II SA/Bd 312/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 29 października 2007r. wniosku A. P. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Bd 312/07 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie stypendium szkolnego postanawia oddalić wniosek. II SA/Bd 312/07 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia [...] maja 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 312/07 po rozpoznaniu skargi A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. znak: [...] o odmowie przyznania stypendium szkolnego. Kolegium oraz organ I instancji zaskarżone decyzje wydały na podstawie art. 90d ust. 7, art. 90 m ust. 1, art. 90n ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm. ) po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 30 listopada 2006 r. Sąd stwierdził w uzasadnieniu, że organ II instancji powinien przy orzekaniu uchylić rozstrzygnięcie organu I instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 kpa, gdyż organ I instancji tylko i wyłącznie z uwagi na kryterium dochodowe odmówił przyznania skarżącemu świadczenia i nie badał tego, czy wniosek został złożony w terminie. Natomiast z uwagi na okoliczność, że wniosek skarżącego o stypendium został złożony po terminie organ I instancji powinien wezwać skarżącego o wyjaśnienie okoliczności uzasadniających jego złożenie w późniejszym termie z uwagi na przepis art. 90n, ust. 7 ustawy o systemie oświaty. Nadto Sąd dodał, że w art. 90n ust. 6 ustawy o systemie oświaty ustawodawca ustanowił termin prawa materialnego do złożenia wniosku o przyznanie stypendium szkolnego. Termin ten jako przepis prawa materialnego nie podlega ani przedłużeniu, ani przywróceniu. Uchybienie temu terminowi skutkuje odmową przyznania żądanego świadczenia. Natomiast w ust. 7 ustawodawca dopuścił możliwość złożenia wniosku po dniu 15 września danego roku szkolnego, ale uzależnił taki przypadek od uzasadnienia okoliczności, które spowodowały niemożność złożenia takiego wniosku w terminie. Sąd zajął również stanowisko, że w rozpoznawanej sprawie ustalenie kryterium dochodowego nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, orzekł w oparciu o art. 145 § 1 lit. c w związku z art. 7 i art. 77 kpa ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływanej jako .p.p.s.a., stwierdził, że organy obydwu instancji naruszyły przepisy postępowania w sposób istotny i to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Z tego też względu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2007 r. skarżący zażądał uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 312/07 poprzez uchylenie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] wydanej po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium szkolnego dla ucznia A. P. z powodu przekroczenia kryterium dochodowego w miesiącu sierpniu. W ocenie skarżącego decyzja z dnia [...] listopada 2006 r. stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.) mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy. Skarżący zażądał uzupełnienia wyroku w zakresie kosztów postępowania, podnosząc, że już w toku postępowania złożył wniosek o zwrot kosztów. Z uwagi na powyższe skarżący na podstawie art. 157 p.p.s.a. wniósł o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów oraz o uchylenie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Wniosek nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 163 §1 p.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. W rozpoznawanej sprawie jedynie na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia wyroku, co do zwrotu kosztów przysługuje skarżącemu zażalenie na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Od postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] nie przysługuje środek zaskarżenia. W świetle powyższego stosownie do art. 163 § 1 p.p.s.a. obowiązek sporządzenia przez Sąd uzasadnienia postanowienia dotyczy jedynie oddalenia wniosku w przedmiocie uzupełnienia wyroku co do zwrotu kosztów. Z uwagi na powyższe, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, 201, 203 i 204 tej ustawy i tylko w tych wypadkach Sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art. 209 p.p.s.a.). Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Przy czym opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212. § 1 tej ustawy). Do wydatków zaliczyć należy m. in. koszt dojazdu do Sądu. Skarżący nie stawił się w Sądzie w dniu rozprawy, zatem nie wykazał wydatków związanych z dojazdem do Sądu. Z uwagi na przedmiot sprawy z zakresu pomocy społecznej skarżący nie poniósł również kosztów uiszczonego wpisu, czy też opłat kancelaryjnych, gdyż korzystał z ustawowego zwolnienia w tym zakresie. Art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a stanowi, że nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Do kosztów sądowych nie są zaliczane opłaty i wydatki ponoszone w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego przed organem administracji publicznej. Z uwagi na powyższe na mocy art. 160 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.