II SA/Bd 28/16

WyrokWSA w Bydgoszczy2016-03-09

Skład orzekający: Leszek Tyliński, Elżbieta Piechowiak, Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji administracyjnej jednostce organizacyjnej na adres jej oddziału terenowego, zamiast na adres siedziby, jest skuteczne i rozpoczyna bieg terminu do wniesienia odwołania?
Ratio decidendi
Doręczenie decyzji administracyjnej jednostce organizacyjnej na adres jej oddziału terenowego, zamiast na adres siedziby, nie jest skuteczne. Zgodnie z art. 45 k.p.a., pisma doręcza się jednostkom organizacyjnym w lokalu ich siedziby. Skoro doręczenie nie było skuteczne, termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu, a postanowienie o uchybieniu terminu jest wadliwe.
Stan faktyczny
Wójt Gminy O. wymierzył Zarządowi Dróg Wojewódzkich karę pieniężną za wycinkę drzewa. Decyzja została wysłana na adres Rejonu Dróg Wojewódzkich we W., gdzie została odebrana. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając doręczenie za skuteczne. Zarząd Dróg Wojewódzkich zaskarżył postanowienie SKO, argumentując, że doręczenie na adres oddziału terenowego było wadliwe, a właściwym adresem była siedziba w B.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. i zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2016 r. sprawy ze skargi Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...], nr [...], Wójt Gminy O. wymierzył karę administracyjną Zarządowi Dróg Wojewódzkich w B., Rejon Dróg Wojewódzkich we W. w wysokości [...] zł za wycinkę bez zezwolenia jednej sztuki drzewa gatunku robinia akacjowa, o obwodzie pnia na wysokości 130 cm – 190 cm, usuniętego (wyciętego) z pasa drogi wojewódzkiej nr [...] relacji U. – P. na terenie działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...] w miejscowości O., gm. O. Decyzja doręczona została na adres Zarządu Dróg Wojewódzkich w B., Rejon Dróg Wojewódzkich we W., w dniu [...]. Pismem z dnia [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w B., działając przez swojego pełnomocnika, wniósł za pośrednictwem organu I instancji odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., zarzucając jej naruszenie wskazanych w odwołaniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o ochronie środowiska oraz ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych; Zarząd Dróg Wojewódzkich zarzucił ponadto nie wzięcie pod uwagę przy wydawaniu decyzji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt SK 6/12. Odwołanie nadano w placówce Poczty Polskiej w dniu [...]. Postanowieniem z dnia [...] nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu, przytoczywszy treść art. 129 § 2 i art. 134 k.p.a., organ II instancji stwierdził, że doręczenie decyzji organu I instancji odwołującemu się nastąpiło [...]., o czym świadczy potwierdzenie odbioru zawarte w aktach sprawy, a zatem wynikający z art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...]. Powyższe postanowienie doręczono odwołującemu się w dniu [...]. Pismem z dnia [...], działając przez swojego pełnomocnika, Zarząd Dróg Wojewódzkich w B. zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając mu naruszenie art. 45 k.p.a. Uzasadniając skargę pełnomocnik skarżącego podniósł, iż Zarząd Dróg Wojewódzkich w B., jako jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 45 k.p.a., ma swoją siedzibę w B. - zgodnie z jej statutem oraz regulaminem organizacyjnym - a więc korespondencję w toku postępowania administracyjnego organy administracyjne winny kierować na adres b., a nie w. Wskazał, że Rejony Dróg Wojewódzkich są jedynie jednostkami terenowymi, nie zaś jednostkami siedziby Zarządu Dróg Wojewódzkich w B.. W ocenie skarżącego, skoro decyzja została skierowana do jednostki terenowej we W., nie doszło de facto w ogóle do doręczenia decyzji administracyjnej w toku postępowania; powiadomiony w dniu [....] drogą elektroniczną o przesłaniu decyzji na adres Rejonu Dróg Wojewódzkich we W. pełnomocnik skarżącego jedynie z ostrożności wniósł odwołanie od tejże decyzji w dniu [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że stroną postępowania, zgodnie z art. 29 k.p.a., była jednostka organizacyjna z siedzibą we W., dlatego też decyzja organu I instancji została doręczona na adres strony zgodnie z art. 40 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z treści tego przepisu wynika, że wydanie takiego orzeczenia powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się nie dochował terminu określonego do dokonania tej czynności. Ustalenie tej okoliczności należy z kolei poprzedzić oceną prawidłowości doręczenia decyzji stronie, gdyż od daty skutecznego doręczenia orzeczenia rozpoczyna bieg termin do wniesienia od niego środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że adresatem decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za wycinkę drzewa bez zezwolenia był Zarząd Dróg Wojewódzkich w B. Bezspornym w sprawie było również ustalenie, że przesyłkę zawierającą ww. decyzję organu I instancji skierowano na adres Rejonu Dróg Wojewódzkich we W., co potwierdza znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne poświadczenie odbioru pisma w dniu [...] (k. 6 akt.). W ocenie organu II instancji, doręczenie decyzji skierowanej do jednostki organizacyjnej, czyli Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. na adres jej oddziału terenowego we W. było prawidłowe i uruchomiło bieg czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji. W efekcie tak ustalonego stanu faktycznego SKO we W. uznało, że strona skarżąca złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji z przekroczeniem wskazanego wyżej terminu. W ocenie sądu organ II instancji niezasadnie przyjął, iż termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu [...]. Decyzja organu I instancji nie została bowiem doręczona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, gdyż doręczenia w dniu [...] dokonano na inny adres niż adres siedziby Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. Przesyłkę tę skierowano bowiem na adres siedziby oddziału terenowego strony skarżącej, co narusza określony w art. 45 k.p.a. tryb doręczenia pism jednostkom organizacyjnym. Zgodnie z tym przepisem, jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Żaden przepis k.p.a. nie dopuszcza możliwości doręczenia przesyłki skierowanej do jednostki organizacyjnej na adres jej jednostki terenowej. Doręczenie przez organ administracji decyzji jednostce organizacyjnej danej strony, w tym wysłanie korespondencji na adres oddziału, nie zaś na adres siedziby głównej, nie może być uznane jako skuteczne doręczenie przesyłki (postanowienie NSA z 9.02.2011 r., II OSK 166/11, LEX nr 1071188). Zarząd Dróg Wojewódzkich w B. bezspornie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu art. 45 k.p.a. Wskazują na to przepisy regulujące status prawny zarządcy drogi. Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t. jednolity Dz. U. z 2016. Poz. 460 ze zm.) zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 8, są dla dróg krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad; wojewódzkich - zarząd województwa; powiatowych - zarząd powiatu; gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta). Zgodnie natomiast z art. 21 tej ustawy zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca. Zarządca drogi może upoważnić pracowników odpowiednio: urzędu marszałkowskiego, starostwa, urzędu miasta lub gminy albo pracowników jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych. Natomiast zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (t. jedn. Dz.U. z 2015 poz. 1392 ze zm.) zarząd województwa wykonuje zadania województwa przy pomocy urzędu marszałkowskiego i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych lub wojewódzkich osób prawnych. Dodać również należy, że Zarząd Dróg Wojewódzkich w B. powołany został z dniem 1 lutego 1999r. uchwałą Nr 26/99 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 29 stycznia 1999r. i działa m.in. na podstawie Statutu wprowadzonego ww. uchwałą. W §2 tego statutu stwierdza się, że Zarząd Dróg Wojewódzkich w B. jest jednostką budżetową, finansowaną przez samorząd województwa, wykonującą zarząd drogami wojewódzkimi, w zakresie planowania, budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony tych dróg zgodnie z postanowieniami ustawy o drogach publicznych (ust.1). Siedzibą Zarządu jest miasto B. (ust.2). W tej sytuacji należało przyjąć, iż przesyłka zawierająca decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia Zarządowi Dróg Wojewódzkich w B. administracyjnej kary pieniężnej za wycinkę drzewa bez zezwolenia nie została skutecznie doręczone stronie w dniu [...]. W konsekwencji orzekający w sprawie organ wydając zaskarżone postanowienie działał z naruszeniem art. 134 k.p.a. i dlatego skarga podlegała uwzględnieniu. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję, a także orzekł o zwrocie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło