II SA/Bd 270/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Pismem z dnia 6 grudnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego rozstrzygnięcia. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 5 stycznia 2012 r. W dniu 10 stycznia 2012 r. skarżący złożył do Sądu wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, z którego wynika, iż domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W ww. wniosku skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiągając comiesięczny dochód z posiadanego gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł. Jako posiadany majątek skarżący zadeklarował dom o powierzchni [...] m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Jednocześnie skarżący wskazał, iż posiada oszczędności pieniężne w wysokości [...] zł a także dwa samochody. Skarżący podniósł, iż żaden z adwokatów, którym przestawił stan niniejszej sprawy, nie podjął się sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym W złożonym od powyższego postanowienia sprzeciwie skarżący wskazał, iż nie wnosił o zwolnienie od kosztów sądowych, a jedynie o ustanowienie adwokata, wskazując jednocześnie, iż jest w stanie pokryć koszt wynagrodzenia pełnomocnika, wobec czego wnosi jedynie o jego wyznaczenie. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie natomiast częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z powyższego wyraźnie wynika, iż jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w przedmiocie przyznania prawa pomocy są możliwości zarobkowe i sytuacja finansowa wnioskodawcy. Powołany przepis nie pozostawia również wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. To wnioskodawca zatem obowiązany jest rzetelnie i rzeczowo przedstawić swoją sytuację majątkową w sposób umożliwiający jej ocenę. Jak wynika z zawartych w przedłożonym przez skarżącego formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji, prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, przy czym dochód jego stanowi dochód z posiadanego gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł miesięcznie. Kwota ta co prawda niższa jest od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, która od dnia 1 styczna 2012r. wynosi 1.500 zł, co wynika z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r. (Dz. U. Nr 192 poz. 1141), wydanego na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679 ze zm.), jednakże, zważywszy na posiadane przez skarżącego oszczędności w wysokości [...] zł nie sposób uznać, iż znajduje się on w sytuacji finansowej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Bez wpływu na rozpoznanie wniosku pozostaje fakt, iż adwokaci, z którymi skarżący się kontaktował, odmówili występowania w jego imieniu w niniejszej sprawie. Jak wyżej wskazano – przyznanie pełnomocnika w ramach prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy strona domagająca się ustanowienia pełnomocnika nie posiada wystarczających środków finansowych na opłacenie pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.