II SA/Bd 298/10

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-04-12

Skład orzekający: Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą renty z tytułu niezdolności do pracy, jeśli decyzja ta była już przedmiotem rozstrzygnięcia przez sąd powszechny?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą renty z tytułu niezdolności do pracy, jeśli sprawa ta była już przedmiotem rozstrzygnięcia przez sąd powszechny. W takich przypadkach skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
E. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd ustalił, że sprawa ta była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, który wydał wyrok w dniu 19 listopada 2008 r. w sprawie sygn. akt VII U 2344/08, będący przedmiotem apelacji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na decyzję Z.U.S. O. w [...] I w [...] z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] marca 2010 r. E. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] z dnia[...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie renty z tytułu niezdolności do pracy. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest także właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Na podstawie akt ustalono, że wniosek skarżącego na skutek złożonego przez niego odwołania od decyzji organu rentowego był przedmiotem rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, VII Wydział Ubezpieczeń Społecznych, jako właściwy do rozstrzygania spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, który wydał wyrok z dnia 19 listopada 2008r. w sprawie - sygn. akt VII U 2344/08, będący przedmiotem apelacji. Zatem należy uznać, że skarżona decyzja była przedmiotem rozstrzygnięcia przez sąd powszechny. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że skarga nie podlega jego kognicji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło