II SA/Bd 30/13

Dnia 27 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant: Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 27 marca 2013 roku sprawy ze skargi B. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 3, art. 78, art. 9 pkt 14 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z późn zm., zwanej w skrócie "p.z.i.r.p.") oraz art. 104 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), orzekł o obowiązku zwrotu przez skarżąca B. B. na rzecz Powiatowego Urzędu Pracy w [...] nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od 1 maj 2012 r. do 27 czerwca 2012 r., w kwocie brutto 1391,00zł. Organ ustalił, że że z dniem 1 maja 2012 r. skarżąca nabyła prawo do renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, a pobrany przez nią zasiłek za okres od 1 maja 2012 r. do 27 czerwca 2012 r. nie został zgodnie z art. 78 p.z.i.r.p. potraktowany jako świadczenie wypłacane w kwocie zaliczkowej w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z tym, wypłacone z Funduszu Pracy świadczenie w ocenie organu stało się świadczeniem nienależnym i podlegało zwrotowi na podstawie art. 76 ust. 2 pkt 3 p.z.i.r.p. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąc wniosła o jego uchylenie podnosząc, iż jej mąż – A. B. zmarł 8 marca 2012 r., natomiast decyzję z ZUS o przyznaniu renty rodzinnej od 1 maja 2012 r. otrzymała 28 czerwca 2012 r., zawiadamiając natychmiast o tym fakcie PUP w [...]. Odwołująca się wyjaśniła, że rozpatrywana sytuacja powstała z jej niewiedzy, lecz pomimo tego pobrany zasiłek został wykorzystany na zaspokojenie podstawowych środków potrzebnych do egzystencji jej i jej syna. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż skutkiem przedłożenia przez stronę w organie zatrudnienia w dniu [...] r. decyzji o przyznaniu renty rodzinnej z dnia [...] było ujawnienie faktu, że w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej i pobierania zasiłku dla bezrobotnych otrzymała ona rentę rodzinną od dnia 1 maja 2012 r. w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Fakt ten wymusił na organie zatrudnienia w dniu 30 lipca 2012 r. wznowienie postępowania z urzędu, w sprawie B. B., w stosunku do której miały zastosowanie przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wynikiem przeprowadzonego postępowania było wydanie przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...]r. decyzji, która uchyliła w całości decyzję ostateczną dotyczącą utraty przez stronę z dniem [...] r. prawa do zasiłku. Decyzja ta zawierała rozstrzygnięcie, które pozbawia odwołującą się statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 1 maja 2012 r. z uwagi na to, że strona w tym dniu przestała spełniać warunki niezbędne do zachowania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku (art. 2 ust. 1 pkt 2 lit c p.z.i.r.p.) Ponadto z analizy akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że w dniu rejestracji w urzędzie pracy tj. 20 czerwca 2011 r. odwołująca zobowiązała się do zwrotu w kwocie brutto zasiłku lub innego świadczenia wypłaconego z Funduszu Pracy, w przypadku, gdy wypłacone świadczenie uznane zostanie zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia za nienależne. Odnosząc się do argumentacji odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że są to argumenty, które w świetle mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa nie mogą mieć znaczenia, bowiem bezspornym w rozpatrywanej sprawie jest fakt, że strona w dniu 1 maja 2012 r. nabyła prawo do renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, a pobrany przez nią zasiłek we wskazanym wyżej okresie, nie został zgodnie z art. 78 p.z.i.r.p. potraktowany jako świadczenie wypłacone w kwocie zaliczkowej w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W skardze do sądu B. B. podtrzymała swoje stanowisko przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji, przytaczając je w całości. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w skrócie "p.z.i.r.p."). Stosownie do art. 76 ust. 1 p.z.i.r.p., osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Z kolei z ust. 2 pkt 3 tego przepisu wynika, że za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się, między innymi, zasiłek, stypendium lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty rodzinnej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 78. Nie można się dopatrzyć uchybień przy ustalaniu przez organy stanu faktycznego w sprawie. Z ustaleń organów wynika, że skarżąca przedłożyła w organie zatrudnienia w dniu [...]r. decyzję o przyznaniu renty rodzinnej z dnia [...] ujawniając w ten sposób fakt, że w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej i pobierania