II SA/Bd 307/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przywrócenia terminu. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] orzekło o utrzymaniu w mocy, wydanej z upoważnienia Prezydenta [...], decyzji Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...]o przyznaniu J. A. zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłków w okresie od [...] października 2009 r. do [...] grudnia 2009 r. w wysokości [...]zł miesięcznie. Odpis w/w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego doręczono skarżącemu w dniu [...]lutego 2010 r. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. J. A. złożył osobiście w siedzibie organu II instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na w/w decyzję organu II instancji wskazując, iż od dnia [...] marca 2010 r. do dnia [...] marca 2010 r. był obłożnie chory na infekcję górnych dróg oddechowych. Do wniosku skrzący załączył zaświadczenie lekarskie dr med. A. S., z którego wynika, iż pacjent jest pod kontrolą poradni foniatrycznej, że przebył operację całkowitego usunięcia krtani, że cierpi na częste infekcje górnych dróg oddechowych i, że w przypadku wystąpienia infekcji przeciwwskazana jest częsta zmiana temperatury otoczenia w celu zabezpieczenia tracheostomy. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu J. A. wniósł skargę na w/w decyzję organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływanej jako ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 i 3 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, z tym że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przesłankami przywrócenia terminu są: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ppsa), złożenie przez osobę zainteresowaną wniosku o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ppsa), dochowanie nieprzywracalnego siedmiodniowego terminu do wniesienia takiego wniosku (art. 87 § 1 ppsa), dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin (art. 87 § 4 ppsa) i wystąpienie ujemnych skutków uchybienia terminu (art. 86 § 2 ppsa). Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Brak winy po stronie dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponieważ odpis decyzji organu II instancji został doręczony skarżącemu w dniu [...] lutego 2010 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dla niego z dniem [...] marca 2010 r. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, iż od dnia [...] marca 2010 r. do dnia [...] marca 2010 r. był obłożnie chory na infekcję górnych dróg oddechowych. Niemniej jednak, z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego nie wynika, iż w tych dniach skarżący był rzeczywiście obłożnie chory. Z przedłożonego dokumentu jedynie ogólnie wynika, iż skarżący jest osobą poważnie chorą, pozostającą pod kontrolą poradni foniatrycznej, i że w przypadku wystąpienia infekcji górnych dróg oddechowych przeciwwskazana jest częsta zmiana temperatury otoczenia. Tymczasem w doktrynie i orzecznictwie wyraźnie podkreśla się, że okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być jedynie choroba nagła, uniemożliwiająca poruszanie się, jak również posłużenie się domownikami lub innymi osobami. Ponadto podkreślić należy, iż w zaświadczeniu lekarskim nie wskazuje się, że to właśnie w dniach od [...] marca 2010 r. do [...] marca 2010 r. wystąpiła u skarżącego infekcji górnych dróg oddechowych. Zatem, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, na podstawie art. 86 § 1 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.