II SA/Bd 301/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na zaświadczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2010, Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia nieruchomości w aktualnie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2010r. W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na zaświadczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2010, Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia nieruchomości w aktualnie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, złożona przez W. G. skarga dotyczy zaświadczenia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2010, Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia nieruchomości w aktualnie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego. Zaświadczenie, o którym mowa w dziale VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nie mieści się w wyżej wymienionym katalogu aktów podlegających kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych. Stanowi ono swoistą czynność materialno – techniczną, skutkiem której jest urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego, w sytuacji w której wymaga tego przepis prawa, lub interes prawny osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zaświadczenie nie wpływa w sposób wiążący na sytuację prawną osoby zainteresowanej, nie posiada bowiem cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej, mającego postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, zaświadczenie nie może być również kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Istotą wydawanych w postępowaniu administracyjnym zaświadczeń jest to, że nie mają one w ogóle charakteru aktów administracyjnych władczo rozstrzygających o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego. Z tego względu zaświadczenie nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.