II SA/Bd 30/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2009r., Nr SKO-[...] w przedmiocie odmowy wydania kopii akt sprawy postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. (uzupełnionym pismem z dnia 20 grudnia 2009r.) J. A. – skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2009r., Nr SKO-[...] którym uznano zażalenie skarżącego na niezałatwienie przez Kierownika [...] Ośrodka Pomocy Społecznej B. w B. w terminie sprawy wydania postanowienia na podstawie art. 74 § 2 kpa, za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest także właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w trybie art. 37 kpa i nie przysługuje na nie zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy, incydentalny zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy). Wobec tego, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.