II SA/Bd 282/11
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-07-16
Skład orzekający: Wojciech Jarzembski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu. Niezachowanie tej formy stanowi brak formalny, który podlega usunięciu poprzez wezwanie strony do złożenia wniosku na właściwym formularzu. Jeśli strona nie uzupełni braków w wyznaczonym terminie, wniosek podlega pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 257 PPSA, a wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza nie otwiera dodatkowego terminu do uzupełnienia braków.Stan faktyczny
A.M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po wezwaniu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (PPF) i uzupełnienia braków, skarżąca wypełniła formularz jedynie częściowo. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżąca wniosła sprzeciw, podnosząc, że formularz został wypełniony i powinien zostać merytorycznie rozpoznany.Rozstrzygnięcie
Postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
A.M. pismem z dnia 5 lutego 2013 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (dowód: k. 231 akt sądowych).
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 13 lutego 2013 r. skarżąca została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie skarżąca złożyła formularz PPF jednakże nie zostały wypełnione pola oznaczone od pkt 3 do 11 włącznie.
W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 20 marca 2013 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia w pkt 3 do 11 złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W wyznaczonym terminie skarżąca uzupełniła wniosek jedynie w pkt 7. Pozostałe pola dotyczące sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącej nie zostały wypełnione.
Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie i nie wypełniła formularza - wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z wezwaniem.
We wniesionym w terminie sprzeciwie skarżąca podniosła, że złożyła odpowiedni formularz o przyznanie prawa pomocy i został on wypełniony części i dlatego powinien zostać merytorycznie rozpoznany, a nie pozostawiony bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Niezachowanie określonego w art. 252 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., ONSAiWSA 2008/5/74, ZNSA 2008/5/123, Prok.i Pr.-wkł. 2008/11/54). Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia), co też w przedmiotowej sprawie nastąpiło.
Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, przewiduje art. 257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu.
Rygor przewidziany w art. 257 p.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym. Jego przekroczenie musi powodować więc skutek w postaci zastosowania przez sąd rygoru przewidzianego w powyższym przepisie. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego nie otwiera stronie dodatkowego terminu do złożenia wypełnionego wniosku na wymaganym formularzu. W konsekwencji, rozpoznanie zgodnie z przepisem art. 260 p.p.s.a., sprawy przez sąd nie oznacza otwarcie dla strony nowego, dodatkowego terminu do dokonania czynności procesowej, o spełnienie której była już wzywana.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło