II SA/Bd 314/11

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2011-04-01

Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może być wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, gdy nie wyczerpano środków zaskarżenia?
Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli nie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a dotyczy decyzji organu pierwszej instancji, na którą przysługuje środek odwoławczy. Wniesienie skargi na decyzję nieostateczną stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi.
Stan faktyczny
T.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. z dnia [...] lutego 2011 r. stwierdzającą nieważność decyzji przyznającej równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.J. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 marca 2011r. T.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w B. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu pierwszej instancji. W omawianej sprawie nie doszło zatem do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło