II SA/Bd 281/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozstrzygnięcia o zgodności bądź niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego prowadzonej działalności gospodarczej postanowił oddalić wniosek W dniu 26 maja 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadnia długim czasem rozpatrywania jego sprawy. Stwierdził on, że w sprawie II SA/Bd 682/06 uiścił wpis w wysokości 500 zł a uiszczenie kolejnej kwoty uważa za krzywdzące oraz traktuje to jako karę finansową. Jak wynika z wniosku, skarżący zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz dwoma córkami – lat [...] i [...]. Ich miesięczny łączny dochód wynosi [...] zł. Wnioskodawca jest współwłaścicielem domu o powierzchni [...] m2 oraz działki budowlanej o powierzchni [...] m2. Ponadto podał, że miesięcznie ponosi wydatki z tytułu spłaty kredytów hipotecznych w wysokości [...] zł. Dalej oświadcza, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący wraz z rodziną dysponuje kwotą dochodu w wysokości [...] zł miesięcznie ([...] zł w przeliczeniu na jedną osobę). Skarżący jest również współwłaścicielem domu o powierzchni [...] m2 oraz działki budowlanej o powierzchni [...] m2. Nie można również zgodzić się z argumentacją wnioskodawcy, że jeżeli w jakimś postępowaniu sądowoadministracyjnym uiścił wpis to ponowne uiszczenie takiej opłaty oznaczałoby karę bądź byłoby krzywdzące. Otóż przepisy przewidują, że sprawa będzie rozpatrzona wówczas, gdy zostanie opłacona bądź strona uzyska zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzić należy, że strona jest w stanie uiścić kwotę 200 zł wpisu, gdyż w relacji do uzyskiwanego miesięcznego dochodu nie jest to kwota znaczna. Ponadto na obecnym etapie postępowania nie są od strony skarżącej wymagane żadne inne koszty. Poza tym wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.