II SA/Bd 298/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. i H. S. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę H. S.. Postanowieniem z [...] grudnia 2020 r., nr [...], Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia H. S. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru [...] w A. K. z [...] listopada 2020r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia na H. S. grzywny w celu przymuszenia – utrzymał w mocy ww. postanowienie [...] Inspektora Nadzoru [...] w A. K.. Powyższe postanowienie doręczono stronie wnoszącej zażalenie, tj. H. S.. Skarżący H. S. i H. S. w dniu [...] stycznia 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej), wnieśli za pośrednictwem organu Inspektor Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższe postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga H. S. podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi, poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest nadto od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2 108 380). Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie H. S. i H. S. wnieśli skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Zaskarżone ww. postanowienie skierowane zostało przez organ administracji publicznej tylko do H. S. i doręczone tylko jemu jako stronie postępowania w sprawie nałożenia na H. S. grzywny w celu przymuszenia. Oznacza to, że skarżąca H. S. nie była stroną ww. postępowania, w ramach którego organ I instancji nałożył postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] grzywnę na H. S., a organ II instancji utrzymał w mocy to postanowienie – zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...]. Tym samym H. S. nie ma interesu prawnego w skarżeniu wydanych w sprawie postanowień, mocą których nałożona została grzywna w celu przymuszenia na H. S.. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę H. S. jako niedopuszczalną.