II SA/Bd 29/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant asystent sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B. I. na postanowienie Wojewódzkiego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Orzeczeniem z dnia [...] Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B., na podstawie art. 6b ust. 1 w zw. z art. 3 ust.1 i art. 4 ust. 1-3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123 poz. 776 z późn. zm.) oraz § 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139 poz. 1328), orzekł o odmowie wydania B. I. orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, z uwagi na nie znalezienie podstaw do zmiany posiadanego przez skarżącą stopnia niepełnosprawności. Wskazane orzeczenie zostało, w dniu 7 listopada 2007 r., odebrane osobiście przez J. P. będącego osobę upoważnioną przez B. I. do odbioru w/w orzeczenia. Nie godząc się z orzeczeniem Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B., B. I. wysłała drogą pocztową w dniu 22 listopada 2007 r. za pośrednictwem Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. odwołanie do Wojewódzkiego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B., wnosząc o ponowne rozpoznanie jej sprawy. W uzasadnieniu odwołania wskazała, iż zaskarżone orzeczenie jest dla niej krzywdzące, albowiem leczący ją lekarze specjaliści znajdują podstawy do zmiany posiadanego przez nią stopnia niepełnosprawności, z uwagi na znaczne pogorszenie się stanu jej zdrowia w stopniu zagrażającym jej życiu. W związku z wniesionym przez B. I. odwołaniem, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., dalej powoływanej jako K.p.a.) oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123 poz. 776 z późn. zm.), stwierdził niedopuszczalność odwołania z powodu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż orzeczenie Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. zostało odebrane osobiście przez osobę upoważnioną w dniu 7 listopada 2007 r., czego dowodem jest podpis osoby upoważnionej na oryginale orzeczenia, natomiast odwołanie zostało wniesione do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. w dniu [...], w więc po upływie 14 dni od daty otrzymania orzeczenia. Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, iż w orzeczeniu organu I instancji znajdowało się pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. za pośrednictwem Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. W skardze od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. , B. I. wskazała, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych, albowiem związanych z jej chorobą. Ponadto wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, iż skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania, w związku z czym zasadnym było orzeczenie od niedopuszczalności odwołania. Organ zaznaczył, iż B. I. , pomimo prawidłowego pouczenia, wniosła odwołanie po upływie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia organu I instancji, albowiem orzeczenie Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. zostało skutecznie doręczone w dniu 7 listopada 2007 r., natomiast skarżąca wysłała odwołanie w dniu [...] drogą pocztową, które wpłynęło do organu I instancji w dniu [...] Postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia organu I instancji, z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż organ II instancji podejmując rozstrzygnięcie o niedopuszczalności odwołania z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia, nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie, należy zaznaczyć, iż niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne dotyczy oceny prawidłowości rozstrzygnięcia organu administracji w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, a w konsekwencji w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. W związku z czym wszelkie zarzuty i wnioski wykraczające poza wskazany zakres rozpoznania sprawy, pozostają bezskuteczne. Zgodnie z treścią przepisów art. 129 § 1 i 2 K.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni dnia doręczenia decyzji stornie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie natomiast do regulacji zawartej w przepisie art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego Odnosząc przytoczone powyżej przepisy prawne do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarżąca uchybiła 14 dniowemu terminowi do wniesienia odwołania. Wskazuje na to zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, z którego jednoznacznie wynika, iż orzeczenie organu I instancji zostało stronie skutecznie doręczone w dniu 7 listopada 2007 r. W tym bowiem dniu osoba prawidłowo upoważniona przez skarżącą do odbioru wskazanego orzeczenia złożyła podpis na oryginale orzeczenia (potwierdzenie odbioru – k. 144 akt administracyjnych, upoważnienie – k. 143 akt administracyjnych). Orzeczenie organu I instancji zawierało również prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Strona natomiast, w myśl art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a., wniosła odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. za pośrednictwem Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B., drogą pocztową, w dniu [...] (potwierdzenie nadania pisma – k. 145 akt administracyjnych). Odwołanie B. I. wpłynęło do organu I instancji faktycznie w dniu [...] (stempel wpływu – k. 146 akt administracyjnych, data ta jednak nie ma znaczenia dla oceny czy w sprawie został zachowany termin do wniesienia odwołania, gdyż zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. przy obliczania terminów przyjmuje się fikcję prawną określoną w wskazanym przepisie. W przedmiotowej sprawie skarżąca, zgodnie zarówno z treścią przepisów art. 129 § 1 i 2 K.p.a., jak i pouczenia zawartego w orzeczeniu organu I instancji, miała do wniesienia odwołania 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia organu I instancji czyli od dnia 7 listopada 2007 r. Zatem ostateczny termin do wniesienia odwołania upłynął stornie z dniem 21 listopada 2007 r. Tymczasem strona skarżąca wniosła odwołanie w dniu [....], czyli dzień po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Bezsporna jest okoliczność, iż skarżąca nie złożyła w postępowaniu administracyjnym tj. do organu właściwego od rozpatrzenia odwołania, prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż organ zgodnie z prawem stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, dlatego też należało orzec o niedopuszczalności odwołania. Odnosząc się natomiast do zarzutu pełnomocnika skarżącej zgłoszonego na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r., iż B. I. nie została poinformowana przez organ o możliwości złożenia przed nim prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, należy zaznaczyć, iż w okolicznościach niniejszej sprawy jest on bezpodstawny. Skarżąca bowiem na etapie postępowania administracyjnego w ogóle nie zgłaszała przyczyn, które uzasadniałyby ocenę przez organ czy nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu. Okoliczności dotyczące uchybienia terminu do wniesienia odwołania zostały zgłoszone dopiero w toku postępowania sądowo-administracyjnego. Organ administracji nie miał więc podstaw do rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu, ani też do informowania strony o możliwości złożenia takiego wniosku. Informowanie zaś strony o tym, że jej czynność została dopełniona z uchybieniem terminu stanowiłoby antycypację wydanego na podstawie art. 134 K.p.a. postanowienia. Taka praktyka z punktu widzenia zasady legalizmu wynikającej z art. 6 K.p.a. byłaby niedopuszczalna i doprowadziłaby do tego, że w zasadzie w każdym przypadku przed wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania z powodu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, organ powinien informować stronę o fakcie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Mając na względzie powyższe, Sąd uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.