II SA/Bd 282/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. i Z. S. na działania Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie funkcjonowania spółek komunalnych postanawia: odrzucić skargę. Skarżący Z. A. i Z. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na działania Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie funkcjonowania spółek komunalnych: Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. w [...] oraz [...] Sp. z o.o. w [...], zarzucając ich podejmowanie ze szkodliwym skutkiem dla spółek. Skarżący wnieśli o ocenę prawną tych działań. W odpowiedzi na skargę z dnia 31 marca 2009 r. Prezydent Miasta [...] wniósł o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi, wskazując na brak właściwości Sądu w niniejszej sprawie. Odpowiadając na wezwanie sądu o sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, pismem z dnia 16 maja 2009 r. skarżący wyjaśnili, iż przedmiotem zaskarżenia jest bliżej nieokreślona "decyzja Prezydenta [...] o jednostronnym rozwiązaniu ważnej umowy z dnia [...] maja [...] r. o świadczeniu przez MZK [...] usługi miejskiego transportu pasażerskiego do dnia 31 grudnia 2016 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest kwestionowanie przez skarżących prawidłowości postępowania Prezydenta Miasta [...] w sprawie dotyczącej funkcjonowania spółek komunalnych: Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. w [...] oraz [...] Sp. z o.o. w [...], przy czym, co bezspornie potwierdzają akta sprawy, zakwestionowane zostały czynności Prezydenta wykonującego uprawnienia wspólnika – Gminy Miasto [...] jako udziałowca wymienionych spółek, a więc czynności o charakterze cywilistyczno – majątkowym, których kontrola, także pod względem legalności, wyłączona jest spod jurysdykcji sądów administracyjnych na rzecz sądownictwa powszechnego. Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżących nie dotyczy rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4, co uprawniałoby do ewentualnego ich zaskarżenia przed sądem administracyjnym, oczywiście przy zachowaniu wszystkich przesłanek dopuszczalności wniesienia takiej skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.