II SA/Bd 313/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.N. na pismo [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia odrzucić skargę. M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] informujące na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( DZ.U. z 2000r. , Nr 98, poz. 1071 ze zm.) o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia 25 listopada 2007r. o wydanie upoważnienia do opracowywania gleboznawczej klasyfikacji gruntów na obszarze województwa kujawsko – pomorskiego. Zarządzeniem Sędziego z dnia 28 marca 2008 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania, czy przedmiotem jego skargi jest bezczynność [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] w przedmiocie wydania upoważnienia do przeprowadzenia klasyfikacji gruntów na obszarze województwa [...], czy też akt lub czynność wyżej wskazanego organu, ze wskazaniem w ostatnim przypadku numeru oraz daty zaskarżonego aktu, albo rodzaju zaskarżonej czynności, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. skarżący sprecyzował, iż przedmiotem wniesionej przez niego skargi jest pismo z dnia [...] lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm.) – dalej zwanej P.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis ten normuje również zakres działania sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga jest niedopuszczalna. W ocenie Sądu pismo wzywające wnoszącego podanie do usunięcia braków formalnych w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Wezwanie to stanowi tylko czynność procesową. Pozostawienie podania bez rozpoznania w aktach sprawy w formie stosownej adnotacji stanowi dopiero czynność materialno – techniczną z zakresu administracji publicznej, która jednak nie dotyczy uprawnieni lub obowiązków wynikających z przepisów prawa . Pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga formy decyzji administracyjnej, ale nie pozbawia jednak strony możliwości prawnej obrony własnego interesu prawnego. W razie bowiem pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością, składając zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § l k.p.a.), a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Podkreślił to Sąd Najwyższy w uchwale z 8.6.2000 r., III ZP 11/00 (OS N 2000, Nr 19, poz. 702): ,,(. . .) w każdym przypadku, gdy organ «pozostawia podanie bez rozpoznania» (art. 64 § l i § 2 k.p.a.), osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa, polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje - na ogólnych zasadach - skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 17 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która powinna być wniesiona z zachowaniem trybu określonego w art. 34 tej ustawy". W obecnym stanie prawnym strona ma możliwość prawnej obrony własnego interesu prawnego poprzez wniesienie skargi na bezczynność organów w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Wówczas w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa ( art. 146 P.p.s.a.). Pismo organu z dnia [...] lutego 2008r. o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania nie jest decyzją. Czynność ta nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i jako taka nie może być przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Formę prawnej obrony osoby, do której skierowano pozostawienie wniosku bez rozpoznania stanowi wniesienie przez nią, na podstawie art. 37 § 1 K.p.a., zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia. W przedmiotowej sprawie właściwy do rozpatrzenia takiego zażalenia, jako organ wyższego stopnia nad Wojewodą w zakresie wykonywania zadań z zakresu wydawania upoważnień do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz pełnienia funkcji inspektora ds. kontroli projektów klasyfikacyjnych, jest Minister Rolnictwa ( art. 17 pkt 2 Kpa). Dopiero wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia daje stronie możliwość, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł z uwagi na niedopuszczalność skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), jak w sentencji postanowienia.