II SA/Bd 273/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Marcina Z. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie może być wykonane. II SA/Bd 273/05 UZASADNIENIE Orzeczeniem z dnia [...] 2004r. nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B., po rozpoznaniu u Marcina Z. osobowości o cechach neurotycznych (§ 68 pkt 1 Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r.- Dz.U. Nr 151, poz. 1595), moczenia nocnego okresowego (§ 69 pkt 1 Załącznika) oraz tatuażu okolicy łopatki lewej (§ 2 pkt 7 Załącznika) uznała go za zdolnego do czynnej służby wojskowej, zaliczając do kategorii zdrowia "A". W uzasadnieniu organ wskazał jedynie, że stan zdrowia badanego zezwala mu na pełnienie służby wojskowej pomimo stwierdzonych schorzeń lub ułomności rozpatrywanych pojedynczo i łącznie, ponieważ nie upośledzają one w sposób istotny sprawności ustroju. Skarżący złożył odwołanie od tego orzeczenia do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. W uzasadnieniu podniósł, iż jego stan psychiczny i moczenie nocne, z powodu którego leczy się w Wojewódzkiej Przychodni Zdrowia Psychicznego nie pozwalają na odbywanie służby wojskowej. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] 2005r. nr [...] uchylił zaskarżone orzeczenie i po rozpoznaniu zaburzenia osobowości (§ 68 pkt 1), mimowolnego moczenia nocnego w wywiadzie (bez §) oraz tatuażu okolicy łopatki lewej (§ 2 pkt 7) również uznał Marcina Z. za zdolnego do służby wojskowej, zaliczając do kategorii zdrowia "A". W uzasadnieniu wskazał, że skierował skarżącego na obserwację do Klinicznego Oddziału Psychiatrycznego [...] Szpitala Klinicznego w B., gdzie rozpoznano zaburzenia osobowości oraz mimowolne moczenie nocne w wywiadzie. W ocenie psychiatrów stwierdzone zaburzenia powodowały jedynie nieznaczne upośledzenie zdolności adaptacyjnych, dlatego zakwalifikowano je jako § 68 pkt 1 Załącznika. Mimowolne moczenie nocne w wywiadzie nie kwalifikowało się do żadnego z paragrafów. Organ wskazał ponadto w notatce służbowej, że odwołanie skarżącego zostało zagubione w trakcie badań przeprowadzanych w trakcie postępowania odwoławczego, jednakże jego treść była znana członkom składu orzekającego komisji i tym samym wydano zaskarżoną decyzję. Marcin Z. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zarzucił, iż sposób zdiagnozowania jego schorzenia przez RWKL oraz w trakcie obserwacji na oddziale szpitalnym był niewystarczający. Lekarze, którzy obserwowali go nie zauważyli moczenia, które występuje u niego od urodzenia. Wskazał, że taka sytuacja przydarzyła mu się także w trakcie obserwacji. Odniósł jednak wrażenie, iż nikt w szpitalu nie był zainteresowany, aby dokonać rzetelnej diagnozy. Podniósł również, że dopiero po usilnych prośbach i sugestiach został skierowany do poradni urologicznej, w której leczy się od kwietnia 2004r. i gdzie poddano go specjalistycznym badaniom. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wskazał, iż zastosowana kwalifikacja orzecznicza rozpoznanych schorzeń była prawidłowa, odpowiednia do stopnia ich zaawansowania i uzasadniała zaliczenie skarżącego do kategorii zdrowia "A". Był on zbadany przez urologa, wykonano też badania moczu, chociaż w przedłożonej przez niego dokumentacji nie wskazano innych niż psychogenna przyczyn moczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone orzeczenie podjęto z naruszeniem prawa. Zasady określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwość i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach określone zostały w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. (Dz.U. Nr 151, poz.1595). Zgodnie z treścią § 14 tego rozporządzenia orzeczenia o zaliczeniu danej osoby do jednej z kategorii zdolności do służby wojskowej wydają właściwe wojskowe komisje lekarskie na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby - także obserwacji szpitalnej, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza niezawodowego i mogą mieć znaczenie związku choroby lub ułomności z czynną służbą wojskową. Tryb orzekania przez wojskowe komisje lekarskie określone zostały w przepisach rozdziału 4 rozporządzenia. Wynika z nich, że orzeczenie powinno być wydane i podpisane przez skład 3 lekarzy oficerów, na podstawie (§ 18 ust.1 i 60. Wojskowa komisja lekarska rozpatrująca odwołanie orzeka w zasadzie na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby komisja może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować badanego na obserwację szpitalną (§ 23 ust.2 rozporządzenia). Zakres właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określa art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 12690), który w § 2 stanowi, iż Sąd sprawuje kontrolę zaskarżonych rozstrzygnięć pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że rozpatrując skargę na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej Sąd bada prawidłowość postępowania administracyjnego poprzedzającego określenie stanu zdrowia poborowego, w szczególności czy zbadanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie i badaniach, a następnie czy dokonana przez odpowiednią wojskową komisję lekarska ocena zdolności poborowego do służby wojskowej jest zgodna z przepisami rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd administracyjny nie jest natomiast uprawniony do poddania merytorycznej ocenie rozpoznania dokonanego przez uprawnionych lekarzy, jak i kwalifikacji badanego do określonej jednostki wykazu chorób i ułomności. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji było badanie dokonane przez urologa i obserwacja w Klinicznym Oddziale Psychiatrycznym, po których stwierdzono u Marcina Z. zaburzenia osobowości (§ 68 pkt 1) oraz mimowolne moczenie nocne w wywiadzie (bez §). Skarżący w odwołaniu podniósł, iż od wielu lat leczy się w Wojewódzkiej Poradni Zdrowia Psychicznego w B. z powodu moczenia nocnego i przedłożył potwierdzającą to dokumentację lekarską. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do tej dokumentacji uznając, że nie potwierdza ona dolegliwości zgłaszanej przez skarżącego. Skoro, to obowiązkiem organu II instancji było dokonanie ich oceny, która powinna znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji. Skoro skarżący przedstawił, to konkretne dowody na okoliczności mające znaczenie dla wyjaśnienia sprawy, to obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę było dokonanie ich ocenie, która powinna znaleźć wyraz w uzasadnieniu faktycznym i prawnym orzeczenia, uwzględniającym wymagania określone w art. 107 § 3 kpa. Jeżeli zatem organ odwoławczy zakwestionował prawidłowość diagnozy wynikającej z przedłożonej przez skarżącego dokumentacji medycznej, to winien dać temu wyraz w uzasadnieniu swojego orzeczenia. W związku z powyższym nie można uznać za właściwe uzasadnienie stwierdzenia, iż rozpoznano u Marcina Z. mimowolne moczenie nocne w wywiadzie, gdyż organ nie ustosunkował się do zaświadczenia potwierdzającego jego leczenie z powodu moczenia nocnego w Poradni Zdrowia Psychicznego w B. Z podanych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przeprowadzonym z zachowaniem reguł postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art. 7,77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa organ ustali w oparciu o całokształt materiałów dowodowych, czy w ustalonym stanie faktycznym można uznać Marcina Z. za zdolnego do służby wojskowej z kategorią zdrowia "A". W związku z powyższym Sąd uznał, iż podejmując zaskarżoną decyzję naruszono w/w artykuły w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylono zaskarżoną decyzję i stwierdzono, że nie podlega ona wykonaniu.