podmiot tworzący wobec SP ZOZ. Na ten aspekt zwrócił uwagę organ i wyjaśnił, że pominięcie w treści uchwały szczegółowych regulacji odnoszących się do zasad zbywania nieruchomości, w tym uzyskiwania zgody podmiotu tworzącego na dokonanie takiego zbycia, podyktowane zostało chęcią uregulowania tych kwestii w odrębnych uchwałach "indywidualnych" dotyczących konkretnych nieruchomości. Jest to argument o tyle przekonujący, że jak wskazano, zasady wymagają sformułowań uniwersalnych, zaś o takie trudno przy zastosowaniu konkretnej, zastosowanej do indywidualnej czynności prawnej, w tym, mającej za przedmiot zbycie nieruchomości. Prawu organu do wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości nie można przeciwstawić formy, w sytuacji, gdy indywidualna zgoda jest wynikiem realizacji uchwały ogólnej. Uchwała nr [...] Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2012 roku w sprawie określenia zasad zbywania, oddawania w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą G. jak już wskazano wydana została na podstawie przepisów art. 54 ust. 2 i ust. 3 u.d.l.. Jednocześnie jako podstawę do wydania powołanej uchwały wskazano również art. 18 ust. 2 pkt 15) ustawy z dnia [...] marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz U. z 2016 roku, poz. 446 z późn. zm., dalej jako: u.s.g.). Zgodnie z powołanym przepisem u.s.g., stanowiącym podstawę prawną do wydania powołanej uchwały do wyłącznej właściwości rady gminy należy "stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady gminy". Wskazanie powołanego przepisu u.s.g. jako podstawy do wydania powołanej uchwały wynika z faktu, iż organem tworzącym dla Szpitala jest Rada Miasta. W związku z tym, to do Rady Miasta należy zarówno ustalanie wspomnianych zasad (o których mowa w art. 54 ust. 2 u.d.l.), jak i wydawanie ewentualnej "zgody" (do której odnosi się art. 54 ust. 3 u.d.l.). W tych okolicznościach należy uznać, że Uchwała nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2016 roku w sprawie zbycia nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G., dotycząca konkretnych nieruchomości wskazanych w § 1, stanowi akt wykonawczy w stosunku do Uchwały nr [...], która określiła między innymi zasady zbywania środków trwałych Szpitala. Uchwała z 2016 roku dotyczy konkretnych nieruchomości, a treść § 1 w którym wprost wskazano, iż organ tworzący wyraża zgodę na zbycie nieruchomości świadczy o tym, że Rada Miasta, jako organ tworzący dla Szpitala, wydała zgodę na dokonanie indywidualnej czynności prawnej. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nieuzasadniony jest zarzut skarżącego, że radni nie wiedzieli nad czym procedują i czego w rzeczywistości dotyczy udzielenie zgody na zbycie nieruchomości. Nie ulega wątpliwości, że rada podejmując uchwałę indywidualną nie miała wątpliwości, że w grę wchodzi sprzedaż wymienionych składników majątkowych, co wynika wprost z uzasadnienia uchwały. Została ono podjęta wskutek wniosku o wyrażenie zgody na dokonanie konkretnej czynności zbycia nieruchomości i taką uzyskała. Zaskarżona uchwała realizuje podstawowy cel ustawy tj. zapewnienie wpływu organu tworzącego na gospodarowanie mieniem przez SP ZOZ, odnoszące się do określonych przedsięwzięć i do określonych składników majątkowych. Odmienny sposób interpretacji zaistniałych okoliczności, jak słusznie podnosi organ musiałoby prowadzić do wniosku, że w Uchwale z 2012 roku doszło do samozwiązania się organu do niewykonywania własnych kompetencji i działania w interesie jednostki samorządu terytorialnego. Trudno znaleźć racjonalne uzasadnienie dla takich intencji. Nieruchomości należą do środków trwałych Szpitala, a zasady zbywania środków trwałych są przedmiotem regulacji Uchwały nr [...]. Uchwała nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2016 roku w sprawie zbycia nieruchomości Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. z siedzibą w G., dotycząca konkretnych nieruchomości, stanowi akt wykonawczy w stosunku do Uchwały nr [...], która określiła zasady zbywania środków trwałych Szpitala. Uchwała z 2016 roku odnosi się do zindywidualizowanych nieruchomości, a fakt jej wydania, jak również treść § 1 (w którym wprost wskazano, iż organ tworzący wyraża zgodę na zbycie tych nieruchomości) świadczy jedynie o tym, że Rada Miasta, jako organ tworzący dla Szpitala, wyraziła zgodę na dokonanie konkretnej transakcji, będącej zgodą na najdalej idące zadysponowanie posiadanym mieniem. Niewątpliwie zatem zaskarżona uchwała wpisuje się w realizację celu przyjętej regulacji, stanowiącej podstawę prawną do określenia zasad dokonywania wymienionych czynności prawnych. Z tego punktu widzenia zupełnie niezrozumiałe jest stanowisko skarżącego kwestionującego zasadność podjęcia zaskarżonego aktu. To, że zgoda dotyczy konkretnej czynności pozwala na wydanie odrębnego aktu, realizującego ogólne reguły określone w uchwale z 2012r. W § 3 uchwały z 2012r. ustalono, że zbycie, oddanie w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Szpitala może być dokonane wyłącznie zgodnie z zasadami prawidłowej i efektywnej gospodarki finansowej oraz, że zbycie, oddanie w dzierżawę, najem oraz użyczenie środków trwałych Szpitala nie może ograniczać możliwości realizacji jego zadań statutowych oraz wpływać negatywnie na standard oraz dostępność realizowanych świadczeń opieki zdrowotnej. Podjęte działania w kierunku optymalnego rozwiązania skomplikowanej sytuacji faktycznej i prawnej szpitala przez zlecenie sporządzenia profesjonalnej opinii prawnej (dołączonej do akt) i wykonanie opracowanej koncepcji, przed decyzją o wyrażeniu zgody, wpisuje się w założenia wynikające z § 3 uchwały z 2012r. W ocenie sądu rada zrealizowała ustawowo zagwarantowaną wolę podmiotu tworzącego zapewnienia w zaistniałych warunkach prawidłowej i efektywnej gospodarki finansowej szpitala i zapewnienia dostępności świadczeń opieki zdrowotnej. Należy zaznaczyć, że organ nadzoru nie jest konsekwentny w formułowaniu zarzutów. Z jednej strony, kwestionuje brak określenia zasad zbycia nieruchomości czy to w zaskarżonej uchwale czy też uchwale w 2012 r. a z drugiej strony zarzuca zaskarżonej uchwale brak sprecyzowania zasad dotyczących zbycia nieruchomości. Uchwała z 2012 r., podobnie jak każdy inny akt podlega wykładni i możliwe jest wyinterpretowanie z niej, że nie wyłącza ona określenia warunków zbycia nieruchomości, które są przedmiotem zaskarżonej uchwały. Uchwała realizuje cel ustawy i stanowi o wyrażeniu zgody na sprzedaż części majątku. Nie ma więc podstaw do kwestionowania jej, zwłaszcza przez pryzmat uchwały z 2012 r., której organ nadzoru nie zaskarżył. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności, jak również treść powołanych przepisów u.d.l., wolą organu stanowiąco-kontrolnego miasta G., który jest jednocześnie organem tworzącym dla Szpitala, było kompleksowe uregulowanie w Uchwale nr [...] kwestii wskazanych w art. 54 ust. 2 u.d.l., co obejmuje m.in. zagadnienia związane ze zbywaniem nieruchomości wchodzących w skład środków trwałych Szpitala. Skarżący wcześniej zarzucił brak wskazania w Uchwale [...] podmiotu wykonującego przedmiotową uchwałę, brak odwołania do art. 30 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym wójt (prezydent miasta) m.in. wykonuje uchwały rady gminy. Należy jednak mieć na uwadze specyfikę tego aktu. Uchwała dotyczy jedynie zgody podmiotu tworzącego na zbycie przez Szpital konkretnych aktywów trwałych na rzecz określonego podmiotu, które odbywa się w ramach czynności cywilnoprawnej zawartej przez wskazane podmioty. Szpital posiada osobowość prawną i jest władny do samodzielnego rozporządzania mieniem. Rolą podmiotu tworzącego (którym jest Rada M., nie zaś Prezydent M.) jest wyrażenie zgody na zbycie nieruchomości. Co do zarzutu o niezgodności oznaczenia działki geodezyjnej będącej przedmiotem Uchwały Nr [...] ze stanem faktycznym uwidocznionym w księdze wieczystej T. należy go ocenić z punktu widzenia wykonalności czy skuteczności prawnej uchwały. Przedmiot podjętej uchwały nie budzi wątpliwości. Na dzień podjęcia Uchwały, jak wskazał organ, zgodnie z ewidencją gruntów i budynków prowadzoną przez Urząd Miejski w G. nieruchomość objęta księgą wieczystą T. 1 U./00043179/9 oznaczona była jako działki nr 59/32 i nr [...], które powstały w wyniku podziału geodezyjnego działki nr [...], zatwierdzonego decyzją Prezydenta G. Nr [...] z dnia [...] października 2016 r. Stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2016 r., poz. 790 z późn. zm.), "podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z katastru nieruchomości." Natomiast art. 27 ust. 1 cyt. ustawy określa, że: " w razie niezgodności danych z katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości". Jak wyjaśnił organ w dniu [...] listopada 2016 r. zawarty został akt notarialny, Rep. A. Nr [...] - umowa sprzedaży, oświadczenie o ustanowieniu służebności gruntowej i umowa ustanowienia służebności gruntowej, w której notariusz działający na podstawie art. 92 § 4 ustawy z dnia [...] lutego 1991 r. - Prawo o notariacie ( Dz. U. z 2016 r., poz. 1796 z późn. zm.) zobowiązał się do złożenia wniosku wieczystoksięgowego o odłączenie działki nr 59/32 i założenie dla niej nowej księgi wieczystej oraz wpis jako właściciela Szpitala oraz o sprostowanie działu I-O księgi wieczystej T. 1 U./00043179, (§ 10 ust. 1 tiret pierwszy drugi umowy). Z uwagi, na to, że nie została założona nowa księga wieczysta dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], w akcie notarialnym - umowa sprzedaży, Rep. A. Nr [...] zawartym w dniu [...] grudnia 2016 r., w § 7 ust. 1 zobowiązał się do złożenia wniosku o wpis nowego właściciela nieruchomości, powołując się na żądanie zawarte w poprzednim akcie notarialnym. Te aspekty dotyczą wykonalności uchwały w stosunkach dwustronnych, zatem nie mogą wpływać na zasadność żądania sformułowanego w skardze. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Pamiętać należy, iż przepis art. 147 p.p.s.a. – podobnie jak przepisy art. 145 i art. 151 p.p.s.a. - łączy sposób rozstrzygnięcia sprawy ze stosowaniem przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania bądź przepisów ustrojowych. W rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia powołanych w skardze przepisów, zatem Sąd na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.