II SA/Bd 3/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego z przeznaczeniem na kawiarnię p o s t a n a w i a Umorzyć postępowanie w sprawie sądowoadministacyjnej /W dnia [...] T. K. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewody, skargę na decyzję tego organu z dnia [...]., [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia[...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 1992 r., sygn. akt IV SA 905/92 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 211 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiesił postępowanie w sprawie w związku ze śmiercią zainteresowanego F. C. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl przepisu art. 130 § 1 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała ustawowa przesłanka obligatoryjnego umorzenia postępowania w sprawie, bowiem zostało one zawieszone postanowieniem z dnia 22 grudnia 1992 r. z powodu śmierci F. C., który zgodnie z przepisem art. 33 § 1 wskazanej ustawy, był z mocy prawa uczestnikiem niniejszego postępowania na prawach strony. Jednocześnie nie zaistniały przesłanki do podjęcia zawieszonego postępowania, w myśl obowiązujących przepisów. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie przepisu art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec powyższego, na podstawie tego przepisu, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.), postanowił jak w sentencji.