zasiłku dla bezrobotnych, przyznano jej rentę rodzinną od dnia 1 maja 2012 r. w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Fakt ten spowodował wznowienie postępowania z urzędu w sprawie przyznanego skarżącej prawa do zasiłku, a konkretnie określenia prawidłowej daty końcowej okresu jego pobierania. Wynikiem przeprowadzonego postępowania było wydanie przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...]r. decyzji, uchylającej w całości decyzję ostateczną o utracie przez stronę z dniem 28 czerwca 2012 r. prawa do zasiłku, zawierając jednocześnie rozstrzygnięcie o pozbawieniu skarżącej statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 1 maja 2012 r. z uwagi na to, że strona w tym dniu przestała spełniać warunki niezbędne do zachowania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku (art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.i.r.p.). Decyzja ta jest ostateczna i wiązała organy orzekające w kontrolowanej obecnie sprawie, w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Okoliczność pobierania zasiłku dla bezrobotnych w okresie od maja do czerwca 2012 r. nie była kwestionowana przez skarżącą, podobnie jak fakt ustalenia prawa do renty rodzinnej od dnia 1 maja 2012 r. w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, bez pomniejszenia tego świadczenia przez organ rentowy, na zasadach określonych w art. 78 p.z.i.r.p., o pobraną kwotę zasiłku dla bezrobotnych. Z przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika, że osoba, która za ten sam okres otrzymała zasiłek oraz rentę rodzinną zobowiązana jest do zwrotu kwoty zasiłku. Przepisy ustawy zawierają w tym zakresie dwie drogi zwrotu otrzymanej kwoty. Pierwsza z nich sprowadza się do tego, że organ przyznający świadczenie z ubezpieczenia społecznego, sam dokonuje potrącenia z wypłacanego świadczenia kwoty przyznanego zasiłku (art. 78 p.z.i.r.p.). Druga droga sprowadza się do uznania kwoty wypłaconego zasiłku za świadczenie nienależnie pobrane w przypadku, kiedy organ ubezpieczenia społecznego nie dokona potrącenia wypłaconego zasiłku (art. 76 ust. 1 p.z.i.r.p.). Istota powyższego rozwiązania, znajdującego się w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, sprowadza się do tego, aby za ten sam okres osoba nie otrzymywała dwóch świadczeń. Skarżąca w dniu 1 maja 2012 r. nabyła prawo do renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, a pobrany przez stronę zasiłek we wskazanym wyżej okresie, nie został zgodnie z art. 78 p.z.i.r.p. potraktowany jako świadczenie wypłacone w kwocie zaliczkowej w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Słusznie zatem organy zatrudnienia uznały, że wypłacone za okres od 1 maja 2012 r. do 27 czerwca 2012 r. świadczenie z Funduszu Pracy było świadczeniem nienależnym, a więc w konsekwencji podlegającym zwrotowi. W treści wskazanego powyżej przepisu art. 76 ust. 2 pkt 3 p.z.i.r.p. ustawodawca jednoznacznie zdefiniował pojęcie "świadczenia nienależnie pobranego" wskazując, że jest to, między innymi, zasiłek wypłacony za okres, za który dana osoba nabyła, a więc przyznano jej uprawnienie (prawo) do otrzymywania, jak w tym przypadku, renty rodzinnej. W ustalonym stanie faktycznym organy administracji prawidłowo zastosowały w sprawie przepis art. 76 ust. 2 pkt 3 p.z.i.r.p., mając na uwadze, że w dniu rejestracji w urzędzie pracy w dniu 20 czerwca 2011 r. skarżąca zobowiązała się do zwrotu w kwocie brutto zasiłku lub innego świadczenia wypłaconego z Funduszu Pracy, w przypadku, gdy wypłacone świadczenie uznane zostanie zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia za nienależne, co potwierdza podpis strony w Karcie rejestracyjnej bezrobotnego - część "C" pkt 17. Stan świadomości co do obowiązku zgłaszania okoliczności mających wpływ na ustalone prawo do zasiłku, dopełnia pouczenie strony otrzymane w piśmie z dnia [...] (Rozdział III - Obowiązki osoby bezrobotnej, pkt 9), jako zobowiązanie do przestrzegania zawartych w nim treści, które poświadczyła podpisem dnia 20 czerwca 2011 r. Wszystkie te okoliczności odnieść również należy do wynikającego z akt sprawy faktu, iż uprawnienie do renty rodzinnej przyznane zostało na wniosek strony, który jak wynika z decyzji organu rentowego z dnia [...] r., złożony został w dniu 4 maja 2012 r. Reasumując stwierdzić należy, że orzekające w sprawie organy prawidłowo zastosowały obowiązujące w rozpatrywanym zakresie przepisy prawa materialnego, przy jednoczesnym braku istotnych uchybień prawa procesowego. Z tych względów Sąd nie stwierdzając naruszenia prawa, wymienionego w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę oddalił jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 tej ustawy.