II SA/Bd 307/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego wniósł T. S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uznając zarzuty skargi za uzasadnione decyzja z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] uchyliło swoją decyzję w całości i wniosło o umorzenie postępowania. T. S. pismem nadanym w dniu 5 czerwca 2013 r. oświadczył, iż cofa skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 poz. 270 – dalej P.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa, a zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.