II SA/Bd 288/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant: Justyna Straka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na podstawie art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm. ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2005r. Nr [...], mocą której skarżącemu J. J. cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A, B, BE, C, CE, D i DE. Organ w uzasadnieniu wydanej decyzji przywołał stan faktyczny i wskazał, że w dniu 31 sierpnia 2005r. do Urzędu Miasta wpłynęło z Centrum Zdrowia "[...]" w B., pismo z prośbą o weryfikację uprawnień kierowcy J. J. wraz z opinią lekarza przeprowadzającego badania, iż stan zdrowia pacjenta wyklucza prowadzenie pojazdów a on sam stanowi zagrożenie dla siebie i innych użytkowników dróg. Pismem z dnia 1 września 2005r. ( odebranym w dniu 8 czerwca 2005r.) powiadomiono skarżącego o wniosku lekarza, jednocześnie informując o przysługującym prawie, wynikającym z obowiązywania art. 10 kodeksu postępowania administracyjnego, do zapoznania się z dowodami i materiałami zgromadzonymi w sprawie oraz do składania żądań. J. J. w terminie wskazanym nie skorzystał z tego uprawnienia. W dniu 20 września 2005r. skarżący, wyprzedzając skierowanie na badania lekarskie udał się z własnej inicjatywy, do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. Po przeprowadzeniu badań, orzeczeniem Nr [...] stwierdzono u niego przeciwwskazania zdrowotne do prowadzenia pojazdów. Następnego dnia, tj 21 września 2005r. powyższe orzeczenie J. J. okazał pracownikowi organu a następnie w dniu 27 września 2005r. udał się do Spółdzielni Pracy Lekarzy Specjalistów" [...]" w B., gdzie otrzymał kolejne orzeczenie, które nie zawierało zastrzeżeń co do przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów. Właściwe skierowanie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. na badania zostało wydane przez Prezydenta Miasta B. dopiero decyzją z dnia [...] 2005r.,na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 cytowanej ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skarżący po uzyskaniu z "[...]" pozytywnego orzeczenia lekarskiego zażądał od organu, aby tylko je wzięto pod uwagę. Prezydent Miasta B. nie uwzględnił wniosku J. J. i w oparciu o orzeczenie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. z dnia [...] 2005r Nr 46, decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...], działając na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym - cofnął skarżącemu prawo jazdy, nadając wydanej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...] 2006 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji akceptując także ego uzasadnienie. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucił, iż decyzja organu II instancji została wydana na podstawie nieprawdziwych ustaleń. Wskazał, że jedynie orzeczenie "[...]" powinno być brane pod uwagę, przy podejmowaniu decyzji w sprawie jego prawa jazdy. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Sądy administracyjne zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z treścią § 2 cyt. ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zatem do Sądu należy ocena czy wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie, przepisami prawa. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja organów administracji publicznej została wydana zgodnie z prawem. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do wyjaśnienia kwestii, czy orzeczenie lekarskie wydane przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami, wydane przez Spółdzielnię Pracy Lekarzy Specjalistów" [...]" może stanowić podstawę do wydania prawa jazdy, w sytuacji gdy kierowcę skierowano ma badania w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm. ) Zgodnie z przywołanym powyżej przepisem, badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, podlega kierowca skierowany decyzją prezydenta (lub starosty) w przypadkach wystąpienia zastrzeżeń, co do stanu zdrowia kierującego. Jak wynika z akt sprawy, u skarżącego przy okazji badań kontrolnych w Ośrodku Zdrowia" [...]" stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Pismo o weryfikację uprawnień kierowcy wpłynęło do Urzędu 31 sierpnia 2005r. Po uzyskaniu tej informacji z Urzędu, skarżący jeszcze przed oficjalnym skierowaniem go na badania decyzją Prezydenta, sam z własnej woli udał się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B., gdzie po badaniu w dniu 20 września 2005r. wydano orzeczenie lekarskie Nr [...] stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Na marginesie wypada dodać, iż skarżący prawdopodobnie nie był świadom treści orzeczenia, gdyż już następnego dnia okazał je pracownikowi Wydziału Uprawnień Komunikacyjnych Urzędu Miasta B. Dopiero wówczas, po uzyskaniu informacji, że jest ono negatywne, udał się do Spółdzielni Lekarskiej "[...]", gdzie lekarz wydał orzeczenie pozytywne dla niego. W dniu rozpatrywania niniejszej sprawy organ miał do dyspozycji dwa sprzeczne ze sobą orzeczenia lekarskie. Jedno negatywne wydane przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy i drugie pozytywne, wydane przez Spółdzielnię Lekarską "[...]", wystawione przez lekarza uprawnionego do przeprowadzania badań kierowców. Rozpatrując sytuację skarżącego należy stwierdzić, iż jest ona uregulowana przez ustawę o ruchu drogowym, w cytowanych powyżej przepisach art. 122 ust. 1 pkt 2 - 5. Zgodnie natomiast z § 9. ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz. U. z 2005r. Nr 2, poz. 15 ze zm.) badania lekarskie osób wymienionych wart. 122 ust. 1 pkt 2 - 5 ustawy przeprowadza się w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy. A zatem organy obu instancji prawidłowo wzięły pod uwagę jedynie orzeczenie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B., stwierdzające u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W oparciu o powyższe orzeczenie, na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o ruchu drogowym Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...], zasadnie cofnął J. J. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A, B, BE, C, CE, D i DE, a organ II instancji zgodnie z prawem utrzymał w mocy wydaną decyzję. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.