II SA/Bd 316/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. O. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia przyznać adwokatowi J. O. ze Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) kwotę [...] ([...][...]) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji. Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Orzeczeniem tym przyznano jednocześnie pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi J. O. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w pierwszej instancji. W dniu [...] września 2010 r. wpłynęła do tutejszego Sądu sporządzona przez adwokata J. O. opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, zawierająca wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu, polegającej na sporządzeniu przedmiotowej opinii. W opinii tej zawarte zostało również wymagane oświadczenie, iż wnioskowane koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie przyznania skarżącemu prawa pomocy wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z przepisem § 18 ust 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163 poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne za czynności pełnomocnika będącego adwokatem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej albo na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego ustępu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, stanowiąca podstawę do obliczenia należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia, wynosi w rozpatrywanym przypadku 240 zł, stosownie do regulacji § 18 ust 1 pkt 1 lit c wskazanego wyżej rozporządzenia. W oparciu o wskazane wyżej przepisy Sąd obliczył, iż przysługująca pełnomocnikowi skarżącego kwota, po podwyższeniu jej o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, wynosi [...] zł. Ponieważ wnioskodawczyni wykazała w sposób dostateczny, iż sporządziła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składając przedmiotową opinię w tutejszym Sądzie, w której ponadto zamieściła stosowne oświadczenie o niezapłaceniu kosztów pomocy prawnej w całości lub w części, należało orzec o przyznaniu jej tej kwoty tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji.