II SA/Bd 297/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie WSA: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 listopada 2007r. sprawy ze skargi T.G. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] w przedmiocie zawieszenie postępowania oddala skargę II SA/ Bd 297/07 Uzasadnienie Decyzją z [...] listopada 2006 r. po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2006 r. nakazującej T. G. wykonanie w budynku mieszkalno-usługowym w A. K. przy ul. [...] określonych czynności – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił ww. decyzję z [...] października 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazano, że zaskarżona decyzja została nieprawidłowo skierowana do stron postępowania, bowiem w znajdującej się w aktach informacji z rejestru gruntów wynika, że przedmiotowa nieruchomość stanowi współwłasność T. G. i I. K. Błędne było więc nałożenie i zaskarżenia decyzji obowiązków wyłącznie na T. G. Prowadząc więc z dalszym ciągu postępowanie organu pierwszej instancji w oparciu o art. 34 § 1 kpa wystąpił w dniu [...] lutego 2007 r. do Sądu Rejonowego w A. K. z wnioskiem "o ustanowienie kuratora nieruchomości" dla nieobecnej I. K. Z uwagi na powyższe postanowienie z dnia [...] lutego 2007 r. (znak:[...]) na podstawie art. 97 § 1 ust. 4 kpa organ zawiesił postępowanie. Po rozpoznaniu odwołania T. G. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] lutego 2007 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy postanowienie z [...] lutego 2007 r. wskazując jako podstawę zawieszenia art. 97 § 1 pkt 1 kpa, gdyż nie ustalono spadkobierców I. K.. Na powyższe postanowienie skargę złożył T. G., oświadczając, że nie wyraża zgody na ustanowienie kuratora. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa obowiązującego z momencie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy n a p o d s t a w i e a k t s p r a w y. Z akt postępowania administracyjnego (a w szczególności ze znajdującego się w nich odpisu postanowienia z [...] sierpnia 2000 r. Nr [...] Sądu Rejonowego we [...] Roki Sądowe w A. K.) wynika, że będąca razem ze skarżącym współwłaścicielem (każda ½ części) przedmiotowego mieszkania I. K. zmarła na emigracji w Londynie. Z akt wynika także, że nie ustaliła spadkobierców ww. Artykuł 97 § 1 pkt 1 kpa stanowi: organ administracji publicznej zawiesza postępowanie – w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105). Odnosząc to do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że taki przypadek zaistniał w przedmiotowej sprawie, gdyż nie jest możliwe wezwanie spadkobierców I. K. do udziału w postępowaniu i nie zachodziły w momencie wydania zaskarżonego postanowienia okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 kpa, i nie został wyznaczony kurator. Zgodnie zaś z przepisem ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn zm.) obowiązek o którym mowa w art. 61 tej ustawy określające zasady prawidłowego użytkowania obiektu budowlanego spoczywają na właścicielu lub wszystkich współwłaścicielach a nie wyłącznie na jednym współwłaścicielu. Trudno więc uzasadnić aby wydając zaskarżone postanowienie organ naruszył prawo. I dlatego na podstawie art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. skargę oddala.