II SA/Bd 299/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej p o s t a n a w i a : 1. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. S. P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca zamieszkuje u rodziców we wspólnym gospodarstwie domowym i wraz z małoletnią córką pozostaje na ich utrzymaniu. Rodzice skarżącej posiadają mieszkanie o powierzchni [...] m². Łączny dochód gospodarstwa domowego wynosi [...] zł miesięcznie. Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych oraz wskazała, że obecnie uczy się zaocznie w liceum ogólnokształcącym i nie uzyskuje żadnego dochodu. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata i oddalił wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła sprzeciw od tego postanowienia wskazując, że kwestionuje oddalenie jej wniosku w zakresie kosztów sądowych, gdyż nie jest w stanie pokryć tych kosztów bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z unormowaniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw, postanowienie referendarza sądowego utraciło moc prawną, a wniosek skarżącej podlega rozpoznaniu przez Sąd na nowo. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 w/w ustawy). W myśl art. 245 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym sprawy skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza wskazała, że zamieszkuje u rodziców we wspólnym gospodarstwie domowym i wraz z małoletnią córką pozostaje na ich utrzymaniu i nie posiada żadnego dochodu, ani majątku. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd ocenił, że wniosek skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie. Sąd uznał, że strona nie jest w stanie ponieść kosztu wynagrodzenia adwokata. Skarżąca w treści sprzeciwu wyraziła swoje niezadowolenie wobec rozstrzygnięcia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ustosunkowując się do tej kwestii wyjaśnić należy, iż skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych wynikającego z treści art. 239 pkt 1 lit. "a" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, iż nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej. Innymi słowy, skarżąca jest z mocy ustawy zwolniona z obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w tej sprawie, zatem orzekanie w tym zakresie było zbędne, czego wyrazem było oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca na żadnym etapie niniejszego postępowania sądowego nie będzie wzywana do uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 239 pkt 1 lit. "a" i art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.