II SA/Bd 274/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków postanawia: odrzucić skargę Skarżący J. A. w dniu 8.03.2010 r. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy skargę na Uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...], nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryfy na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Zarządzeniem z dnia [...] skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał organ gminy do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem uznania, iż z takim wezwaniem nie wystąpił. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 12.04.2010 r. wyjaśnił, że w dniu 24.02.2010 r. złożył na ręce radnego wniosek o zaskarżenie uchwały Rady Gminy K. w sprawie zróżnicowania stawek za wodę z ujęcia wodociągowego dla tych samych podmiotów gospodarczych, jakimi są rolnicy i ich gospodarstwa. Wniosek ten, według twierdzeń skarżącego został przedłożony przez radnego na posiedzeniu Rady Miejskiej. Jednakże po kilku dniach, skarżący za namową radnego wniosek ten wycofał, po czym sporządził nową skargę uzupełnioną o numery i daty uchwał Rady. Skargę tą w dniu 2.03.2010 r. przedłożył do wiadomości Burmistrza oraz wysłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego m.in. uchwał organów gminy przewidują przepisy ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591), dalej powoływanej jako "u.s.g.". Zgodnie z treścią przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skuteczność złożenia skargi na uchwałę zależy, jak wynika z powyższego, od spełnienia warunku formalnego jakim jest wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia. Wezwanie to musi być bezskuteczne. Bezskuteczność wezwania będzie miała miejsce zarówno wtedy, gdy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie i nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, jak i wówczas, gdy w doręczonej skarżącemu odpowiedzi poinformuje o nie uwzględnieniu wezwania. Na podstawie akt sprawy, a zwłaszcza pisma wyjaśniającego skarżącego z dnia 12.04.2010 r. stwierdzić należy, że skarżący nie wezwał Rady Miejskiej w K. do usunięcia naruszenia prawa. Nie można bowiem uznać, że jego wniosek z dnia 24.02.2010 r. jest wezwaniem do usunięcia naruszenia w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Po pierwsze dlatego, że wniosek ten został przez skarżącego po kilku dniach od jego złożenia w Urzędzie Miejskim wycofany. Poza tym nie zostało w nim określone jakiej konkretnie i przez kogo podjętej uchwały dotyczy (we wniosku skarżący wskazuje na decyzję Rady Gminy K.). Nie wskazano także naruszenia jakich przepisów prawa Rada się dopuściła podejmując uchwałę. Wezwaniem do usunięcia naruszenia nie jest także skarga z dnia 1.03.2010 r., głównie dlatego, że jest ona adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, a nie do organu Gminy. Burmistrzowi została przedłożona jedynie do wiadomości (vide: pismo skarżącego z dnia 12.04.2010 r. in fine) i to z równoczesnym wniesieniem jej do sądu. Podkreślić należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być skierowane do organu w każdym czasie, byle zostało dokonane przed wniesieniem do sądu skargi, gdyż wymaganie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o których mowa wart. 101 ust. 1 u.s.g. nie spełnia skierowania skargi równocześnie do sądu administracyjnego i do organu gminy (vide: postanowienie NSA z dnia 20.01.1996 r., SA/Po3025/95, "Wspólnota" 1996 r.I nr 24, s.26). W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarga J. A., jako wniesiona bez wyczerpania wymaganego przepisem art. 101 ust. 1 u.s.g. trybu postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Na marginesie wskazać należy, że fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia warunku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu tej uchwały przez tą samą osobę, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony (tak NSA w postanowieniu z dnia 1.12.1993 r., I SA 892/93, ONSA 1994, nr 4, poz. 153).