II SA/Bd 303/13

WyrokWSA w Bydgoszczy2013-06-04

Skład orzekający: Anna Klotz, Renata Owczarzak, Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o niedopuszczalności odwołania, oparte na stwierdzeniu braku legitymacji pełnomocnika, jest prawidłowe, gdy pełnomocnictwo nie obejmuje bezpośrednio postępowania przed SKO, a organ nie wezwał strony do potwierdzenia czynności pełnomocnika?
Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o niedopuszczalności odwołania jest wadliwe, gdy organ błędnie ocenia legitymację pełnomocnika, nie biorąc pod uwagę, że odwołanie wnosi strona (spółka), a pełnomocnik działa w jej imieniu. W przypadku wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa lub jego braku, organ powinien wezwać stronę do potwierdzenia czynności pełnomocnika lub do podpisania odwołania przez osobę uprawnioną, zamiast od razu stwierdzać niedopuszczalność odwołania.
Stan faktyczny
Spółka A złożyła odwołanie od decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Pełnomocnik spółki, adwokat K. S., przedłożył pełnomocnictwo z 2003 r. do zastępowania spółki przed sądami i w postępowaniu egzekucyjnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało odwołanie za niedopuszczalne, stwierdzając, że pełnomocnictwo nie obejmuje postępowania przed SKO. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów KPA dotyczących wezwania do usunięcia braków formalnych i czynnego udziału strony.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdził, że postanowienie nie podlega wykonaniu, i zasądził od SKO na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Spółki A w T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Bd 303/13 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z[...], stwierdzono na podstawie art. 134 kpa niedopuszczalność odwołania, złożonego przez adw. K. S. jako pełnomocnika [...] spółki jawnej W., K. w T. od decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu organ wskazał, że odwołanie wniósł adwokat K. S. jako pełnomocnik spółki, dołączając kopię pełnomocnictwa z 2 września 2003 r. do zastępowania spółki we wszystkich sprawach przed sądami wszystkich instancji i w postępowaniu egzekucyjnym. Z uwagi na treść pełnomocnictwa wezwano do usunięcia braku formalnego odwołania przez doręczenie pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed Kolegium w terminie 7 dni. W odpowiedzi na wezwanie, przedłożono kopię pełnomocnictwa z 2 września 2003 r. o tej samej treści jak poprzednio. Organ uznał zatem, że odwołanie ze względów podmiotowych jest niedopuszczalne, gdyż wniósł je K. S., który nie wykazał legitymacji do występowania w przedmiotowej sprawie jako pełnomocnik strony. Pełnomocnictwo dotyczy zastępowania przed sądami i organami w postępowaniu egzekucyjnym a SKO nie stanowi takiego podmiotu i nie prowadzi postępowania egzekucyjnego. Zakres zatem załączonego pełnomocnictwa nie obejmuje postępowania przed SKO. Tym samym przesłane pełnomocnictwo nie wskazuje, że składający odwołanie jest uprawniony do reprezentowania spółki. Skargę do Sądu wniosła spółka jawna W. K. reprezentowana przez adwokata K. S. W skardze zarzucono organowi naruszenie - art. 40 § 2 kpa, poprzez pominięcie wymaganych elementów wezwania do usunięcia braków formalnych pisma, w szczególności wyjaśnień, dlaczego pełnomocnictwo z 2 września 2003 r. nie jest zdaniem organu właściwe i należało wezwać o przedłożenie właściwego pełnomocnictwa, - art. 64 § 2 kpa i art. 103 § 1 kpa i art. 104 kc przez brak wezwania strony do potwierdzenia czynności podjętych przez pełnomocnika, - art. 7 kpa przez wydanie postanowienia naruszającego wskazany przepis i art. 10 § 1 kpa przez wydanie rozstrzygnięcia bez zapewnienia stronie czynnego udziału w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pełnomocnictwo jest czynnością o charakterze procesowym i stanowi umocowanie do działania w imieniu mocodawcy, którego celem jest dbanie o ochronę interesów strony. Zakres umocowania wynika z treści pełnomocnictwa. Z tego też powodu, gdy czynność procesowa została dokonana w imieniu danej osoby, istotna jest wola tej osoby tj. czy potwierdza dokonanie czynności w jej imieniu. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie przedłożone pierwotnie i w wyniku wezwania do usunięcia braku pełnomocnictwo nie zawierało upoważnienia do działania pełnomocnika przed organem administracji publicznej. Organ stwierdziwszy, że odwołanie wniósł adw. K. S. jako pełnomocnik spółki [...] sp. j. oceniał jego legitymację do wniesienia odwołania przez pryzmat jego indywidualnego interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 kpa. Przejście do oceny indywidualnego interesu prawnego osoby, która oświadcza, że jest tylko pełnomocnikiem innego podmiotu jest nieuprawnione. Z treści odwołania, w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że odwołującym jest spółka jawna, natomiast adw. K. S. występuje jako jej pełnomocnik. Brak umocowania do działania przed organem oznacza, że odwołanie zostało podpisane przez osobę nieuprawnioną, skoro w wyniku wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa przedłożono pełnomocnictwo takie jak uprzednio. W takim przypadku wadą formalną wniesionego odwołania był brak podpisu podmiotu uprawnionego do reprezentowania spółki. Wobec powyższego organ powinien się zwrócić do spółki o oświadczenie czy podtrzymuje czynności procesowe dokonane w jej imieniu przez osobę określoną jako jej pełnomocnik, ewentualnie na wypadek zaprzeczenia, że adw. K. S. był uprawniony do składania oświadczeń woli w jej imieniu, należało zobowiązać spółkę do podpisania odwołania przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki. Stwierdzenie, że adw. K. S. nie wykazał legitymacji do występowania w niniejszej sprawie jest wynikiem niewłaściwej oceny ról procesowych pełnomocnika i strony skarżącej, gdyż było oczywiste, że wnoszącym odwołanie jest spółka a jej pełnomocnik nie aspirował do roli podmiotu wnoszącego odwołanie we własnym imieniu. W tych okolicznościach nie było podstaw do uznania, że istniała przeszkoda podmiotowa do wniesienia odwołania, gdyż adwokat nie twierdził, że wnosi odwołanie we własnym imieniu, a zatem, że uzurpował sobie prawa do działania we własnym imieniu. Organ natomiast nie poznał woli podmiotu, w imieniu którego pełnomocnik występował. Mocodawca swoją wolę wyraża bądź przez udzielenie pełnomocnictwa bądź przez samodzielne działanie. Takiej szansy spółka została pozbawiona. W tych okolicznościach uznanie odwołania za niedopuszczalne nie znajduje uzasadnienia w świetle przedstawionych okoliczności dotyczących istoty pełnomocnictwa. Z tego względu doszło do naruszenia art. 134 kpa i sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 ppsa orzeczono jak w pkt 2 wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa. Ponownie rozstrzygając sprawę, organ wystąpi do skarżącej o podpisanie odwołania przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki, ewentualnie zobowiąże do oświadczenia czy skarżąca potwierdza czynności dokonane w jej imieniu przez adw. K. S..

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło