II SA/Bd 298/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w oznaczeniu strony wnioskującej o przyznanie prawa pomocy w sentencji postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawie o sygn. II SA/Bd 298/10 w ten sposób, że w miejsce słów "wniosku E.R." wpisać "wniosku E.R.". 2. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w oznaczeniu strony wnioskującej o przyznanie prawa pomocy w pierwszym zdaniu uzasadnienia postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawie o sygn. II SA/Bd 298/10 w ten sposób, że w miejsce słów "E.R." wpisać "E.R.". Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, po rozpatrzeniu wniosku E.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w sprawie ze skargi w/w na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie renty z tytułu niezdolności do pracy, orzekł o przyznaniu prawa pomocy w/w poprzez ustanowienie radcy prawnego, zaś w pozostałym zakresie wniosek skarżącego oddalił. W sentencji wskazanego postanowienia oraz w pierwszym zdaniu uzasadnienia postanowienia w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej wpisano, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył E.R. zamiast prawidłowo E.R. O oczywistości tej omyłki świadczy fakt, iż stroną przedmiotowego postępowania, jak i poprzedzającego go postępowania administracyjnego, jest E.R., a nie E.R. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa) przedmiotem sprostowania mogą być występujące w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten ma, w myśl art. 166 ppsa, zastosowanie również do postanowień. W związku z tym, iż w niniejszej sprawie w sentencji postanowienia wystąpił oczywisty błąd pisarski w oznaczeniu strony skarżącej Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.