II SA/Bd 310/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 marca 2015 r. J. M. – dalej skarżąca wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2015r. wezwano skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2015r. skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 30 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 10 marca 2015 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu do rąk dorosłego domownika w dniu 27 października 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 27). W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca nie uzupełniła wpisu należnego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2015 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 30 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 10 marca 2015 r. w wysokości 100 zł, skazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 100 zł. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej do rąk dorosłego domownika w dniu 27 października 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 27). W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skarżąca nie uiściła należnego wpisu w zakreślonym przez sąd terminie, który względem skarżącej upłynął w dniu 3 listopada 2015 r. Ponieważ nałożony na stronę skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.