II SA/Bd 28/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2012r. sprawy ze skargi Zakładów A S.A. w B. na informację Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. [...] S.A. złożyła skargę na informację Marszałka Województwa z [...] 2011 r. [...] o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Zastosowanie innowacyjnej technologii produkcji jako podstawa wdrożenia nowych wyrobów przez firmę [...] S.A." złożonego w ramach Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Poddziałanie 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. -domagając się uwzględnienia skargi przez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia, zarzucając: 1) naruszenie § 11 ust. 1 i ust. 3-5 "Trybu składania wniosków o dofinansowanie projektu w ramach RPO Woj. na lata 2007 - 2013" poprzez odrzucenie projektu w oparciu o kryteria formalne 2) naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju polegającego na przeprowadzeniu oceny wniosku z naruszeniem zasady przejrzystość reguł przy ocenie projektów poprzez zastosowanie kryteriów ocennych w opartych na dowolności i uznaniowości prowadzące do odrzucenia projektu jako niespełniającego wymogów formalnych. 3) naruszenie art. 27 ust. 1 pkt. 3 ww. ustawy poprzez odrzucenie wniosku bez "oparcia o określone kryteria", 4) błędną interpretację przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych - poprzez przyjęcie, że ma on zastosowanie przy ocenie formalnej wniosku wobec wydatków określonych przez wnioskodawcę jako niekwalifikowane. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej informacji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczym i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą ostatecznie w toku postępowania administracyjnego tj. po wyczerpaniu toku odwoławczego tego postępowania z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Kognicja Sądu wynika w niniejszej sprawie wprost z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Po myśli przepisu art. 30 c ust. 2 ww. ustawy z 6 grudnia 2006 r. w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia, 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakiegokolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. W świetle kryteriów oceny przewidzianych w przywołanych przepisach, a w tym podstawowej zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne - badania zgodności z prawem (legalności) zaskarżonego aktu (lub czynności) - zasady proklamowanej w art. art. 1 § 2 ww. ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Postępowanie w rozpatrywanej sprawie prowadzono w trybie przepisów ww. ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, oraz w oparciu o dane zawarte w dokumentacji dołączonej do wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007 - 2013. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do zadań instytucji zarządzającej należy wybór projektów - w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3 tego przepisu - które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Stosownie do art. 26 ust. 2 tej ustawy instytucja zarządzająca wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Z kolei w myśl art. 29 ust. 2f tejże ustawy ogłoszenie o konkursie w celu wyłonienia projektów do dofinansowania zawiera informacje obejmujące m. in. kryteria wyboru projektów (pkt 6) oraz termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu. Według art. 25 ust. 1 ww. ustawy o zasadach prowadzenie polityki rozwoju za prawidłową realizację programu operacyjnego odpowiada instytucja zarządzająca. Jest nią odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa. Do zadań tej instytucji należy w szczególności określenie systemu realizacji programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy). Jako system realizacji należy rozumieć zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji. System realizacji określa również środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów. Należy nadmienić, że przy rozpatrywaniu wniosków o dofinansowanie nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ani też nie wydaje się decyzji administracyjnej. Cała procedura określona jest w dokumentach wewnętrznych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Nie oznacza to jednak, że procedura ta może być całkowicie dowolna, albowiem musi respektować standardy demokratycznego państwa prawa oraz zawierać obligatoryjne elementy, o których mowa w art. 30b i 30c ww. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W ocenie Sądu istotą rozpatrywanej sprawy jest to, czy wniosek skarżącej spełnił kryterium formalne określone w dokumentacji konkursowej przygotowanej przez organ. Stosownie do postanowień zawartych w tej dokumentacji należy stwierdzić: Kryterium A. 6 formalna dopuszczalności projektu • Wydatki określone przez Wnioskodawcę jako kwalifikowane są zgodne z przepisami prawa, Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 oraz odpowiednimi wytycznymi, • Czy projekt jest zgodny z Linią demarkacyjną pomiędzy programami operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej (zasięg terytorialny/charakter projektu/wartość projektu, rodzaj V Beneficjenta), Kryterium A.9. Maksymalna wartość projektu poniżej 8 mln. Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu został złożony w odpowiedzi na konkurs nr [..], który Instytucja Zarządzająca RPO ogłosiła na stronie internetowej w dniu 21 października 2009 r. zawierającej między innymi takie dokumenty jak: 1) zgłoszenie o konkursie, 2) tryb składania wniosków o dofinansowanie projektu, 3) listę wymaganych załączników, 4) instrukcję wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] (dalej: RPO [...]), 5) instrukcję wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPO [...], Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 (dalej: Uszczegółowienie RPO), kryteria oceny projektów. Dlatego też w świetle tychże dokumentów szczególnie istotne było przede wszystkim ustalenie, czy dopuszczalne jest umieszczenie po stronie wydatków niekwalifikowalnych wydatków, które w świetle dokumentów kwalifikują się do refundacji i czy tym samym możliwe "ominięcie" w ten sposób zapisów dotyczących Linii demarkacyjnej stanowiącej, iż projekty o wartości wyższej niż 8 mln zł nie mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach RPO. W związku z powyższym należy zauważyć, że na podstawie delegacji zawartej z art. 21 ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenie polityki rozwoju wydane zostało w dniu 11 października 2007 r. rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399). Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt. 3 tego rozporządzenia do wydatków kwalifikowanych w ramach nowej inwestycji zalicza się niezbędne do jej realizacji wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie środków trwałych, w tym: a) budowli i budynków pod warunkiem, że ich nabycie pozostaje w bezpośrednim związku z celami projektu inwestycyjnego objętego pomocą, b) maszyn i urządzeń, c) narzędzi, przyrządów i aparatury, d) wyposażenia technicznego dla prac biurowych, e) infrastruktury technicznej związanej z nową inwestycją w szczególności drogi wewnętrznej, przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych lub telekomunikacyjnych. Należy tu szczególnie zwrócić uwagę na wyrażoną w tymże przepisie obligatoryjność oraz użycie zwrotu "... niezbędne do jej realizacji..." To ostatnie sformułowanie należy rozumieć w ten sposób, że chodzi o wydatek niezbędny, czyli taki wydatek, który jest absolutnie konieczny do osiągnięcia celu projektu inwestycyjnego zamienionego przez beneficjenta in spe. Tak więc po myśli tego przepisu wnioskujący ma obowiązek zaliczyć do wydatków kwalifikowanych danego projektu wszelkie wydatki poniesione na realizację danej nowej inwestycji, o ile mieszcząc się we wskazanym w tym przepisie katalogu oraz są niezbędne (w przedstawionym wyżej rozumieniu tego terminu) do jej realizacji. W niniejszej sprawie dotyczyło to kosztów związanych z zakupem, montażem, instalacją i uruchomienia automatycznej linii do spajania formitu o wartości 2.626.000 złotych. Wnioskujący pozbawiony jest, więc w świetle przywołanych przepisów możliwości swobody w przenoszeniu określonej kategorii wydatków kwalifikowanych do - jak w niniejszej sprawie - niekwalifikowanych, aby ominąć zastrzeżenia kwotowe i uniknięcie przekroczenia w ten sposób wyznaczonej Linii demarkacyjnej. Dokumentacja konkursowa zamieszona przez Instytucję Zarządzającą RPO pod ogłoszeniem o przedmiotowym konkursie zawiera informację, iż w ramach konkursu nr [...] o wsparcie mogą się ubiegać Wnioskodawcy, których maksymalna wartość projektu nie przekracza 8 mln zł. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013 (Załącznik do Uchwały nr 77/1318/09 Zarządu Województw [...] z dnia 20 października 2009 r.) za "wartość projektu" należy rozumieć całkowite wydatki kwalifikowane w ramach projektu, podane w złotych. Motywy, którymi kierowała się strona skarżąca w niniejszej sprawie dotyczące niedozwolonego prawnie przeniesienia wydatków kwalifikowanych związanych z zakupem, montażem, instalacją i uruchomieniem automatycznej linii do spajania forniru na długości o wartości 2.626.000 złotych do wydatków niekwalifikowanych, wynikają wprost w sposób oczywisty z wniosku strony skarżącej, w którym stwierdzono, że "projekt dotyczy przede wszystkim wprowadzenia nowej technologii do procesu produkcji u Wnioskodawcy i polega na zakupie nowoczesnej linii łuszczarskiej dokrawania odwodowego surowca drzewnego oraz linii do spajania na długość niepełnowymiarowych arkuszy łuszczki. (...) ze względu na górną granicę wysokości wydatków kwalifikowanych w tej pozycji ujęto wyłącznie zakup nowej linii do łuszczenia, natomiast maszyny do spajania forniru oraz pozostałe działania zostały ujęte w wydatkach niekwalifikowanych." Nadto sięgając ponownie do przedmiotowego wniosku strony skarżącej należy zwrócić uwagę również na zapis na str. 14 przedmiotowego wniosku, w którym stwierdzono expressis verbis "Podkreślić należy jednak, iż spodziewane rezultaty zostaną osiągnięte tylko przy wspólnym wykorzystaniu obydwu wspomnianych linii produkcyjnych, dlatego też nawet, jeśli nie można ich obydwu ująć w kosztach kwalifikowanych (z racji określenia górnych progów wartości projektu - 8 mln. PLN) - zdecydowano się objąć je jednym projektem." Dopiero na rozprawie sądowej usiłowano wycofać się z tego stanowiska, uzasadniając to - w ocenie Sądu - w sposób absolutnie nieprzekonywujący. Podniesiono, bowiem - zresztą po raz pierwszy i jedyny- że taki zapis jest niezręcznością. Jest więc w ocenie Sądu oczywiste, że strona skarżąca jako wnioskodawca nie spełnił konkursowego warunku i organ miał wszelkie podstawy prawne do takiej oceny jaką zawarł w zaskarżonej informacji z [...] 2011 r. Nie doszło więc do naruszenia jakichkolwiek przepisów obowiązującego prawa, w szczególności zaś nie doszło do naruszenia przepisów wskazanych w skardze, czyli przepisów ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych ani też warunków zawartych w konkursowych dokumentach przygotowywanych i ogłaszanych przez organ. I dlatego po myśli art. 30 c ust. 3 pkt 2 ww. ustawy z 6 grudnia 2006 r. skargę oddalono.