II SA/Bd 270/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 maja 2007 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na złagodzenia skutków suszy oddala skargę. II SA/Bd 270/07 Uzasadnienie Działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Wł. Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie do spraw Pomocy Środowiskowej we W. decyzją z dnia [...] 2007r. Nr [...], na podstawie art. 24 ust. 2, art. 40 ust. 2, 3, art. 106 ust. 1, oraz art. 110 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r. (Dz. U. Nr 64 poz. 593 z późn. zm.), jak również rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155 poz. 1109), po ponownym rozpatrzeniu wniosku S. S. postanowił nie przyznać pomocy w postaci jednorazowego zasiłku celowego w ramach programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy w 2006r. W uzasadnieniu decyzji, powołując się na treść przytoczonych wyżej przepisów wskazano, że nie zostały spełnione przesłanki do przyznania wnioskodawcy pomocy ponieważ ani skarżący ani inna osoba w rodzinie rolniczej nie jest rolnikiem w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy. Nadto jak wyjaśnił organ, choć strona jest rolnikiem, to fakt otrzymywania renty inwalidzkiej z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyklucza możliwość przyznania przedmiotowego świadczenia. Ustalono także, iż S. S. pozostaje w separacji z małżonką i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. K. S. również nie podlega ubezpieczeniu w KRUS. Powyższe rozstrzygniecie zakwestionował S. S. wnosząc od niego odwołanie. W ocenie odwołującego się, zasadność wniosku o świadczenie wynika z faktu rzeczywistych strat w plantacji jarej jęczmienia, co stwierdza protokół strat sporządzony przez komisję suszową. Decyzją z dnia [...] 2007r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygniecie. Organ odwoławczy ponownie podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie nie zostało spełnione jedno z kryteriów warunkujących przyznanie pomocy w związku z wystąpieniem suszy, zgodnie z którym pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu z mocy ustawy. Zatem bezspornym jest fakt, iż brak spełnienia tego kryterium uniemożliwia przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego w związku z suszą z 2006r. Nadto, w myśl przepisów powołanej ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, odwołujący jako osoba pełnoletnia, prowadząca gospodarstwo rolne, znajdujące się w jego posiadaniu, spełnia przesłanki do uznania go za rolnika. Niemniej jednak przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 29 sierpnia 2006r. wymagają, aby rolnik podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy. W myśl tychże przepisów ubezpieczeniu podlega rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny, a także domownik takiego rolnika. Nie podlegają natomiast temu ubezpieczeniu rolnicy lub domownicy podlegający innemu ubezpieczeniu społecznemu lub posiadający ustalone prawo do emerytury lub renty albo posiadający ustalone prawo do świadczeń z ubezpieczeń społecznych (art. 7 ust. 1 i art. 16 ust. 1 i 3 wskazanej ustawy.) Oznacza to, iż pomoc na złagodzenie skutków suszy nie przysługuje osobom podlegającym ubezpieczeniu na wniosek, osobom, które opłacają składki w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, emerytom i rencistom, a także osobom, które pobierają inne świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Jak wnika z niespornych i niebudzących i wątpliwości okoliczności sprawy S. S. pobiera świadczenie rentowe przyznane i wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Tym samym odwołujący nie spełnia przesłanki z § 2 pkt 1 powołanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów z 29 sierpnia 2006r. kwalifikującej do udzielenia jemu pomocy, tj. nie podlega ubezpieczeniu rolniczemu z mocy ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się S. S. zaskarżając je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skargi podtrzymał wysuwane w odwołaniu zarzuty co do braku zasadności obowiązujących w tym przedmiocie przepisów, utrzymując iż w jego ocenie wnioskowane świadczenie winno zostać mu przyznane. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie wskazując, że zarzuty podniesione w skardze są powtórzeniem zarzutów odwołania i sprowadzają się w swej istocie do kwestionowania obowiązujących przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż kompetencją Sądu jest wyłącznie ocena, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Sąd nie może zatem wkraczać w uprawnienia organów administracji orzekając bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Nie może także oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy. Podstawę materialno – prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 poz. 593 z późn. zm.). Natomiast szczegółowe warunki udzielania pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006r., jak wskazano, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz.1109). Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, który podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy, a szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane w gospodarstwie rolnym przez komisję powołaną przez wojewodę wynoszą średnio powyżej 30 %. Oznacza to, iż przyznanie zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy w 2006r. uzależniono od spełnienia określonych warunków podmiotowych. Po pierwsze - co najmniej jedna osoba w rodzinie wnioskodawcy powinna być rolnikiem w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. Po drugie - powinna podlegać temu ubezpieczeniu z mocy ustawy. Należy podkreślić, że według przepisów wskazanej ustawy - rolnikiem jest pełnoletnia osoba fizyczna, zamieszkująca i prowadząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność rolniczą w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym, w tym również w ramach grupy producentów rolnych, a także osoba, która przeznaczyła grunty prowadzonego przez siebie gospodarstwa rolnego do zalesienia (art. 6 pkt 1 powołanej ustawy). Skarżący, jako osoba pełnoletnia, prowadząca gospodarstwo rolne, znajdujące się w jego posiadaniu, spełnia przesłanki do uznania go za rolnika. Niemniej jednak przepisy rozporządzenia wymagają, aby rolnik podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy. W świetle przepisów cytowanego wyżej aktu prawnego ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy podlega rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny, a także domownik takiego rolnika. Nie podlegają zaś temu ubezpieczeniu rolnicy lub domownicy podlegający innemu ubezpieczeniu społecznemu lub posiadający ustalone prawo do emerytury lub renty albo posiadający ustalone prawo do świadczeń z ubezpieczeń społecznych (art. 7 ust. 1 i art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników). Zatem pomoc na złagodzenie skutków suszy nie przysługuje osobom podlegającym ubezpieczeniu na wniosek, osobom, które opłacają składki w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, emerytom i rencistom, a także osobom, które pobierają inne świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Skarżący pobiera świadczenie rentowe przyznane i wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Okoliczność ta została potwierdzona w aktach sprawy odcinkami przekazów pocztowych z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także przyznana przez skarżącego w odwołaniu od decyzji. W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie, w świetle przytoczonych regulacji, nie były uprawnione do wydania innego rozstrzygnięcia niż zaskarżone. Ze względu na powyższe uznając, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszeń zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) oddalił skargę.